Popoy in Midgard, (Repost of my fanfic from the previous RB) Options

[karlvan]

This story has been re-posted from the previous RB. The story is originally made by me. Anyone re-posting this story must first inform me and pls do tell me where you will be posting it for viewing purposes of course. And lastly, kindly write my name as the author to those who want to re-post this story somewhere else. Master Carlo is my pen name btw. (IMG:style_emoticons/default/smile.gif)

There may be lots of flaws in the story since this is my first fanfic. It's supposed to be a trial story but I got inspired from the previous comments, so I continued the story. Even so, it still has a lot of flaws for some readers, like not a very descriptive way of introducing characters. I assumed that people have ideas on what the character looks like because the story's setting is from the popular game Ragnarok Online and we are all ragnarok players who knows what ragnarok characters look like, and making the Ragnarok Online avatars look like characters in Animes. It's wrong.. I know. Writers should describe what they're characters look like. I noticed this mistake somewhere in the late chapters, that's why I have few descriptions of some characters on the late chapters. I tried to correct my mistake but putting character description on very late chapters seem wrong and doesn't look good anymore. Ang dami ko na nagawang chapters kaya kahit too late ko na na-realize ang mistake ko, tuloy parin ang story. Hehe! Pls do understand my mistake. Thanks You.

The last chapter is at chapter 22, and the story doesn't end there. I stopped writing when the previous RB went down, but now that we have a new one, I'll resume writing and continue this story.

Note that the story is purely fiction and everything is based on my imaginations.

Popoy in Midgard
by Master Carlo

Chapter 1: The Start of an Innocent Boy’s Adventure

Sa palengke ng prontera, merong isang binata ang nagtitinda ng yosi.

“Boss yosi?” alok ng binata sa isang swordman.

“Boss amp! Ako to pre!” sagot ng swordman

Tinitigan ng binata ang swordman ng matagal…

“Amp!! Faust ikaw ba yan?!” tanong ng binata.

“Uu ako nga! Ok ba? Look at my uniporm(uniform)! Asteg noh!”

“Aba ayos ah! Nag swordie ang mokong.”

“Siyempre. Para lumakas ako at may magawa naman pag may nanubok sumakop sa Prontera. Ikaw Popoy, wala ka bang balak mag volunteer kay king Tristan para maging swordman din?”

“Wala sa ngayon pre! Masaya nako sa simpleng buhay ko ngayon.” sagot ng binatang nagtitinda ng yosi na si Popoy(ang ating bida).

“Ganun ba, sige pabili nga ako ng isang kahang Marlporing Lights.”

“120zeny nlng para sayo pre.”

Lumapit sa Faust kay Popoy at bumulong ng,

“Pre wla ba discount?”

“Ampf! 200zeny ang talagang presyo ng Marlporing na yosi! /pif”

Napa sad face si Faust.

“Eto na nga.”

Inabot ni Faust kay Popoy ang 120zeny at nagpaalam at binigay na rin ni Popoy ang isang kahang Marlporing Lights na yosi.

“Sige Poy(in short ng “Popoy”) punta muna ako sa Culvert. Nag volunteer kasi ako na bawas bawasan yung mga ipis na nandun eh.”

“Sige pre ingat ka!”

Medyo malayo narin si Faust kay Popoy nang bigla ito tumigil na parang nag-hang. Unti-unti ito tumalikod at bumalik papunta kay Popoy. Nang makabalik kay Popoy si Faust…

“Popoy pasindi pala…”

“Waa! Amf nagyoyosi walang lighter.”

Inabutan ni Popoy si Faust ng lighter.

“Sayo nayan pre! Wawa ka naman may yosi ka tpos wala ka panindi.” Sabi ni Popoy.

“Wahehe! Thanks men! Hayaan mo pag marami ako na loot sa Culvert, bigyan kita ng balato.”

“Aba ok ah! Sige ba! Geh pre ingats!”
At umalis na si Faust. Si Popoy ay isang ordinaryong mamamayan ng Prontera na ang gawain araw-araw ay ang magtinda ng yosi para may makain at siyempre para may pang inom. (walang job si Popoy, yung job na Thief, Swordman, Mage, etc ha! Baka kasi isipin nyu may job naman si Popoy na isang tindero ng yosi)
Sa kanyang pagtitinda, may napansin bigla si Popoy na isang maganda at sexy na babae na namamalengke. Nakuha talaga nito ang atensiyon ni Popoy.

“Huwaw! Ang ganda nya grabe! Magpakilala kaya ako.. hmm.. kaso baka hindi lang nya ako pansinin…” ang sabi ni Popoy sa sarili. “Ay bahala na nga! Basta magpapakilala ako.”

Unti-unting nilapitan ni Popoy ang magandang binibini.

“Umm hello miss. Gusto mo ng yosi?” tanong ni Popoy sa magandang babae.

Namimili lang ang babae nang bigla niya mapansin na may kumakausap pala sa kanya sa likuran.

“Ay ako ba kausap mo?”

“/swt… Umm.. Uu ikaw nga po. Ah, eh.. gusto nyo po bumili ng yosi?” tanong ni Popoy na waring napahiya dahil hindi pala siya napansin ng babae kanina.

“Ay hindi kasi ako naninigarilyo eh.” Sagot ng babae.

“Ah ganun ba. Ako nga pala si Popoy.” (eh anu ngayon? /gg)

“Ah ok.” Sabi ng babae tapos nagpatuloy sa pamimili.

Waring napahiya nanaman si Popoy ngunit talagang desidido siya na makilala ang babae.

“Umm.. miss, pde po malaman name mo?”

Bumalik ang atensiyon ng babae kay Popoy.

“Ay sorry ha. Nagpakilala ka nga pala. Ako si Kristine. Anu nga pala pangalan mo?”

“Err.. Popoy.”

“Ah ok sige. Nice meeting you Popoy.” Sabay ngiti ni Kristine kay Popoy.

Parang angel na ngumiti sa harap ni Popoy ang babae at sabay balik na uli sa pamimili. Andun lang si Popoy, patuloy na pinagmamasdan si Kristine. Nang matapos na sa pamamalengke si Kristine, umalis na ito at napansin si Popoy na nakatingin sa kanya na nakatulala na parang nag-hang. Winagayway ni Kristine ang kamay nya sa mata ni Popoy para ito ay matauhan.
Natauhan bigla si Popoy na parang nagising sa isang panaginip.

“Uhh.. alis nako. Tapos nako mamalengke. Bye!” paalam ni Kristine.

“Ay ganun ba. Hatid na kita.”

“Naku wag na. Malapit lang naman ang bahay namin eh tska isa pa, ngayon lang kita nakilala.”

“Ah oo nga noh. Sige Kristine, ingat ka sa paguwi mo.”

Nginitian siya ni Kristine at umalis na ito.

Patagong sinundan ni Popoy si Kristine para malaman niya kung saan ito nakatira. Dumaan si Kristine sa isang eskinita at sa lugar nayon ay may mga Thief na nakatambay.

“Uy pare chicks!” sabi ni Thief1

“Wow pare ang kinis! Ang ganda! Looks delicious!” sabi ni Thief2

“Mukang marami pang pera. Tiba-tiba tayo dito” sabi ng Thief3

Nilapitan ni Thief1 si Kristine. “Hi miss! San ang lakad? Tulungan ka na namin jan sa mga dala mo.”

“Uhh.. hindi na, kaya ko naman eh.” natatakot na sagot ni Kristine.

“Ako si Thief1. Eto si Thief2 at Thief3. Sama ka naman samin. May happenings kasi sa bahay ng tropa namin eh.”

“Ay hindi pwede eh. Papagalitan ako samin.” Takot na takot na si Kristine dahil sa muka palang ng tatlong thief ay matatakot kana.

“Amp! Sasama ka samin sa ayaw at gusto mo.” At biglang hinablot ni Thief1 ang braso ni Kristine at sabay hinila papunta sa grupo nila.

Biglang lumabas si Popoy sa kanyang tinataguan at makikita sa kanyang mga mata ang galit sa mga dumudukot kay Kristine.

“HOY!!! MGA POTA KAYO!! BITAWAN NYO SIYA!!!” sigaw ni Popoy.

Napatingin ang tatlong thief sa kanya at biglang nagtawanan.

“Nyahahaha!! At sino ka naman? Isang magiting na tagapagligtas? Bwahahaha!!” pang-iinis ni Thief1. “Hindi mo ba kami kilala ha?”

“Wala ako pakialam sa mga pangalan nyo o kung sino kayo!! Basta bitawan nyo siya!!” galit na galit na sigaw ni Popoy.

“Tsk tsk tsk. Isa kang hangal. Boys, gulpihin yan.” Sumenyas si Thief1 kay Thief2 at 3 at lumapit ang mga ito kay Popoy para gulpihin.

Sumuntok si Thief2 kay Popoy. Nailagan ito ni Popoy at biglang nag-counter attack ng suntok sa sikmura ni Thief2 si Popoy. Hindi nakahinga sa suntok ni Popoy si Thief2 ngunit kasabay ng pagsuntok ni Popoy kay Thief2 ay bigla naman dumapo ang kamao ni Thief3 kay Popoy na tumama ng napakalakas upang maging dahilan ng pagtumba ni Popoy. Hindi pa nakakatayo si Popoy nang biglang dumagan sa kanya si Thief3 at pinagsususuntok sa muka si Popoy. Nang mahalata ni Thief3 na hilong-hilo na si Popoy ay hinawakan nito ang long hair na buhok ni Popoy at unti-unting itinayo.

“O Thief2, bumawi kana!” sabi ni Thief3 kay Thief2
“Amp! Talagang babanatan ko yan at ang lakas ng suntok nyan saken. Grrr.”

Sabay biglang sinikmuraan ni Thief2 si Popoy.
“Ugh!” hinang-hinang sakit na nararamdaman ni Popoy. “Mga pota kayo. Wag nyo siya gagalawin!!” tinukoy ni Popoy si Kristine.

“Aba at may lakas ka pa pala na sumigaw.” Sumuntok uli si Thief2 sa sikmura ni Popoy.

“Ugh!”

“Tara na iwan nyu na yan! Dalhin na natin tong chicks nato sa hideout!” utos ni Thief1

Binitiwan na ni Thief3 si Popoy at naki-regroup na kay Thief1 at sumunod narin si Thief2.

“Kapag sumigaw at pumalag ka ay papatayin kita!” pananakot ni Thief1 kay Kristine habang nakatutuok ang matalim na Knife nito sa leeg ni Kristine.

Hindi nakaimik si Kristine at ang ginawa na lang nito ay humagulgol at magmakaawa na pakawalan siya pero mahina lang.

Binuhat ni Thief1 si Kristine at dinala naman nina Thief2 at 3 ang mga pinamalengke ni Kristine.

“O bat dadalhin nyu pa yan?” tanong ni Thief1 sa mga kasama.


“Eh wala na kaya tayong pagkain.”


“Ah ganun ba, sige dalhin nyu narin yan.”

Papaalis na ang tatlong thief na buhat-buhat si Kristine at ang mga pinamlengke nang biglang may humarang sa kanila na nagliliyab na apoy.

“Fire Wall!!” sigaw ng isang bagong dating na mage.



Itutuloy…

Sino kaya ang bagong dating na mage? Anu kaya ang mangyayari kina Popoy at Kristine? Abangan sa susunod na chapter.

[KeVz]

ui parang naaalala ko toh ahh... ang naaalala ko lng ung nagkita-kita na sila ulit sa pront (IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif)

This post has been edited by KeVz: Aug 5 2006, 03:22 AM

[karlvan]

Chapter 2: Getting To Know You

“Ayos ka lang ba Poy?” nag-aalalang tanong ng mage.

Nanghihina si Popoy at pati ang kanyang salita ay mahina din. “Max.. ikaw.. pala.” Sabi ni Popoy sa mage. “Ayos.. lang… ako. Yung… babae pare..!”

“Ako na bahala dito Poy!” sabay harap ni Max the mage sa mga thief. “Pakawalan nyo ang babae nayan kung ayaw nyo masaktan!” utos ni Max.

“Hah!! Mag-isa ka lang obob!! Tatlo kame gago!!” sagot ni Thief2

Binulungan ni Thief3 si Thief2, “Wow ang tapang ah..” sabay kindat ni Thief2. (na flatter).

“Kung ganon…” magsasalita pa lang si Max nang biglang sumugod si Thief2 para banatan ang mage na si Max. (Feel na feel nya napuri kasi). “Napalm Beat!!” tinira agad ni Max ang pasugod na si Thief2 out of reflex. Talsik sa pader si Thief2.

“Aba’t…!” nagulat si Thief3 at sumugod na din.

“Frost Drive!!” nanigas si Thief3

“Kayang-kaya ko kayo patayin lahat kung gugustuhin ko lang. Huling beses ko na lang to sasabihin.. pakawalan mo ang babae nayan!”

“Heh.. hahaha!! Hawak ko ang babae! Hostage ko ngayon to! Pag pumalag ka pa, patay to!” pananakot ni Thief1. “Hahayaan mo ako makaalis at wag na wag kang susunod dahil pag sumunod ka.. patay to!”

Sa mga sandali pala na nagsasalita si Thief1 ay nagka-cast na pala si Max ng Firebolt. Sa oras na natapos magsalita si Thief1, bigla siya inulan ng apoy na galing sa Firebolt ni Max. Agad na nabitawan ni Thief1 si Kristine pag tama palang ng unang bolt sa kanya. Nagsisisigaw at nagpapanic si Thief1 dahil siya ay nasusunog habang isa-isang inuulan ng Firebolt.. Habang nasusunog at nagpapanic si Thief1 ay bigla ito tinira ni Max ng Frost Drive. Nanigas si Thief1. (para hindi daw masunog ng tuluyan.)

Umiiyak na tumakbo si Kristine papunta kay Max at sa nanghihinang si Popoy na halos hindi makatayo dahil ginulpi talaga siya ng todo pati mga legs niya ay hindi pinatawad na katabi ni Max.

“Maraming salamat sa inyo! Kung wala kayo, baka kung anu na ginawa saken ng mga masamang taong yon.” Pagpapasalamat ni Kristine kay Popoy at Max.

“Wag mo intindihin yon binibini.” Sagot ni Max kay Kristine at pagkatapos ay napunta kay Popoy ang pansin, “Ayos ka lang ba Poy? Buti sakto napadaan ako dito. Bihira pa naman na may tao dito. Delikado dito ah. Bakit ka nandito?”

Nanghihinang sumagot si Popoy pero medyo nakaka-recover naman na ng kaunti, “Ah.. eh.. kasi… si Kristine… anu kasi.. uhh..” nahihiyang sumagot si Popoy dahil nandun sa harap nila si Kristine dahil baka isipin ni Kristine na nag ii-spy ito sa kanya.

“Sinundan mo ba ako… uhh.. Popoy right?” tanong ni Kristine at sinisigurado na Popoy nga ang pangalan ng kanina lang nya nakilalang nagtitinda ng yosi.

“Umm.. kasi.. ano eh… baka kasi kung mapano ka kaya sinundan kita.” Palusot ni Popoy.

“Uhuh..” reaksyon ni Kristine na halata mong nagdududa at hindi naniniwala sa sinasabi ni Popoy. “Hindi ka magaling magsinungaling noh. Anyway, saka nayan.. ang dami mong galos at pasa.. mabuti pa ipagamot muna natin yan.”

“Ah eto.. wala to…” sabay biglang pinutol ni Max ang sasabihin ni Popoy.

“Tama si Kristine. Dapat ka magamot. Halika sa bahay.. andun si Suramin nakatambay lang dun. Matutulungan ka niya. Pero bago ang lahat..” tinira ni Max ng Frost Drive si Thief2 na kasalukuyang tumatakas. Naninigas na ngayon ang tatlong thief. “Ayan, matagal naman ang duration ng pagiging yelo nila eh, pagkahatid ko sayo sa bahay, dadaan ako sa Prontera Police Station para i-report ang mga thief nayan. Sumunod kana saken Poy. Sige miss. Mauna na kami.”

“Teka sandali..” pigil ni Kristine, “pwede bako sumama? Gusto ko lang kahit papano ay mapasalamatan ng maayos si Popoy at ikaw na din.”

Nagkatinginan muna si Max at Popoy.

“Sige tara.” Sabi ni Max kay Kristine at sabay bumulong kay Popoy, “Chicks mo ba yan Poy? Ang ganda pre ah. Iba ka talaga. Ganda ng taste mo. Baka pedeng sa susunod ihanap mo naman ako.” /gg

Bumulong din si Popoy, “Nyaknyak! Hinde ko pa chicks yan… soon to be! /gg”

“Wahehehe!!”

“Eherm. Anu pinagbubulungan nyo dalawa jan? Hindi nyu ba alam na it’s rude na magbulungan sa harap ng isang babae.” Putol ni Kristine sa usapan nila Popoy at Max.

Napakamot sa ulo si Max, “Ah eh.. paumanhin binibini.” Sabay ngiti at kindat ni Max. “Tara na at nang maihatid ko na kayo sa bahay at baka matunaw pa yung pagkaka-yelo sa tatlong yon.”

Naglakad na nga ang tatlo papunta sa bahay ni Max. Ilang saglit lang ay nakarating na sila sa bahay ni Max. Isang simpleng bahay lang. Sa balcony ng bahay ay merong isang Acolyte na ang sarap ng upo na nagyoyosi. Marlporing Red ang niyoyosi(Marlboro ng Midgard).

“Oist Suramin pa Heal nga dito!” tinawag ni Max ang acolyte.

“Bakit anu nangyari ja.. Aba teka.. si Popoy ba yan?” tumayo bigla ang acolyte sa masarap niyang upo at dali-daling lumapit. “Poy ikaw nga! Amp! Anu nangyari sayo? Sabi ko naman kasi sayo dati pa na mag-apply kana bilang swordman o kung anu mang job kay king Tristan ang offer nila at nang matuto ka ng self-defense. May benefits pa. Kesa naman magtitinda ka lang ng yosi habang buhay… boooring.” Lecture at pang-aasar ng acolyte na si Suramin kay Popoy.

“Ok ok mamya na natin pag-usapan yan bro… pa Heal naman muna jan.”

“Ah uunga pala! Wahehehe!” nag step back si Suramin at umilaw ang mga kamay nito, “Heal!!” tinira ni Suramin si Popoy ng healing powers nya bilang isang acolyte.

Medyo lumakas na uli si Popoy.

“Pre isa pang heal, may mga sugat sugat pako o.”

“Hehe. Sensya ngayon ko lang natutunan mag Heal eh.. medyo bago pako dito… Heal!!” at hineal uli ni Suramin si Popoy at naging maayos na ng tuluyan si Popoy. Naghilom ang mga sugat at galos nito at nanumbalik ang lakas.

“Sige pasok muna kayo. Feel at home. Pupunta muna ako sa Prontera Police Station para ipahuli yung mga thief nayun. Poy sanay ka naman dito sa bahay ko eh, kaw na bahala sa magandang mong chicks.” At umalis na si Max.

“Chicks? Waaa..” sa isip ni Kristine. Hehe

(Sina Popoy, Max, Suramin at yung sa simula.. si Faust, ay magkakaibigan na simula palang pagkabata. Sa Prontera sila lahat lumaki.)

“Suramin si Kristine pala. Kristine si Suramin.” Pagpapakilala ni Popoy sa dalawa sa isa’t-isa.

Tumango si Suramin at si Kristine naman ay nag “Hello”.

“Tara pasok tayo at ikwento nyu narin kung anu nangyari.” yaya ni Suramin.

Pumasok na nga sa loob ng bahay ni Max ang tatlo. Umupo sila sa sala. Tumayo si Popoy, “Teka kuha lang ako ng makakain at maiinom sa kusina.”

“Sige pre.” Sagot ni Suramin. Napunta ang atensiyon kay Kristine, “Anu nangyari sa inyo? At bakit gulpi sarado yun?”

At ikinuwento ni Kristine ang buong storya.

“O eto may milk pa si Max sa ref tska meat.” Nilagay ni Popoy ang mga pagkain sa mesa. “Kristine kumakain kaba ng saging?”

Napangiti bigla si Suramin na parang may ibang iniisip.

“Ah sige wag ka na mag-abala. Medyo busog pa naman ako eh.” Sagot ni Kristine.

“Ah teka magyoyosi lang muna ako sa labas. Maiwan ko muna kayong dalawa dito.” Tumayo si Suramin at pag daan nito kay Popoy ay kumindat ito sabay senyas ng mata papunta kay Kristine na waring ibig sabihin ay “pagbutihin mo pakikipag-usap mo”. At lumabas na si Suramin para magyosi. (yosi boy aco daw siya eh)

Umupo si Popoy malapit kay Kristine pero may konting distansiya naman. (hindi naman masyado garapal ang ating bida.. may pa gentleman effect pa muna).

“Uy, thank you sa pag-save mo sakin ha. Kung wala ka dun baka kung napano nako.” wika ni Kristine.

“Nako wala yon.” Nahihiyang sagot ni Popoy.

“Teka nga pala, hmm.. bakit mo nga pala ako sinusundan?” sabay taas ng isang kilay ni Kristine pero nakangiti naman ito.

“Ah, eh.. kasi..”

“Gusto mo malaman kung saan ako nakatira?” putol ni Kristine.

“Err.. nakakahiya.. pero parang ganun na nga. Pasensya kana ha. Mali ata yung ginawa ko na pagsunod sayo ng hindi mo nalalaman.”

“Mali nga. Hehe. Pero hayaan mo nayun. Kung gusto mo, ihatid mo ako ngayon sa amin para malaman mo na ang bahay ko. Bilang pasasalamat narin sa pagligtas mo sakin.”

“Wow! Talaga?” tuwang-tuwang sambit ni Popoy.

“Uu naman. Kung tutuusin kulang pa nga ang ganong pasasalamat eh.”

“Naku hindi mo naman kailangan magbigay ng kapalit. Basta nasa maayos kang kalagayan ay ok nang kapalit yun sakin.” (hanep sa linya ah).

“Wow ang sweet mo naman.” Bigla napatingin sa relo si Kristine, “Ay naku, anung oras na pala. Papagalitan nako sa bahay.”

“Ah ganun ba, sige tara hatid na kita… ay teka muna, wala ba magagalit kung ihahatid kita?”

“Nyek. Ihahatid lang naman eh. Anu naman masama dun?”

“Baka kasi may boyfriend ka eh.. you know na.”

“Wag ka mag-alala. Wala ako boyfriend. Mahigpit ang daddy ko.”

“Ah ok.” Sa loob loob ni Popoy ay tuwang-tuwa siya dahil single pa si Kristine. May pag-asa pa siya. Kaso ang pinoproblema lang niya ngayon ay yung sinabi ni Kristine na kaya pa wala itong boyfriend ay dahil mahigpit ang daddy nito.

“Halika na.. lagot na talaga ako sa bahay. Nawala mga pinamalengke ko.”

Tumayo na ang dalawa at lumabas ng bahay. Paglabas ay andun si Suramin na masarap ang upo sa rocking chair ni Max. Sa ash tray ni Suramin ay makikita ang walong ubos na sigarilyo.

“/omg Watda!!? Ang dami mo na agad na yosi amp!” pansin ni Popoy.

“Ah wala yan. Konti pa nga yan eh. Wakekeke. (yosi boy aco daw kasi sha)

“Sige pare hatid ko na si Kristine sa kanila.”

Nagbabye si Kristine kay Suramin at tumango naman dito si Suramin habang hinihipak ang bagong sinding yosi.

“Ingat kayo. Baka mapano nanaman kayo ha.” Paalam ni Suramin sa dalawa.

“Hehe. Sige pre. Balik ako pagkahatid ko kay Kristine.”

Umalis na si Popoy at Kristine. Habang sa kanilang paglalakad, naitanong bigla ni Popoy, “Dun lang ba ang daan papunta sa inyo? Hindi ba’t parang napaka-delikado naman sa lugar nayon kasi bihirang may taong dumaan?” tukoy ni Popoy sa eskinita kung saan muntik madukot si Kristine.

“Ah hindi naman ako taga dun eh. Short cut kasi yun papunta sa bahay. Dati nako dumadaan dun pero ngayon lang talaga may nangyari na ganun. Pero dahil na nangyari, ok lang kahit sa long way nako dumaan. Nakakatakot na dumaan dun.”

“Eherm.. kasama mo naman ako eh.” Chest out stomach in at naka-pameywang na sabi ni Popoy.

“Huh? Eh nagulpi ka nga eh.” Sa isip ni Kristine. “Wag na lang. Ayoko na dumaan dun. Dun na lang tayo dumaan sa long way.” Sabi nya kay Popoy.

“Ok ikaw ang bahala.”

Ilang minuto pang paglalakad ay nakarating na sila sa bahay ni Kristine. Mansion pala ang bahay nito. Napanganga sa mangha si Popoy dahil sa sobrang ganda at laki ng bahay nila Kristine.

“Wow grabe mayaman ka pala. Bakit mag-isa ka lang namamalengke?” tanung ni Popoy habang manghang-manghang nakatitig parin sa mansion na bahay ni Kristine si Popoy.

“Yun kasi ang gusto ko. Para matuto at masanay ako mag-isa diba. Ok din naman sa daddy ko yun eh.”

“Ahh..” nakatingin parin si Popoy sa mansion.

“Uy!” tinapik ni Kristine si Popoy sa balikat at parang nagising nanaman sa isang panaginip si Popoy. “Nung nagkakilala tayo parang ang dami agad nangyari noh.” Sabi ni Kristine.

“Uunga. Pansin ko din. Parang ginawa ang mga pangyayari para magkakilala tayo nag lubos.” (naaaks)

Napangiti si Kristine, “Hehe. Siguro nga. Thank you uli ha.”

Nang biglang may isang makisig na lalaki ang lumabas ng mansion. Matangkad at malaki ang katawan. Isa itong Knight pero hindi ito naka uniform ng mga oras nayon…


Itutuloy…

Sino kaya ang lumabas na Knight sa mansion? Kaanu-anu kaya ito ni Kristine? Abangan ang susunod na chapter.

[karlvan]

Chapter 3: Just When Things Are Going Well

“Kristine ba’t ngayon ka lang?” tanong ng lalaking knight na lumabas sa mansion.

“Ay daddy.” lumapit agad si Kristine sa lalakeng lumabas at humalik.

“Sino ang lalakeng yon?”

“Popoy ang pangalan nya daddy.” Sumenyas si Kristine kay Popoy na pumasok sa gate at lumapit.

Pasok naman si Popoy. “Good afternoon po sir.” Bati ni Popoy sa makisig na lalake.

“Popoy, daddy ko.” Pagpapakilala ni Kristine kay Popoy sa daddy nyang knight.

Tumingin lang saglit ang daddy ni Kristine kay Popoy tapos ay bumaling na ang atensiyon kay Kristine, “O, hindi mo sinagot ang tanong ko. Bakit ngayon ka lang?”

“Kasi dad ganito yun….” At kinuwento ni Kristine ang buong storya.

“Nasan ang mga walangyang thief nayon?!! Anak ko pa ang napili nilang galawin ha. Grrr.” Galit na galit na reaksyon ng daddy ni Kristine sa kinuwento nito.

“Wag ka na mag-alala dad. Niligtas naman ako ni Popoy at ng kaibigan nya.”

“Ganun ba.. kung ganon, maraming salamat sayo Popoy. Salamat sa pagligtas at paghatid mo sa anak ko.”

“Wala po yun.. umm.. sir, muka pong familiar kayo.”

“Familiar? Haha! Siguro dahil ako si Edmund Azlan, general ng Prontera Knights.” Pagpapakilala ng daddy ni Kristine.

“Waaaa!! OMG!! Wow! Asteg!! Kaya pala ang gwapo gwapo nyo at ang macho.” (na-bakla na ata ang ating bida)

Napa-(IMG:style_emoticons/default/huh.gif) lang ang si General Edmund, ang daddy ni Kristine.

“Umm.. mauna na din po ako. Nice meeting you po sir.” Sabi ni Popoy sa General. “Kristine kelan tayo uli pwde magkita?” pabulong na tanong ni Popoy sa babae.

“Ssshhh! Hnde ko alam. Bahala na.” pabulong din na sagot ni Kristine.

“Ehe-eherm!” singit ni General Edmund.

“Ahehe. Sige po sir alis na po ako. Kristine alis nako. Bye.”

Umalis na nga si Popoy. Pagkahatid kay Kristine ay bumalik na sa bahay ni Max kung saan ang tambayan ng tropa. Tuwang-tuwa si Popoy dahil maayos naman ang pakikipag-usap sa kanya ng daddy ni Kristine na si General Edmund. Medyo nawala ang kanyang takot dito na baka ito ang maging sagabal sa binabalak niyang panliligaw kay Kristine.

Pag dating nya sa bahay nila Max, andun si Max at Suramin nagkukwentuhan. Kinwento ni Popoy ang nangyari pati narin ang mga minor details na nakalimutan nya ikwento kung papano nya nakilala si Kristine. Pagkatapos ay binago ni Popoy ang topic.

“Mga pre, napagisip-isip ko, gusto ko narin magkaroon ng job na katulad ng sa inyu.”

“Aba ok yan.” Sumang-ayon ang lahat.

“Hmm.. kaso.. anu kaya ang kukunin ko?... hmm…”

“Sa pagkakakilala ko sayo poy, bagay sayo swordman.” Suggestion ni Suramin.

“Ikaw ang mas nakakaalam sa sarili mo Poy, ibigay mo saken mga hilig mo at attitude at personality tpos mag-suggest ako sayo pwdeng job para sayo.” Sabi ni Max.

“Hmm.. well.. low profile lang ako. Pa simple pero malupet(ok to ah), may mood ako na ayoko ng magulo at ayoko ng may kasama. Hmm, ok nayun wala nako maisip” describe ni Popoy sa sarili.

*Processing*…

“Ahh alam ko na, bakit hnde mo try mag thief. But then again, wala naman sa personality ang kukunin mo na job. Merong mga swordman na mahilig mapag-isa, may mga assassin o stalker na makukulit at palakaibigan. Basta ikaw na bahala Poy.” Suggest nman ni Max.

“Hmm…”

Nag-isip pa si Popoy nang biglang dumating si Faust, “Wassup dudes! Ang dami ko na loot sa culvert kanina, dami ko zeny mga tsong!! Inom na!! Weee!”

“Aba ayos ah, sige wala naman na kami gagawin eh. Tara game!”

At nag-inuman na nga ang tropa.

(Si Popoy, Suramin at Faust ay magkakapit-bahay. Si Max lang ang nakahiwalay ang bahay pero medyo malapit parin naman.)

Napasarap ang inom nang lahat. Hindi na nila napansin na nakatulog na pala sila. Kinabukasan na pala.

May kumakatok sa pinto. Isang babae. Kaso tulog parin lahat. Kumakatok parin.. Medyo naalimpungatan si Popoy.. dahan-dahan tumayo si Popoy at ambagal din ng lakad. Groggy pa at lashing kagabi.

Pag bukas ni Popoy ng pinto, “OMG!! Kristine! Pasok, pasok.” Biglang nagising si Popoy. “Syet, bad breath pako at hindi pako naliligo.. nakakahiya.. amfufu.” Sabi ni Popoy sa sarili sa isip nya. “Maupo ka muna jan Kristine at maghilamos lang ako..”

“Ay sige hindi na. Hindi rin naman ako magtatagal eh. Ibibigay ko lang sayo to.” Inabot ni Kristine ang mga cookies na ginawa nya para kay Popoy. “Maraming salamat pala uli sa pagkakaligtas mo sakin kahapon ha.”

“Wow cookies. Looks delicious parang you..”

“Hah? Anu yon?”

“Hah? Ah.. eh… sabi ko, wow cookies. Looks delicious parang yung gawa ng isang napaka-galing na baker.”

“Ah ok.” Ngiti si Kristine. Sige uwi na ako ha. Hinatid ko lang yan.”

“Wait! Pwde ba ako dumalaw sa inyo?”

“Bakit mo naman ako dadalawin?”

“Ah.. eh.. wala lang, gusto ko lang sana maging mas close pa tayo kaya gusto ko sana makasama ka..”

“Hmm.. kung pupunta ka sa bahay hindi pwde ang matagal lalu na pag andun si daddy. Pero pupuntahan din na lang kita kung gusto mo.”

“Wow. Ok yun ok yun! Uuwi rin naman ako ngayon eh, gusto mo daan muna tayo sa bahay tapos hatid kita sa inyu para malaman mo rin kung saan talaga ako nakatira.”

Malapit nga lang ang bahay ni Popoy kina Max. Pagkagaling ay hinatid narin nya si Kristine.

Si Popoy ay nag-register narin para maging Novice. Binigyan siya ng mga libreng kagamitan tulad ng isang Prontera Issue #12 na backpack, isang napakatalim at brand new na knife, isang set ng uniform ng isang Novice at pocket money na 50zeny.

Lumipas ang mga araw at naging close na si Popoy at Kristine. Masaya sila tuwing magkasama. Nakakapunta naman si Popoy sa bahay nila Kristine dahil nababaitan naman ang parents ni Kristine sa kanya pero syempre hindi parin pwde ang matagal dahil kahit papano ay ayaw parin ng daddy ni Kristine na mag boyfriend ang anak. Minsan ay sinasamahan pa ni Kristine si Popoy pag nagta-training(pagpapalevel kumbaga). Kaso pag kasama ni Popoy si Kristine sa training, hindi nya pinapatay ang mga Poring at nagagalit si Kristine kasi ang cute daw.

Dumating ang isang araw kung saan nagkaroon ng isang masama at matinding pangyayari sa Prontera. Sinugod ito ng isang army ng mga Assassin. Marami ang namatay at nasirang bahay. Nasakop ang Prontera pero hindi ito ang talagang pakay ng mga Assassin kundi ang isang treasure na sa Prontera Castle lang makikita. Ito ay ang Tears of Ymir, isang bagay na nagbibigay buhay sa mga nasawi. Si Popoy ay dinukot ng isang Assassin dahil nakita siya nito na duguan at medyo may buhay pa.

“Bakti mo pa dadalhin yan? Iwan mo na yan!” sabi ng isang Assassin sa Assassin na kumuha kay Popoy.

“Nung nakita ko kasi siya ay may ibang klaseng aura akong naramdaman. At isa pa, iba ang naramdaman ko nung nakita ko siya kaya dinala ko na. Hindi maipaliwanag kaya wag mo na itanong.”

At umalis na ang mga Assassin sa Prontera dala-dala ng isa si Popoy. Maayos naman ang mga tropa ni Popoy. Medyo may mga galos at sakit ng katawan pero hindi naman napuruhan. Si General Edmund ay halos patay na dahil sa sobrang atake na tinanggap galing sa mga Assassin. Marami siya napaslang na Assassin. (high-level yan, general eh.) Kaso hindi parin nya kinaya sa huli. Nabuhay naman ito dahil naagapan nang matapos ang siege ng mga Assassin sa Prontera. Wla naman masyado pinaslang ang mga Assassin dahil ang talagang pakay lang nila ay ang Tears of Ymir. Wala naman masamang nangyari kay Kristine.

Nagtipon ang tropa sa bahay nila Max.

“Whew! Salamat naman at hindi nagalaw ang bahay ko. Weeee!” tuwang-tuwang sabi ni Max.

Kumpleto na ang lahat. Si Popoy lang ang wala.

“Tingnan natin sa Church baka andun si Popoy kasi dun dinadala lahat ng sugatan at mga… *gulp, kaba*… nasawi. Nako wak naman sana.” Suggest ni Suramin.

“Sige puntahan nyo na, maiwan ako dito at baka may importanteng duamting.” Sabi ni Max.

Pumunta si Faust at Suramin sa Prontera Church. Pinagtanungan nila ang mga pari at madre kung may nakita ba sila na Novice na long hair. Matagal bago sila matapos mag-describe sa itsura ni Popoy hanggang sa naalala nila banding huli na may group picture nga pala sila sa wallet na kasama si Popoy. Naalala lang nila yun nung tapos na sila magpakahirap mag describe.

Wala sa Church si Popoy. Bumalik sila kina Max at binalita iyon. Hinanap ng tropa si Popoy. Nilibot na nila ang buong Prontera pero walang Popoy. Ni-report nila sa Prontera Police kaso sabi sa kanila ay hindi pa masyado maaasikaso ang paghahanap kay Popoy dahil maraming sugatan at dapat asikasuhin. Pero sabi naman sa kanila ay gagawin daw nila ang lahat ng makakaya nila.

Bumalik na sila sa bahay nila Max na malungkot. Pag dating nila ay sakto rin naman na kararating lang ni Kristine para tingnan kung ok ang si Popoy at pati narin ang tropa. Pagkakita palang ni Kristine sa tropa ay hinanap agad nya si Popoy.

“Si Popoy?” tanong ni Kristine.

Napayuko lang ang lahat sa baba.

“B-baket? Asan siya? Ba’t hindi nyo kasama?”

Nakayuko parin ang tropa.

“Hoy ba’t ayaw nyo sumagot.”

“S-si.. P-Popoy…”

“Anu nangyari kay Popoy?!”

“Nawawala.”

“Waaaa! Nasan?”

“Hindi din namin alam. Basta nung sumugod ang mga Assassin, lumaban din kami at kasama pa naminn si Popoy na nakipaglaban kahit Novice lang siya at lumaban talaga siya. Kaso nagkawatak-watak kami during the chaos.” /sob

Sumikip ang dibdib ni Kristine. Natakot at kinabahan dahil si Popoy ay nawawala. Ang kanyang ikinakatakot ay baka patay na si Popoy o kaya ay dinala ng mga Assassin at pahirapan at tapos ay patayin. Yan ang mga pumapasok sa isip ni Kristine kaya’t siya ay natatakot.

Lumipas na ang isang araw at wala paring Popoy. Lumipas ang isang linggo at wala paring Popoy. Malungkot na talaga ang tropa pati si Kristine. Nanghina na ang loob nila na buhay pa si Popoy. Inisip nila na baka talagang wala na si Popoy. Hindi makapag-saya ang tropa. Hindi na kumpleto ang barkada. Nagfa-flashback sa tropa at kay Kristine ang mga araw at panahon na kasama nila si Popoy hanggang sa tumulo na nga ang luha sa mga mata ni Kristine. Medyo matagal narin naging magkakilala si Kristine at Popoy at sa mga panahon na nagkasama sila ay talagang lagi sila masaya.

“Popoy…. Nasan ka na ba…. T_T /sob”

Itutuloy…

Buhay pa kaya si Popoy? Anu kaya ang nangyari kay Popoy? Anu kaya ang mangyayari kay Popoy? Saan kaya dinala ng mga Assassin si Popoy? Subaybayan!

[liureiyi]

weee nagbabalik c kuya carlo,...

malayo na chapter ko dito eh,.. end of wars nah,.. /swt

oooops spoiler nanaman,.. /sry

~waiting for the next update~

ty po kuya carlo,.. /no1

[karlvan]

Chapter 4: Start Of A New Career

Ang mga Assassin na sumugod sa Prontera ay mga bihasa na. Bilang lang ang mga Assassin na sumugod. Halos lahat ay Assassin Cross na matataas ang rank. Natalo ang Prontera dahil sa kampante ang mga sundalo at mga tao sa buhay nila na mapayapa. Dahil sa matagal na kapayapaan, lumambot ang depensa ng Prontera kaya madali sila natalo. Mas mabigat pang dahilan ay dahil malalakas at marami ang sumugod. Quality and quantity na pinagsama ang mga Assassin na sumugod kaya talagang durog ang depensa ng Prontera.

Samantala sa isang liblib na lugar sa desert ng Morroc, sa Assassin’s Guild…

Unti-unting nagmulat ang mga mata ni Popoy. Madilim ang paligid. Matagal siyang unconscious. Habang tumatagal, ay unti-unting lumiliwanag ang nasa paligid nya. Medyo naaaninag na niya ang nasa paligid nya. Nasa maliit na kwarto siya kung saan merong lang isang kama para higaan. Dahan-dahan tumayo si Popoy at unti-unti naglakad papunta sa pinto. Hindi naka-lock ang pinto kaya naman ay binuksan ito ni Popoy para alamin kung nasan siya. Pag bukas niya sa pinto ay isang hallway ang sumalubong sa kanya. Lumabas siya ng kwarto dahan-dahan parin at medyo nahihilo pa siya. Dere-derecho lang siya sa kanyang paglalakad nang biglang may boses siyang narinig..

“Gising ka na pala.”

Tumingin si Popoy sa likod, sa kaliwa, sa kanan, sa harap, sa baba, sa taas, sa lahat ng direction pero wala siya nakita.

“Hahaha! Ayos ka na ba kaibigan?” tanong ng boses.

“S-sino ka? N-nasan ka? M-magpakita ka!”

At biglang may lumabas na isang kalbong Assassin Cross na may edad 40+ sa harapan niya.

“Ako si Natunn. Dinala kita dito matapos ang kaguluhang nangyari sa Prontera. May isang linggo ka na rin tulog.”

“WTF!! /omg… are u serious?! Waa! Isang linggo?? Asan ako? Asan mga tropa ko? Si Kristine? Anu nangyari sa kanila?” nagpapanic na nagtatanong ni Popoy.

“Whoa.. easy lang kaibigan. Nandito ka sa base namin. Kami ang mga Assassin na sumugod sa inyo. Wala kami talagang intensiyon na pumaslang pero kung kinakailangan ay wala kami magagawa. Nang sumugod kami sa Prontera ay hangga’t maaari ay wala dapat mapapatay at mamamatay sa amin. Kaso hindi ganun ang kinalabasan. Pasensya na kaibigan. Kailangan lang talaga naming gawin yon dahil may kailangan at importante kaming dapat gawin at tapusin.” Paliwanag ni Natunn na isang Assassin Cross.

“Anung ginagawa ko dito? Bakit ako nandito?”

“May potential ka kaibigan. Ako ang nagdala sayo dito. May natatago kang kakaibang kapangyarihan. Kung hahayaan mo, tuturuan kita kung papano makipaglaban.”

“Waaa! Are you serious?! Ako may potential? At isa pa, diba kaaway ka?! Bakit ako magtitiwala sayo.”

“Hindi ako kaaway o ang mga kasamahan kong mga Assassin. Kinailangan lang talaga namin kunin ang isang bagay sa Prontera para magamit for the greater good. Ikaw ang bahala kung anu ang gusto mo paniwalaan. Nasasayo ang desisyon. Gusto mo ba na turuan kita? Kung ayaw mo ay ihahatid na kita sa Prontera ngayon din.”

“Medyo kapani-paniwala naman ang mga sinasabi nya. At pinapapili naman nya ako eh. Muka naman siya mabait.. hmm.. kng pipiliin ko mag-stay dito at mag-training, ok yun! Kaso baka nag-aalala na mga tropa ko at si Kristine.” Sa isip ni Popoy.

“Anu ang desisyon mo kaibigan?”

“Sige payag ako pero gusto ko muna makita ang mga kaibigan ko. Idaan mo muna ako sa Prontera saglit tapos saka moko turuan.” (aba demanding ang ating bida.. siya na nga ang tuturuan /swt)

“Hindi maaari yon kaibigan. Maaari ka lang pumili sa isa.. Mag-stay ka dito para matuto, o ibabalik na kita sa Prontera. Yun lang ang choices mo. Kailangan ay mag concentrate ka lang sa training mo. Hindi muna pwde ang mga kai-kaibigan.”

Nag-isip muna ng matagal si Popoy. “Ah.. sige mag-training na nga lang ako dito para pag balik ko sa Prontera ay may maipagmamalaki na ako at mapo-protektahan ko narin mga prends ko at si Kristine.” Sabi ni Popoy sa kanyang sarili. “Sige payag ako mag-stay dito. Mag-training na muna ako.”

Ngumiti ang Assassin Cross na si Natunn. “Kung ganon ay magpahinga ka muna. Bukas ay sisimulan natin ang training mo.”

“Teka, ang tagal ko na tulog eh.. hindi pa ba sapat yon? Hindi nako inaantok at sobrang haba na ng tulog ko. Pwde ba ako lumabas?”

Sinama ni Natunn si Popoy. Maayos na si Popoy. Hindi na siya nahihilo. Nilibot nila ang buong Assassin’s Guild. Pinakilala ni Natunn si Popoy sa iba niyang comrades. Lumabas ang dalawa ng Assassin’s Guild. Puro sand ang makikita. Meron din mga monster tulad ng Hode at Sandman na umaatake sa Makita nitong tao pero saglit lang ay durog ang mga ito sa lakas ni Natunn. Si Popoy ay manghang-mangha sa galing at lakas ni Natunn sa pagpatay sa mga monster. Inabot na sila ng gabi ng puro kwentuhan at pag-tour.

“Sige tama na muna yon sa ngayon. Bukas na lang uli. Magpahinga ka na Popoy. Bukas ay pupunta tayo sa Morroc.”

“Morroc? Anu gagawin natin sa Morroc?”

“Papakuhanin kita ng Thief Exam.”

“Kailangan pa ba yun para matutunan ko ang mga ituturo mo saken?”

“Not necessarily, pero maganda narin yun atleast official na matatawag kang Thief at hindi basta-basta lang. Bago ka kasi maging ganap na Assassin ay kailangan isa kang official Thief. Hindi naman kinakailangan magkaroon ng isa sa mga official jobs ng Midgard para matutunan ang mga skills na itinuturo sa kanila pero kinakailangan official ka na Thief at Assassin para maging miyembro ng aming Order.”

“Ah, eh.. teka lang.. panu kung hindi ko naman gusto maging Assassin?”

“Kailangan ay job na sumusunod sa class na Thief. Kung hindi din ganun ang pipiliin mo ay ihahatid na kita bukas sa Prontera.”

“Ito naman hindi na mabiro.. syempre bukas na bukas din Thief nako.”

Masarap ang mga pagkain sa Assassin’s Guild. Busog na busog si Popoy sa mga nakain nya. Matapos yun at natulog na siya.

Utos ni Natunn na bigyan si Popoy ng special treatment. Si Popoy daw kasi ang chosen nya at si Popoy ang papamanahan nya ng mga nalalaman nya dahil si Popoy ay may kakaibang kapangyarihan na si Natunn lang ang nakapansin.

Kinabukasan, dalawang Peco-Peco ang nakahanda para sakyan nila papunta sa Morroc. May mga nakasalubong silang monster pero saglit lang ay patay agad ang haharang sa daan nila dahil kay Natunn. Bigla na lang ito mawawala sa Peco-Peco at bigla na lang mamamatay ang monster na haharang at tapos ay nakabalik na agad sa Peco-Peco si Natunn. (ang peco-peco sa aking fanfic ay parang kabayo.. hindi lang mga knight ang pwde gumamit. Sa totoong buhay lahat naman ng tao pwde sumakay sa kabayo diba. ^^)

Inabot din ng isang araw na paglalakbay bago sila nakarating sa Morroc. Gabi na nang makarating sila. Nagpahinga muna ang dalawa sa isang Inn. Kumain at natulog na si Popoy. Si Natunn ay tumambay muna sa labas (nakatayo sa bubong to be specific.. mala-assassin talaga ang dating) bago tuluyang natulog na rin.

Kinabukasan, excited si Popoy na maging Thief. Excited na siya mag-exam. Hindi nga masyado marami ang kinain nya sa almusal sa sobrang excitement. Pag dating nila sa Thief’s Guild ay agad na binati ng mga in-charge si Natunn.

“Master Natunn! Napadaan po kayo. Kamusta na po?” bati ng mga in-charge sa Thief’s Guild.

“Ayos lang naman. Kasama ko ang aking estudyante. Papakuhanin ko siya ng exam ng Thief.” Tugon ni Natunn.

“Ganoon po ba, nasan na po ang aplikante?”

Lumapit si Popoy sa front desk ng secretary na in-charge sa Thief’s Guild.

“Paki fill-up na lang po ito.” Binigyan ng secretary si Popoy ng isang papel na lalagyan niya ng information tungkol sa sarili.

Maayos na sinusulatan ni Popoy ang bio-data nang pag dating sa banding ibaba kung saan malapit narin matapos ang mga dapat sagutan, “/omg WTF!? What’s your favorite color?? Who’s your first crush??! What’s your favorite hobby?!! Huwaat?!? Anung mga tanong to?!”

“A-ah, eh, optional lang naman yan. Kahit wag mo na sagutan kung ayaw mo.” Nahihiyang explanation ng secretary.

At binigay na ni Popoy ang finill-up-an na papel.

Binasa ito ng secretary. Chineck ng secretary baka may nakalimutan sagutan si Popoy na importante. Habang binabasa ito ng secretary ay...

What’s your favorite color?
Blue.

What’s your favorite hobby?
Matulog, Tumambay

Who’s your first crush?
Secret ko na to.

May mga sagot si Popoy sa mga tanong nayun. Napa-*sweatdrop* na lang ang secretary dahil kanina ay nagrereklamo pa si Popoy at akala mo ay nagagalit dahil may mga tanong pa na ganun.

“Ah, eh.. kausapin nyo na lang po ang Master Thief para bigyan kayo ng Pass Ticket para makapasok sa Examination Room.”

“Sige thanks ha.” Pumunta na si Popoy sa Master Thief habang si Natunn ay pinapanood lang siya.

“Hmmm.. Popoy.. sige eto ang ticket. Pumunta kana sa examination room dun sa labas nitong pyramid malapit sa oasis, yung may tubig. Kausapin mo yung examiner dun para ituro sayo ang daan. Sa kanya mo nga pala ibibigay ang ticket ok.”

“Loud and Clear!” (full of enerygy ang bida). Pumunta na si Popoy at Natunn sa lugar na itinuro ng Master Thief.

“Puntahan mo na lang ako sa Inn pagkatapos ng test mo Popoy. Pagbutihin mo.”

“Aba sympre naman! Sige kita nalang tayo sa Inn. Maraming salamat Natunn ha!”

Ngumiti si Natunn kay Popoy at bigla na itong nawala.


Itutuloy…

Anu kaya ang mangyayari sa test ni Popoy? Magiging thief kaya siya?


This post has been edited by karlvan: Aug 7 2006, 06:50 PM

[karlvan]

Chapter 5: Son of a Legend

“Kailangan ay mag-ipon ka ng Thief Mushroom sa baba. Mas marami mas maganda pero 25 lang ang kailangan mo para makapasa. Pag tapos ka na ay bumalik ka dito. Pag nasa baba ka na ay walang tutulong sayo. Ikaw na ang bahala. Sige pumasok ka na.” paliwanag ng examiner kay Popoy.

At pumasok na nga si Popoy sa examination room. Pag pasok ni Popoy ay napunta siya sa isang madilim na lugar.

“Ampf! Badtrip! Akala ko naman ay kung anung exciting na test! Yun pala mag-iipon lang ng mushroom.. Pwe!” reklamo ni Popoy na sa sarili lang nya sinabi.

Naglakad na siya at naghanap na nga ng mushroom. Habang tumatagal ay nakaka-adjust na ang kanyang mga mata sa dilim..

“Ayun mushroom!!”

May nakuha na mushroom si Popoy.

“Ok 1 down 24 to go”… at nang biglang may isang fabre ang kumagat sa kanyang binti.

“Aray!! Pakshyet!!” at biglang sinaksak ni Popoy ang fabre ng napakatalim nya na knife. “May mga monster pala dito. Kailangan mag-ingat. Medyo exciting din pala to.”

Nagpatuloy na si Popoy sa paghahanap ng mushroom at alerto rin naman sa mga monster na maaaring umatake. Dumaan ang ilang oras hanggang sa naka-ipon narin sa wakas ng 25 na Thief Mushroom si Popoy. Lumabas na siya at pinakita ito sa examiner.

“Magaling Popoy. Sige bumalik ka na sa Thief’s Guild para maging official ka na Thief.” At binigyan ng examiner si Popoy ng Pass Ticket kung saan nagpapatunay na nakapasa siya sa Thief Exam.

Pag pasok na pag pasok ni Popoy sa Thief’s Guild kung saan nandun ang mga in-charge..

“Amp!! Anu bayan!? Sobrang dali ng exam nyo! Yun na bayun?!” pagmamayabang ni Popoy.

Napa-*sweatdrop* ang mga in-charge. Biglang may lumapit na isang malaking thief at makikita sa taong ito na bihasa na sa pakikipaglaban. Makikita na sa mga peklat nito sa muka at katawan.

“Bakit may problema ba? Bibigyan kita ng mas mahirap kung ganon.” Sabi ng malaking Thief.

“Kayo naman hindi mabiro.. nagjojowk lang ako. Jowk lang yun fota ..” sabay tapik ni Popoy sa balikat ng malaking Thief. “I got carried away nanaman.. baka mamya hindi pako makapasa nito ah.” Sabi ni Popoy sa isip nya.

“Boss estudyante siya ni Master Natunn.” Pagpapakilala ng secretary kay Popoy sa malaking Thief na boss pala.

Dahan-dahan naglakad si Popoy papunta sa Master Thief para iabot ang kanyang Pass Ticket habang nakatingin parin sa boss ng malambing para hindi na ito magalit. “Boss masyado naman kayo seryoso.. smile naman jan.. jokjok lang yun kayo naman.” Pag-papaamo ni Popoy.

“Hrm.. sige na kayo na bahala jan sa taong yan.” At umalis na ang boss.

“Ang taray naman nun…” sabi ni Popoy.

“Ehem.. Congratulations Popoy. Nakapasa ka. Isa ka na ngayong Thief. Eto ang bago mong uniform. Nagpapatunay na Official Thief ka ng Midgard.” Inabot ng Master Thief kay Popoy ang uniform ng mga Thief. “Pero syempre, hindi magiging isang ganap na Thief kung hindi mo alam ang mga skills ng isang Thief diba. Pumunta ka dun sa kabilang kwarto. Nandun si Arvin, ang magtuturo sayo ng mga skills na dapat mo matutunan.”

“Thank you sir!! Ah, eh.. san ba pwede magbihis dito?”

“Paglabas mo ng kwarto nato.. kumaliwa ka tapos yung unang kwarto, CR(comfort room) yun. Ay.. bago ko makalimutan, eto pala ang Thief Card mo.” Inabot ng Master Thief kay Popoy ang isang Thief Card kung saan nakalagay ay…

Official Thief Card
Thief: Popoy
Member 036541

At may pirma pa ng Head Thief.

“Sige sir.. Ty!”

Lumabas na si Popoy at nagbihis. Excited isuot ang bago nyang uniform. Excited na excited siya. Pagkabihis ay dumerecho agad siya sa kwarto kung saan tuturuan siya ng mga skills ng Thief.

“Sir repoting for duty sir! Ako si Popoy! Isang ganap at Official Thief ng Midgard sir!!” pagpapakilala ni Popoy.

*sweatdrop*, "Ganun ba.. sige pasok.”

Tinuruan ni Arvin si Popoy ng lahat ng dapat matutunan ng isang Thief. Tinuro nya ang mga basic skills ng isang Thief.

Matagal bago sila natapos. Inabot ng ng gabi bago naituro lahat ni Arvin kay Popoy ang mga skills. Tinuro niya ang mga pinaka-basic steps sa mga basic skills ng isang official Thief ng Midgard kaya kinaya ng isang araw.

“Ngayon alam mo na ang mga skills na itinuturo sa mga Thief na katulad mo. Yang mga tinuro ko sayo ay ikaw na ang bahala kung papano mo papalakasin. Ikaw na bahala kung papanong style ang gagamitin mo sa mga skills nayan at kung papano magiging mas effective.” Sabi ni Arvin kay Popoy.

Nag bow si Popoy bilang paggalang at pasasalamat. “Sige Arvin. Thanks kyu!” at umalis na si Popoy at bumalik na sa Inn ng Morroc kung saan sila magkikita ni Natunn.

“Natunn! Natunn!!” excited na tawag ni Popoy.

Biglang may tumapik sa likod nya.

“/omg Waaaa!! Lintek aatakihin ako sa puso sayo eh.”

“Magaling Popoy. Congrats sa pagiging Thief mo.”

“Hehehe. Panis naman yung exam eh. Walang kahirap-hirap.” Nakapameywang na pagmamayabang ni Popoy.

Tinapik ni Natunn ang balikat ni Popoy na nagsasabing magaling ang ginawa ni Popoy. “Sige na Popoy, magpahinga ka na. Alam kong napagod ka.”

At kumain na nga si Popoy at tapos ay dumerecho na sa kanyang kwarto. Hindi makatulog si Popoy. Nagfa-flashback sa isip nya ang mga oras na magkakasama sila ng tropa nya at mga oras na magkasama sila ni Kristine. Napapangiti si Popoy pag naaalala nya ang mga happy moments pero at the same time nalulungkot din. Matagal na pag-aalaala pa sa nakaraan at nakatulog narin si Popoy.

Kinabukasan pag gising ni Popoy ay nasa may bintana si Natunn at naka tingin sa labas na tila malalim ang iniisip.

“Magandang umaga Popoy.” Bati ni Natunn. “Masarap ba tulog mo?”

“Ok naman Natunn. Natunn.. may gusto sana ako sabihin sayo.. wag ka sana magagalit.”

“Anu yun?”

“Kasi… yung mga naiwan kong tropa sa Prontera… gusto ko na sila makita Natunn.”

“Hindi maaari yun Popoy.”

“Kung ganun ay ayoko na lang mag-training Natunn. Kahit wag mo nako turuan ok lang. Ibalik mo nako sa Prontera Natunn. Maraming salamat na lang sa lahat ng ginawa mo para sa akin pero kailangan ko talaga bumalik sa Prontera. Pasensya ka na talaga. Balang araw makakabawi din ako sayo.”

Lumapit dahan-dahan si Natunn kay Popoy at hinawakan sa ulo si Popoy.

“Patawarin mo ako Popoy pero kailangan ko gawin to.” At biglang umilaw ang mga kamay ni Natunn na nakahawak sa ulo ni Popoy at biglang nagdilim ang paningin ni Popoy… hinimatay si Popoy. “Hindi ka maaaring umalis Popoy, anak ni Loki. Ikaw na isang anak ng isang Legendary Assassin. Tadhana mo ang maging isa sa amin. Para sayo rin to Popoy.” Tinanggal ni Natunn ang lahat ng memory ni Popoy tungkol sa Prontera. Hindi na maaalala ni Popoy ang mga tropa nya at si Kristine sa oras na gumising siya. Hindi karamihan ang mga taong nakakapag-tanggal ng memory ng isang tao. Isa si Natunn sa mga nakakagawa non.

Si Loki, ay ang pinaka malakas na Assassin Cross na nag exist sa buong Midgard. At ang Loki na ito ay tatay pala ni Popoy ayon kay Natunn. Lahat ng sumubok na paslangin si Loki ay nabigo.. sa halip na si Loki ang mapaslang ay yung sumubok ang namamatay. May kasabihan noon, “Kamatayan lang ang siyang makakamtan sa oras na kalabanin si Loki.”

Ilang oras ang lumipas matapos himatayin si Popoy…

“Watda?! Natunn! Wala ba makakain jan?” tanong ni Popoy sa Assassin Cross na nakahiga sa kanyang kama. Ang tanging wala lang sa memory ni Popoy ay ang naging buhay nya sa Prontera kaya kilala parin nya si Natunn at alam nya kung nasan siya.

“Kumain kana dun sa baba at pagkatapos ay aalis na tayo para mag-training.”

“Aba ayos!!” At kumain ng marami si Popoy.

Matapos kumain ay lumabas si Natunn at Popoy para magsimula na sa training. Tinuruan muna ni Natunn si Popoy ng mga basic fighting techniques.

Dumaan ang mga araw at tinuro din ni Natunn kung papano magagamit ni Popoy ang mga skills na tinuro sa Thief’s Guild ng epektibo at mahusay. Kinuwento rin ni Natunn ang history niya, history ng mga Assassin, pero hindi pa nya kinikwento kay Popoy ang tungkol sa tatay nito.

Dumaan ang mga araw at lumalakas si Popoy. Nagiging bihasa na sa pakikipaglaban. Bumibilis narin ang mga kilos ni Popoy. Ang bilis matuto ni Popoy. At hindi matagal bago nya ma-master ang isang skill.

“Anak ka nga ni Loki. Hindi malayo na malagpasan mo pa ang kapangyarihan ng iyong ama.” Sabi ni Natunn sa sarili na ang tinutukoy ay si Popoy.

Hindi katagalan at handa na si Popoy maging Assassin. Sa sandaling panahon ay na master ni Popoy ang lahat ng skills ng pagiging Thief at mga additional skills na tinuro ni Natunn.

“Popoy, sa tingin ko ay handa ka na maging katulad namin, isang Assassin.”

Ngumiti si Popoy. “Huwat?! So soon? Ok ba? Sige handa narin ako.”

“Pag naging Assassin kana katulad namin ay may mga bagong skills ka uli na dapat matutunan.”

Naglakbay na ang dalawa papuntang Assassin’s Guild sakay ng kanilang dalawang Pecopeco. Matagal na paglalakbay uli. May mga monster na humaharang pero sa pagkakataong ito, si Popoy na ang kumikitil sa buhay ng mga monster.

Nang makabalik na ang dalawa sa Assassin’s Guild. Walang makikitang tao sa labas ng Assassin’s Guild.

“Maligayang pagbabalik Master Natunn.” At biglang lumabas sa harapan ni Natunn at Popoy ang limang Assassin na nagbabantay sa entrance sa kanina ay naka-hide. (ready for ambush sa mga magtatangkang sumugod sa Assassin’s Guild)

“Salamat. Handa na maging Assassin ang aking estudyanteng ito. Papasok na kami para makapagpahinga at bukas din ay papakuhanin ko na siya ng test para maging ganap na Assassin.” Sagot ni Natunn. Biglang nawala uli ang mga Assassin na bumati sa dalawa.

Wala pang nakakaalam sa Assassin’s Guild na si Popoy ay anak ni Loki na isang legend. Gusto muna makita ni Natunn ang ilalakas ni Popoy bago nya ito sabihin at para low-profile din muna si Popoy.

Pumunta na si Popoy sa kanyang silid at tuluyan na natulog ng mahimbing dahil narin sa pagod.

“Kamusta ang estudyante mo Natunn?” tanong ng isang Assassin Cross.

“Tulad ng sinabi ko nung una ko siya nakita, may potential ang taong iyon. Malakas at madaling matuto. Sa saglit na panahon ay na-master na nya ang lahat ng skills ng pagiging Thief at pati narin ang ilan sa mga skill na ilan lang ang nakakagawa. Hindi lang nya basta na-master ang mga skills, sa halip ay mas malakas pa ito kesa sa normal.” Sagot ni Natunn.

“Hahaha! Sa tingin mo ba ay merong pag-asa si Popoy na matalo ang pinunong Assassin?” biro ng Assassin Cross.

“Meron.” Seryosong sagot ni Natunn.

Natigilan ang nagbibirong Assassin Cross at sumeryoso narin, “Ganon ba.. may tiwala ako sa mga paniniwala mo Natunn.”


Itutuloy…

[†cal†]

YEY binalik (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif)

[Amythyst]

yahooo binalik ni para carlo pyscho wakekeks (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif) (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif) namiss ko 2ng fic na 2 harhar (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif) (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif)

[Parusa]

Ayun! Eto yung hinahanap ko! (IMG:style_emoticons/default/smile.gif)

[karlvan]

Chapter 6: One Step Closer

Kinabukasan ay derechong nag-test agad si Popoy sa pagiging Assassin. Medyo nahirapan lang si Popoy sa written exam. Ang mga sumunod na test tulad ng pagpatay sa isang specific na monster at sa paggamit ng skill na hide effectively, panis kay Popoy. Pati ang invisible maze ay walang sinabi kay Popoy. Ramdam nya at alam nya kung saan dapat dumaan. Hangang-hanga ang mga Assassin na in-charge sa exam at agad naman na ipinasa si Popoy. Pag labas ni Popoy sa examination room ay isa na siyang ganap na Assassin. Ang kanyang Thief Card ay for remembrance na lang ng kanyang pagiging Thief. Binigyan si Popoy ng damit Assassin na siya namang astig na astig pag suot ni Popoy. Long hair si Popoy at killer na killer ang dating pag naka suot ng uniform ng mga Assassin. Hindi mo aakalain na ang isang makulit na tambay sa may kanto ay magiging isang tunay na malakas at ganap na isang Assassin.

Tulad ng ginawa kay Popoy ng maging Thief sya, tinuruan din siya ng mga in-charge na Assassin sa mga skills na dapat niya matutunan sa pagiging Assassin. Tulad ng dati, mga basic lang ang itinuro sa kanya. Si Popoy na daw ang bahala mag improvise sa mga skills na tinuro sa kanya.

“Hahaha! Hindi ako nagkamali sayo Popoy! Talagang iba ka. Hanga ako sa skills na ipinamalas mo. Ngayong Assassin ka na ay marami kanang tatahaking mabibigat na pagsubok. Pero sa pagkakakilala ko sayo, madali mo lang malalagpasan ang mga pagsubok na iyon.” Tuwang-tuwang compliment ni Natunn kay Popoy.

“Hehe! (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) Hindi naman Natunn. Medyo nahirapan din naman ako sa test.” Sabi ni Popoy kay Natunn. “Kahit hindi…” pahabol pa niya (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) . (aba ok tong ating bida ah).

“Halika na at marami ka pa dapat malaman.”

Once again, naglakbay nanaman ang dalawa para turuan at palakasin si Popoy dahil naniniwala si Natunn na si Popoy ang siyang mamumuno sa buong angkan ng mga Assassin at si Popoy din ang siyang magiging pinaka malakas.

Sa kanilang paglalakbay ay nakarating silang muli sa siyudad ng Morroc. Nang makarating ang dalawa sa Morroc ay may nangyayaring isang kaguluhan. Marami ang sugatan at patay sa Morroc. Marami ang nag-iiyakan. Makalat at marami ang sirang bahay.

Npatagil saglit ang dalawa para tingnan ang mga sugatan at patay nang biglang may malakas na aura silang naramdaman na nanggaling sa kanilang likod.

Isang High Priest na may kasamang apat na Lord Knight at Dalawang Assassin Cross.

“Ano ang nangyari dito?” tanong ng High Priest sa mga taong nasa Morroc.

“Master buti ay dumating kayo. Sumalakay ang mga kampon ni Dark Lord. Marami ang nasawi at sugatan. Salamat at dumating kayo. Ngayon ay magiging maayos na ang kalagayan ng mga sugatan.” Sagot ng isang mamamayan ng Morroc.

Tiningnan ng High Priest ang sumagot na mamamayan at nagpatuloy sa pag obserba sa mga patay at sugatan.

“WTF?! Wat makes you thinks I'll heal you noobs?! Hmp! Pathetic bastards. Wala man lang nagawa laban sa mga kampon ni Dark Lord.” At hineal ng High Priest ang lahat ng sugatan sa saglit na panahon lamang. Mabait si Doji, may time lang na pag may topak ay medyo nagiging grouchy.

“Hahahaha! Ikaw pala Doji! Akala ko kung sino.” Bati ni Natunn sa High Priest.

“Natunn ikaw pala! Matagal din tayong hindi nagkita.”

“Oo nga. May limang taon narin.”

“Haha! At nabilang mo pa pala!”

“Syempre naman. Hindi ko makakalimutan ang samahan natin dati.”

“Haha… kung nandito parin sana si Loki…” naalala bigla ni Doji na High Priest ang yumaong kaibigan.

“Oo nga… sayang at maaga tayo iniwan ng ating kaibigan.”

“Naaalala ko pa noon.. kahit ang kinatatakutan na Baphomet ay walang magawa sa ating pwersa pag tayo ang magkakasama.” Pag-aalaala ni Doji sa nakaraan.

“Hehe.” Biglang bumulong si Natunn kay Doji, “Kaibigan, buhay ang anak ni Loki at andito lang sa paligid.”

Lumayo si Doji na High Priest at si Natunn sa mga tao. Pumunta sila sa medyo malayo kung saan silang dalawa lang ang makakapag-usap. Iniwan muna saglit ni Natunn si Popoy at iniwan naman ni Doji saglit ang kanyang mga alagad.

“Si Loki may anak??!” gulat na tanong ni Doji.

“Ssshhh!!” biglang putol ni Natunn. “Ang Assassin na kasama ko.”

“Ano?”

“Siya.”

“Siya?”

“Siya nga.”

“Amp naman eh.. i-derecho mo na. Ang labo mo eh.”

Biglang napakamot sa ulo si Natunn sabay bulong kay Doji, “Siya ang anak ni Loki.”

Pinagmasdan ni Doji si Popoy….

“Hmm.. hahaha!! Kamuka siya ng kanyang ama!”

“Ssshhh!” putol uli ni Natunn sabay bulong, “hindi pa nya alam ang tungkol sa kanyang nakaraan. Hindi nya pa alam ang tungkol sa kanyang ama na si Loki.”

“Hmm.. at pano mo naman nasisiguro na anak nga siya ni Loki?”

“Duh.. sinabi mo narin na kamuka siya ng kanyang ama ah. At isa pa ang aura niya ay parehong-pareho kay Loki. Ang aura ni Loki na siya lang ang meron sa buong Midgard ay siya ring aura ng Assassin na si Popoy. Mabilis matuto at sadyang napakalakas ng taong ito. Kapag naging bihasa siya ay tingin ko maaari pa nya lagpasan ang kanyang ama.”

“Ang lakas at aura ni Loki ay unique. Siya lang ang maaaring magkaroon ng ganung aura sa buong Midgard. Unless…”

“Oo nga! Siya nga ang anak ni Loki. Hindi ako maaaring magkamali.”

“Kung sabagay Natunn, simula ng magkasama tayo, lahat ng paniniwala mo at calculation ay hindi pumapalya. Lahat ay tama. May tiwala ako sayo. Kung anak nga siya ni Loki, wag mo siya pababayaan. Malaki ang utang natin sa kanyang ama.”

“Alam ko Doji. Talagang wala akong balak pabayaan ang taong yan. Hanggat hindi pa nya ako nalalagpasan sa lakas ay hindi ko siya papakawalan sa aking mga kamay.”

Ngumiti si Doji, “Magaling kung ganon Natunn. Meron pa kami pupuntahan ng aking mga kasama sa Prontera. Importante ito. Pagkatapos ng aming mission ay gusto ko na magkasama tayo uli at isama mo rin ang anak ni Loki. Ok bayun Natunn?”

“Hehe. Walang problema. Mag-iingat ka Doji… ah este… duh… sila pala mag-ingat sayo.”

“Haha. At ganon din sayo kaibigan.” At bumalik na si Doji sa kanyang mga alagad at may binigay na instructions sa mga ito at biglang nag-cast ng Warp Portal si Doji. Nag-cast ito ng Warp Portal na papuntang Prontera. Pagka-cast ay pumasok naman agad ang apat na Lord Knight at dalawang Assassin Cross na mga alagad ni Doji. Nagpahuli si Doji. Ngumiti at nag-wave muna ng kamay si Doji kay Natunn at saglit na nakangiting tingin kay Popoy bago ito pumasok narin sa Warp Portal.

“Halika na Popoy. Magpatuloy na tayo sa ating training.”

“Teka lang Natunn. Sino ba yung taong iyon?”

“Isang old friend. Mga bata pa lang kami ay magkaibigan na kami.”

“Ahh.. astig kasi eh.. saglit lang ay napagaling nya agad ang lahat ng sugatan dito sa Morroc tapos isang tingin lang sa kanya ay makikita mo agad na talagang malakas siya.”

“Oo totoo yan.. aba teka nga… bakit ako? Hindi ba ako mukang malakas??”

“Ah, eh.. hindi masyado..” sabay takbo bigla ni Popoy papalayo kay Natunn. Nang sa tingin ni Popoy ay nakalayo na siya kay Natunn ay bigla ito tumigil upang magpahinga.

“Tapos ka na ba tumakbo?” tanung ni Natunn na biglang nasa tabi na agad ni Popoy.

“/omg Waaa!! Jowk lang yun, jowk lang yun! Si Natunn pa.. aba syempre isang tingin mo palang masisindak kana.” Bawi ni Popoy.

“Loko-loko ka talaga. Halika na nga. Dun tayo uli sa Inn na pinuntahan natin dati at gutom nako.” sabay batok.

Kumain at nagpahinga na saglit si Natunn at Popoy at nagpatuloy na uli sa training…

Training…

Training…

Training…

Makalipas ang isang linggo ay nagbalik si Doji sa Morroc. Dumerecho agad si Doji na kasama ang kanyang mga alagad sa sikat na Inn ng Morroc para mag-inom. (hindi masamang mag-inom ang pari.. hehe).

Kasalukuyang tulog sa taas ng Inn si Popoy at si Natunn naman ay naglilibot lang sa labas.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay dumating na din si Natunn sa Inn. Naabutan pa nya doon si Doji.

“Aba! Look who’s here. Doji in the flesh!”

Biglang napalingon si Doji at ang mga alagad nito sa pumasok na Assassin Cross.

“Hahaha! Natunn! Halika nga dito! Namis kita eh. Matagal na tayong hindi nagkakasama.”

Ang isang Assassin Cross at dalawang Lord Knight na kasama ni Doji ay nasa labas at naglilibot at ang natitirang dalawang Lord Knight at isang Assassin Cross naman ay nag-iinom sa Inn kasama ni Doji.

“Miss isang beer nga dito. Bigyan moko ng isang Red Nightmare Extra Strong Beer. Medyo malakas tong kasama ko eh.”

May lumapit na isang napaka ganda at napaka sexy na babae ang nag-abot ng order ni Doji.

“Woot!” reaction ni Popoy nang makita ang sexy na waitress. Kakababa palang ni Popoy galing sa taas kung saan nandon ang mga kwarto at kung saan siya ay natulog. “Whoa! Sexy! Damn!” tulo pa laway ni Popoy.

“Popoy gising ka na pala. Halika dito at ipapakilala kita sa kaibigan ko.” Tawag ni Natunn kay Popoy.

Medyo groggy pa na lumapit si Popoy at umupo katabi ni Natunn. Nasa isang mesa lang sila Natunn, Doji, at Popoy.

“Doji ito nga pala si Popoy, ang aking estudyante. Popoy siya si Doji, isa sa mga matalik kong kaibigan.”

“Kumusta Popoy.” Bati ni Doji.

“Ah ayos lang ayos lang.” bangag na sagot ni Popoy.

“Beer Popoy?” alok ni Doji.

“Nako wag muna, kakagising ko lang eh.. milk na lang tsaka foods.”

Biglang siniko ni Natunn si Popoy, “Oist, mahiya ka naman.”

“Jowk lang yun.. milk na lang pala master..” bawi ni Popoy.

“Haha! Ok lang yun.” Tinawag ni Doji ang waitress, “bigyan mo nga ang Assassin na
yun ng isang milk at yung special nyo na meal.”

“Weeee! Ang bait mo naman paps Doji! Salamat talaga ha. Sa totoo lang gutom na gutom na talaga ako eh. Wapepe!”

“Ok lang yan.. relax ka lang jan.” sagot ni Doji kay Popoy. “Wala ka ba balak sabihin kay Popoy ang tungkol kay Loki?” bulong ni Doji kay Natunn.

“Meron syempre. Naghahanap lang ako ng tamang pagkakataon.”

“Haha! Bukas ay maaaring patay ka na. Walang kasiguradohan. Ngayon ay isang magandang pagkakataon. Ako na ang magsasabi kay Popoy para sayo. Wag ka mag-alala sa magiging reaksyon nya. Tama lang na malaman nya ang katotohanan. Sigurado ka naman na anak nga niya si Loki diba? Talaga bang sapat na ang pakiramdam mo para mapatunayan na anak nga siya ni Loki?”

“Basta! Anak siya ni Loki." napakaseryoso ng muka ni Natunn. "Hay.. ikaw ang bahala kung gusto mo sabihin sa kanya.” Pag sang-ayon ni Natunn.


Itutuloy…

Anu kaya ang magiging reaksyon ni Popoy sa sasabihin ni Doji? Maniwala kaya siya?

[karlvan]

Chapter 7: Inn Encounter

Sarap ng kain ni Popoy. Habang kumakain siya ay tinanong siya ni Doji, “Popoy, nasan ang mga magulang mo?”

Medyo napatigil saglit si Popoy sa pagsubo tapos ay sumagot, “Wala ako mga magulang paps Doji. Hindi ko rin matandaan kung saan ako lumaki. Basta ang alam ko, lumaki ako ng walang magulang.” Medyo may nag-flashback kay Popoy, “sa aking natatandaan, merong isang matandang lalaki ang kumupkop sa akin nung bata pa lang ako.. siya ang nagbihis at nagpakain saken. Pero nung medyo lumaki ako, namatay naman siya. Mga kaibigan ko lang ang mga nakakasama ko noon…. P-pero… bakit parang hindi ko maalala kung sino sila…” nagtatakang sinabi ni Popoy.

“Sige kumain ka na lang muna jan Popoy. Wag mo na intindihin yun…” putol ni Natunn. Sumenyas si Natunn kay Doji na lumabas muna para mag-yosi.

Lumabas si Doji at Natunn.

“Ginamitan ko siya ng skill na nagpapawala ng memory. Tinanggal ko ang mga memory nya sa Prontera dahil maaari ito maging sagabal sa kanya.” Paliwanag ni Natunn kay Doji.

“Tsk, tsk.. alam ko na ang gusto mo mangyari Natunn. Kilala kita. Gusto mong manatili si Popoy sa Assassin’s Guild dahil sa iyong nakikita ay maaaring siya ang pumalit sa kanyang yumaong ama at si Popoy ay isang matinding pwersa kapag napabilang sa lupon ng mga Assassin. At kaya mo tinanggal ang kanyang memory sa buhay nya sa Prontera ay dahil baka hindi na matupad ang gusto mo na maging isang miyembro siya ng Assassin’s Guild.”

“G-ganon na nga…”

“Kabisado na kita eh. Hayaan na natin yan. Eventually, babalik din ang kanyang memory. Kanina lang ay may nag-flashback sa kanyang isip. Pumasok na tayo.”

Pag pasok ni Natunn at Doji ay saktong kakatapos lang ni Popoy kumain.

“Ayun! Natunn may yosi ka pa ba jan?”

“Eto…” singit ni Doji at inabutan si Popoy ng yosi.

“Uy.. ty uli paps Doji! Bait mo talaga. Hehe.”

“Dito ka na mag-yosi.. meron ako sasabihin sayo.”

“Okidoks!” sinindihan ni Popoy ang kanyang yosi sabay hipak.

“Kilala ko ang iyong tunay na ama. Matalik na kaibigan siya namin ni Natunn.”

“Cough, cough!!” nabigla si Popoy sa sinabi ni Doji at naubo dahil saktong nahipak siya nang sabihin ni Doji yun.

“Popoy, ang iyong tunay na ama ay isang Assassin Cross. Siya ang pinuno ng lahat ng mga Assassin. Walang sino man ang nakapagpatumba o nakapagpabagsak sa iyong ama. Siya ang pinaka malakas sa lahat. Ang rule ng mga Assassin ay ganito… kung sino man ang gusto maging pinuno ay kailangan labanan niya muna ang kasalukuyang pinuno at walang rules sa laban. Pwedeng patayin ang isa’t-isa. Kahit anung paraan basta dapat ay matalo niyo ang kalaban. Kung sumuko ang isa ay mas maganda ng sa ganon ay wala na kailangan mamatay. Simula ng maging pinuno ng mga Assassin ang iyong ama ay hindi na siya napalitan. Lahat ng sumubok ay hindi nagwagi. Hanggang sa wala na sumubok na labanan ang iyong ama. Naging isang napakagaling na pinuno ng iyong ama. Nirerespeto siya ng lahat. Kadalasan, hinahamon lang ang pinuno ng mga Assassin sa pwesto kung ayaw nila sa pamamalakad ng pinuno o sadyang may isang Assassin na inggit lang. Hindi naman agad pwede hamunin ang pinuno. May series of tests at may tamang proseso ang paghamon. Kung sa tingin ng examiner ay hindi karapat-dapat ang manghahamon, hindi matutuloy ang laban. Denied ang hamon kapag ganun ang nangyari. Vice versa kung karapat-dapat ang nanghahamon. Gets? Yoko na ulitin mahaba!”

“T-teka… parang nakakabigla naman ata… all of a sudden sasabihin nyo sa akin na yan ang ama ko?”

“Nasasayo kung paniniwalaan mo Popoy. Ang sinasabi ko ay ang katotohanan.”

“Totoo ang sinasabi nya Popoy?” sabi ni Natunn.

“Bakit hindi mo agad sinabi sa akin to Natunn?!!”

“Hindi ko alam kung papano mo ito tatanggapin. Kaso ngayong andito na si Doji, nasabi narin sayo sa wakas. Hindi talaga ako magaling magpaliwanag Popoy. Sorry Popoy kung ngayon lang namin ito sinabi sayo.”

Naubos na ang yosi ni Popoy. Sindi agad ng panibago. Hipak ng malalim… binuga ang usok.. (aba’t gumawa pa ng bilog). Nilagay ang yosi sa ash tray. Tumayo at biglang hinampas ng dalawang kamay ang mesa. Sabay biglang nagsalita..

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Ganun kalakas ang tatay ko?! Huwaw!! Asteg! Kung ganon, magpapalakas din ako para maging katulad din nya tulad ng sinasabi ninyo.” At sabay tumingala si Popoy na nakataas ang isang kamay at naka close ang kanyang fist at tila may malalim na inisip, “Dad, sayang at hindi kita nakilala ng personal.. hayaan mo, magiging malakas din ako katulad mo.” At umupo na uli si Popoy. Dinampot ang kanyang yosi at humipak uli.

Biglang napa- (IMG:style_emoticons/default/blink.gif) na lang si Doji at Natunn dahil sa ang bilis naman maniwala ni Popoy. Hindi man lang tumagal ang usapan tungkol sa tatay nito at naniwala na agad.

“ (IMG:style_emoticons/default/unsure.gif) .. ah, eh.. Popoy..” may sasabihin sana si Natunn.

“Hayaan mo na. Hindi naman tayo nagsisinungaling sa kanya eh.” Putol ni Doji kay Natunn.

Biglang may nangyayaring gulo sa kabilang mesa.

“Hoy ikaw magandang binibini.. pag sinabi kong wag ka muna aalis, wag ka aalis. Pag tinatanong kita, sumagot ka!!” sabi ng isang medyo lasing na Rogue sa maganda at sexy na waitress. At hinipuan pa nito ang waitress. Nanlalaban ang waitress ngunit napaka higpit ng pagkakahawak sa kanya ng Rogue. Ang mga kasama nito ay nagtatawanan lang.

Sa table nayun ay isang Rogue, dalawang Thief, isang Blacksmith at isang Alchemist ang magkakasamang nag-iinuman.

Biglang tumayo ang dalawang Lord Knight at ang isang Assassin Cross na kasama ni Doji para ipagtanggol ang waitress pero sumenyas si Doji sa mga ito na manatili sa kanilang mga upuan dahil nakita ni Doji si Popoy na may balak ipagtanggol ang waitress.

“Aba’t pumapalag ka pa ah!!” sabi ng Rogue sa waitress pero biglang may humawak sa kamay ng Rogue na napakahigpit na nakakadurog ng buto sa higpit. Nabitawan agad ng Rogue ang braso ng waitress at sabay tiningnan kung sino ang taong humawak sa braso nya. Isang Assassin na humihipak pa ng yosi at gumagawa pa ng bilog sa usok habang mahigpit na nakahawak ang kamay sa braso ng Rogue.

“Tsk, tsk, tsk… walang galang.” Hinigpitan pa lalo ni Popoy ang pagkaka-grip sa braso ng Rogue na naging sanhi ng pagkadurog ng buto nito.

“Aaaaaarrgh!!!” sigaw ng Rogue dahil sa sakit.

Biglang tumayo ang Blacksmith. Nilabas nito ang isang mace at sinubukan hampasin si Popoy. Binitawan ni Popoy ang Rogue para umilag. Pag hampas ng Blacksmith kay Popoy ay biglang nawala na parang bula si Popoy. At sa isang iglap ay nasa likod na pala si Popoy ng Blacksmith. Tinutukan ni Popoy ng dagger sa leeg ang Blacksmith at sinabi, “Ano papalag ka pa?” hipak uli ng yosi.. (IMG:style_emoticons/default/cool.gif)

Kabadong-kabado ang Blacksmith. Habang nakatutuok ang dagger sa leeg ng Blacksmith ay biglang sumugod kay Popoy ang isang Thief na may nakalabas na dagger. Once again, nawala na parang bula ang Thief na pasugod. Bigla na lang tumalsik palayo ang Thief at tumama sa pader na malakas tapos ay biglang lumabas si Popoy kung saan nanggaling ang tumalsik na Thief.

Replay Slowmotion:
Saktong pag try ng Theif na saksakin si Popoy ay nailagan agad ito ni Popoy at biglang lumipat sa gilid ng Thief na pasugod. Sinipa ni Popoy ang Thief na naging sanhi ng pagtalsik nito na malayo at pagtama sa pader ng malakas.

Back to the Story:
Nakatayo lang dun si Popoy, naghihintay kung meron pang magbabalak na sugurin siya. Nagtayuan ang tropa ng Rogue na bastos at pati narin ang Rogue na parang susugurin si Popoy.

“Mga pre, pagbilang ko ng tatlo sabay-sabay tayo.” Masama ang tingin ng Rogue at ng mga kasama nito kay Popoy na tila nakahandang sumugod uli. “1… 2… 3…. TAKBO!!!” at kumaripas sa takbo ang tropang iyon. Nagsiksikan pa sila palabas sa pinto.

“Aray!! Amp!!” naipit kasi ang nadurog na buto sa braso ng Rogue.

Nang makalabas na ang tropa nayun sa pinto ay nasa harap na agad nila si Popoy.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Waaaa!!” sabay-sabay na reaksyon ng mga iyon nang makita si Popoy.

“Sa susunod na mang-bastos uli kayo dito, hindi lang yan ang aabutin nyo.” Babala ni Popoy sa tropang iyon. “Hindi lang isang braso ang madudurog sa buto mo.” Panakot ni Popoy sa Rogue.

“Opo, opo!” at nagsitakbuhan na palayo ang mga ito.

Nagbaon pa pala si Popoy ng yosi. Pagkatakbo ng mga bad guys, ay sumindi uli ng yosi si Popoy. Pag pasok ni Popoy sa Inn ay sinalubong siya ng palakpakan ng mga tao doon. Nakangiti si Natunn at Doji kay Popoy.

Namula ang muka ni Popoy, “A-ahehe, W-wala yon.. ehehe, tama na fans nahihiya ako eh. Ahihi.”

Lumapit kay Popoy ang maganda at sexy na waitress, “Maraming salamat po sa inyo sir.” At biglang nag bow kay Popoy ang sexy at magandang waitress.

“Naku wag mo intindihin yun. Wala yun. Tsaka wak mo nako tawagin sir at wag kana rin mag-po. Parang magkasing-edad lang tayo o.” (edad nasa 20s)

Tumingala ang sexy at magandang waitress para makita ang muka ni Popoy. Ngumiti ito kay Popoy. “Ang pangalan ko ay Leng.” Pagpapakilala ng waitress kay Popoy.

Natulala si Popoy sa napakagandang muka na tumingin at ngumiti at nagpakilala sa kanya. Hindi agad nakasagot si Popoy. Nakatitig lang si Popoy sa muka ni Leng.

“Umm..” at kinumpas ni Leng ang kanyang kamay sa harap ng muka ni Popoy.

Biglang medyo natauhan si Popoy, “A-ah, eh.. A-ako nga pala si Popoy.”

Ngumiti si Leng, “Nice to meet you Popoy. Matagal na kita nakikita dito(Gwapo po kasi an gating bida (IMG:style_emoticons/default/cool.gif) ). Akala ko dati mahirap ka kausapin pero ok ka naman pala eh. Ambait mo pa.”

“Ah, eh.. naku, kahit sino naman siguro gagawin yung ginawa ko pag may nangangailangan ng tulong.”

Nakangiti parin na nakatingin si Leng kay Popoy…

“A-ah.. b-bakit mo ako tinitingnan ng ganyan?”

“Wala lang…” nakatingin parin si Leng kay Popoy at nakangiti.

Si Popoy naman ay patingin-tingin sa iba’t-ibang direction kasi nako-concious siya.

“Ahihi. Sige Popoy, magtatrabaho na uli ako.”

“A-ah, sige.”

Tumalikod na si Leng at naglakad na palayo.

“T-teka lang..” pigil ni Popoy kay Leng. “B-baka pwdeng minsan mamasyal tayong dalawa?”

Ngumiti si Leng ng mala-angelic face. “Ok yun.” Pag sang-ayon ni Leng.



Itutuloy…

(IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Popoy panu na si Kristine? Kung sabagay nawala kasi ang memory nya. Eh, pano pag bumalik ang memory ni Popoy tungkol kay Kristine tapos nagkaka-mabutihan na sila ni Leng? (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Anung gagawin mo Popoy? Wahehehe! (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) Subaybayan…

[karlvan]

Chapter 8: Destroyer Gang

Bumalik na si Popoy sa mesa nila.

“Naks. Malaki na nga talaga in-improve mo Popoy.” Compliment ni Natunn.

“Salamat sa pag train mo saken Natunn… Besides, mga weak naman yung mga maangas nayun eh.. (IMG:style_emoticons/default/cool.gif) ”

“Hahaha! Uminom ka na rin dito.” Sabi ni Doji. At tinawag ni Doji ang isang waitress(hindi si Leng kasi may ibang inaasikaso) para um-order ng beer. “Isa ngang beer dito.”

“Light lang ako paps Doji. May allergy kasi ako sa Red Nightmare Extra Strong Beer.” Sabi ni Popoy.

Umalis ang waitress at bumalik na may dalang beer para kay Popoy. Sinimulan agad ni Popoy ang pag-inom.

“Popoy good shot ka dun sa magandang waitress nayun ah.” Sabi ni Natunn habang pasimpleng tinuturo si Leng.

“A-ahaha.. hindi naman masyado. Hehe!” sabay kamot sa ulo.

“Hahaha!”

Makalipas ang isang oras ay biglang may bumalibag sa pinto pabukas ng malakas. Isang Stalker ang nagbalibag sa pinto. Pumasok ito sa loob ng Inn. Pagkatapos ay may mga kasunod ito na limang Whitesmith pa. Panghuli na pumasok ay ang Rogue na kanina lang ay dinurog ni Popoy ang buto sa kamay.

“Bossing yun yung nanggulo samin!” sumbong ng Rogue sa Stalker na nakaturo kay Popoy.

Lumapit ang Stalker sa table nila Popoy.

“Ikaw ba ang may gawa nito sa kasama ko?” mayabang na tanong ng Stalker kay Popoy.

“Ang totoo nyan may naiwan pa kayong isa.” Tukoy ni Popoy sa Thief na sinipa nya kanina na tumalsik sa pader na hanggang ngayon ay unconscious. “Oo ako nga. May problema ba?”

“Meron! Ikaw!”

Sasaksakin dapat ng Stalker si Popoy ngunit biglang tumayo si Natunn at hinawakan ang kamay ng Stalker.

“Tsk, tsk, tsk.. wala ba kayong ibang alam gawin kundi manggulo?” tanong ni Natunn habang nakatingin ng masama sa Stalker.

“Aba’t…”

Biglang lumapit ang mga Whitesmith. Tumayo naman ang mga alagad ni Doji na dalawang Lord Knight at isang Assassin Cross tapos ay saktong nakabalik na sa paglilibot ang isa pang Lord Knight at dalawang Assassin Cross na alagad din ni Doji. (merong 4 na Lord Knight at 2 Assassin Cross, si Popoy, si Doji at Natunn VS Stalker, 5 Whitesmith, Injured Rogue, Unconcious Thief).

Biglang napatigil ang mga Whitesmith na papalapit.

“Amp! Ang dami nila!” sa isip ng Stalker. “Leche! Marami lang kayo. Makaalis na nga!”

Eh kaso hawak parin ni Natunn ng mahigpit ang kamay ng Stalker. “Kung gusto mo, kayong lahat ako mag-isa. Dun tayo sa labas. Dadaan muna kayo saken kung gusto nyo makabawi sa Assassin na kasama ko.” (medyo naging warfreak na si Natunn at may tama narin siguro ng alak). Binitawan ni Natunn ang kamay ng Stalker. Sumenyas si Doji sa mga alagad nya na umupo uli at hayaan nalang na si Natunn ang lumaban.

“Maangas na Assassin! Hindi mo ba kami kilala?! Kami ang Destroyers Gang! Ang sinu man na kumalaban sa amin ay siguradong itutumba!” pagmamayabang ng Stalker.

“Destroyer Gang??? As in Destroyer Gang ang pangalan ng gang?..." nag-pause lang saglit si Popoy. "Bwahahaha!!! Pwe.. Destroyer Gang amp.. baduy amp.” Malakas na sabi ni Popoy sa sarili na rinig ng marami.

“Ahahaha!! Dun tayo sa labas. Kayong lahat ako mag-isa.” Hamon ni Natunn.

Lumabas ang Destroyers Gang at pati si Natunn. Sumunod naman si Popoy at Doji para manood.

“Sabay-sabay na kayo umatake.” Pa insultong sabi ni Natunn.

“Amp! Ang angas talaga nito ah. Mga kasama ako na bahala dito. 1 on 1 lang to! Masyado mo kami minamaliit Assassin.”

“Haayz..” sabay humikab si Natunn. “Ikaw ang bahala…”

Biglang naglaho ang Stalker. Si Natunn ay nakatayo lang at naghihintay. Ilang minuto pa ay biglang may lumabas sa likod ni Natunn at sasaksakin na siya nang biglang pag tusok ng dagger ng Stalker kay Natunn ay biglang naging usok si Natunn at biglang nawala.

May kumalabit sa likod ng Stalker, “Yun na ba?” si Natunn ang lumabas sa likod ng Stalker.

“Amp!” at biglang naglaho uli ang Stalker.

Sa sumunod na pagkakataon ay lumabas ang Stalker sa harap ni Natunn at sasaksakin uli siya. Nakailag naman agad si Natunn pero pag-iwas nya ay andun agad sa likod nya ang Stalker. Muntik siya masaksak nito pero nang malapit na malapit na masaksak si Natunn sa leeg ay biglang nahawakan ni Natunn ng kanyang kaliwang kamay ang braso ng Stalker at sinakal naman ni Natunn ng kanang kamay ang leeg ng Stalker tapos ay tinumba ni Natunn ang Stalker. Agad na nakuha ni Natunn ang dagger na hawak ng Stalker pag bagsak nito at agad naman tinututok ni Natunn ang dagger sa leeg ng Stalker.

“Yun lang ba ang kaya mo?” tanong ni Natunn sa Stalker na ngayon ay makikita sa muka nito ang pagkainis.

“Grrr..” Hindi makapagsalita ang Stalker dahil tila napahiya.

Sumugod ang limang Whitesmith sabay-sabay para tulungan ang kanilang kasamang Stalker. Bigla sila hinarang ni Popoy.

“Ops, ops…”

Napatigil naman ang limang Whitesmith. “Hahaha!! Isang Assassin ang pumipigil satin pre. Nyahaha!!”

“Oo nga! Banatan mo nayang epal nayan. Tutal yan din naman talaga target natin eh.” Sabi ng isang Whitesmith.

Sumugod ang isang Whitesmith na may dala-dalang battle axe. Ini-slash ng Whitesmith vertically ang battle axe kay Popoy. Biglang nawala si Popoy. Saktong paglabas ni Popoy sa likod ng Whitesmith ay kaharap na agad ni Popoy ang kamao(fist) ng Whitesmith at tumama ito sa muka ni Popoy. Malakas ang suntok ng Whitesmith kay Popoy. Tumumba si Popoy pero agad na tumayo ng (Chinese get-up) pagkatumba.

“Hahaha! Akala mo hindi ko nakita ang galaw mo kid?! Mahina ka pa para saken!” pagmamayabang ng Whitesmith.

Dumura si Popoy at pag dura nya ay merong dugo.

“Tsk!”

Kinuha ni Popoy ang dagger na nakakabit sa may legs nya. Meron siya nilagay dito na hindi alam ng mga Whitesmith. Nilagyan ni Popoy ng poison ang kanyang dagger. Ang type na poison na nilagay ni Popoy ay ang tipong pag natamaan ang isang tao ay manghihina ito at hindi naman tuluyang mamamatay.

Nawala bigla si Popoy. Biglang may bumato ng bato galing sa kaliwa ng Whitesmith. Agad naman na nasalo ito ng Whitesmith. May bumato sa kanan, pero nasalo parin ng Whitesmith. Sa likod naman, nasalo parin. Maya-maya pa ay sunod-sunod na may mabibilis na paparating sa Whitesmith. May batong galing sa kanan, sa kaliwa, sa likod at sa taas. Ang mga batong ito ay mbibilis na paparating. Nailagan naman ng mahusay ng Whitesmith ang mga bato. Ang ilang bato ay na-block ng Whitesmith ng kanyang buckler. Sa oras na matapos mailagan at ma-block ng Whitesmith ang mga bato ay biglang lumabas sa harapan ng Whitesmith si Popoy at na-slash ni Popoy agad ang kanyang dagger sa may dibdib ng Whitesmith. Pag tama ng dagger ay agad na nawala si Popoy. (ang mga bumato ng bato kanina sa Whitesmith ay si Popoy para malito ito kung san lalabas si Popoy dahil napansin ni Popoy na hindi madali kalaban ang Whitesmith na ito kaya kailangan ay gamitan nya ng tactics.

“AMP!! Lumabas ka duwag!!” galit na galit na sabi ng Whitesmith na kalaban ni Popoy.

Nag materialize ang kaninang naka-cloak na si Popoy sa may bandang likuran ng Whitesmith.

“O, andito nako.” Tawag ni Popoy.

Ngunit sa mga oras nayon ay tumatalab na ang lason sa Whitesmith.

“Ugh!.. WTF!! Parang nanghihina ako amp!”

“Isang Assassin ang kalaban mo inuts. Salamat ka hindi nakamamatay na lason ang ginamit ko sayo.”

“Badtrip! Ugh!”

Biglang lumabas sa tabi ni Popoy si Natunn.

“Magaling ang ginawa mo Popoy pero ipaubaya mo na sa akin to. Medyo matagal narin ako hindi nakakapag-practice sa mga katulad ng mga to.” Sabi ni Natunn.

“Heh! Geh! Galingan mo Natunn ha.”

Kumindat lang si Natunn.

“Popoy dito ka nalang.” Tawag ni Doji. “Hindi mo pa alam pala ang lakas talaga ni Natunn. Wala pa sa 10% ang lakas na pinapakita nya ngayon Popoy. Hahaha!! Naglalaro lang yan si Natunn. Kung maglalabas pa ng ilang percent yan ay saglit lang tumba lahat yang kalaban nayan.”

“Huwaw! Ok ah! Gusto ko makita yun!”

“Oy Natunn!! Tapusin mo nga agad yan! Gusto daw makita ni Popoy ang ilan sa lakas mo!” sigaw ni Doji kay Natunn.

“Ahahaha!! Sige Popoy pagbibigyan kita.” Sabi ni Natunn sa sarili. “O sige na! Sabay-sabay na kayo sumugod!” sabi ni Natunn sa mga Whitesmith.

At sabay-sabay nga sumugod ang mga Whitesmith. Biglang nawala si Natunn at ang mga Whitesmith naman ay nagtumbahan lahat in a blink of an eye.

“/omg WTF!?! Wow!! Si Natunn bayun?!” manghang-manghang sabi ni Popoy.

“Ahahaha! Laro parin yan para kay Natunn, Popoy! Hahaha!” explain ni Doji.

Nag thumbs-up si Popoy kay Natunn tapos ay kumindat naman si Natunn.

“Gusto nyo ata pabagsakin ko na yang Destroyer Gang.. pwe.. nyo! Ayoko malalaman na nanggugulo yang Destroyer Gang… pwe.. nayan ha! Pag rumesbak pa kayo ay masama na talaga ang mangyayari sa inyo.” Babala ni Natunn sa Destroyer Gang.

Dahan-dahan lumapit ang Stalker sa mga kasama nya na Whitesmith at pinapatayo ang mga ito kaso hindi pa makatayo sa ngayon ang mga Whitesmith dahil sa sakit na natamo.

“Mamaya pa makakatayo ang mga kasama mo. Medyo malakas yata ang tira ko para sa kanila. Sori akala ko kasi mas malakas ang mga kasama mo eh. Waha!! Tsk! Anu ba yan, medyo rusty na nga ako ng lagay na yan eh. Nyahaha!! ” pang-aasar ni Natunn. (Tahimik lang talaga most of the time si Natunn. Medyo nagiging ganyan lang pag may tama ng alak. Hehehe.)


Itutuloy…

[karlvan]

Chapter 9: The Father I Never Had

Bumalik na sa Inn sina Doji, Natunn, at Popoy. Iniwan na nila ang Destroyer Gang. Bumalik na sila sa knilang mesa.

“Alam mo Popoy, yan si Natunn, hindi yan basta-basta. Dati, si Loki, ako, at si Natunn ay laging magkakaparty. Merong Devon War(kung tawagin) dati na naganap sa fields ng Prontera na sinugod ng iba’t ibang kampon ng kadiliman. Pinamumunuan nina Baphomet na isang mabangis at makapangyarihang demon, si Drake na isang undead na dating kapitan ng pinaka-notorious at mabangis na mga pirata sa Midgard , at si Dark Lord na makapangyarihang pinuno ng mga demons na may malakas na kapangyarihang itim, ang army ng kalaban. Mabangis ang labanan na naganap. Si Baphomet ay mag-isang pinabagsak ng iyong ama na si Loki. Si Drake naman… guess what kung sino ang tumalo… si Natunn… with my help of course. Hehe! Si Dark Lord ay nawala na parang bula nang mapansin siguro nito na talo sila. Marami na kaming nasamahan na war. Ang mga nakaharap natin kanina ay wala pa sa kalingkingan ng aming mga pinagdaanan. Hahaha!!” kwento ni Doji.

“Naaks! Asteg ah!” reaksyon ni Popoy.

“Ahaha! Those were the days.” Sabi ni Natunn habang inaalala ang mga araw na iyon.

“O pano, pack-up na. Ok na ako. Ako’y magpapahinga na at medyo lasing narin ako eh.” Paalam ni Popoy.

“O sige Popoy. Susunod narin kami mya-mya.”

At tuluyan na ngang bumalik si Popoy sa kanyang silid at natulog. Ilang oras pa na pag-inom at natulog narin si Natunn at Doji at pati narin ang mga alagad ni Doji.

Kinabukasan ay nagpaalam na si Doji kina Popoy. Nagbiruan muna at tuluyan na ngang umalis si Doji kasama ng kanyang mga alagad.

Si Natunn at Popoy ay back to training naman.

Lumipas ang maraming araw… months… at dumating ang point na sobrang lakas na ni Popoy.

“Popoy bumalik na tayo sa Assassin’s Guild. Kung tutuusin ay matagal ka na pwede maging Assassin Cross katulad ko eh. Tara na. Hindi ko kasi pwede ituro sa iyo ang official skills ng isang Assassin Cross hanggat hindi ka isang official na Assassin Cross. It's against the law of Midgard.”

(Dito po sa aking storya ay hindi dahil transcend ka ay malakas ka na. Maaari po pabagsakin halimbawa ng isang Knight ang tatlong Lord Knight. Pero syempre kapag transcend.. ibig sabihin ay beterano na ang taong iyon dito sa aking storya at ibig sabihin ay hindi basta-basta ang taong iyon. Pero syempre, hindi ibig sabihin non hindi na pwede matalo ng hindi transcend ang transcend. (IMG:style_emoticons/default/smile.gif) )

At bumalik na si Natunn at Popoy sa Assassin’s Guild. Sakto pag dating nila ay kabuwanan ng pag-promote sa isang qualified na Assassin upang maging Assassin Cross. 9 ang bilang ng Assassin ang qualified at naka schedule na maging Assassin Cross. Pang sampu si Popoy sa mga ito. Magkakaroon ng isang 1 on 1 na labanan. Ang limang mananalo ay ang mga magiging Assassin Cross at ang mga matatalo naman ay maghihintay uli ng isang taon para kumuha uli ng test na ito para sumubok uli.

Hindi nagtagal ang laban ni Popoy. Saglit lang ay tinalo nya agad ang Assassin na kalaban nya. Natapos ang tournament. Wala naman nasawi. Si Popoy at ang apat pang Assassin na nanalo ay ngayon meron nang karapatan na maging Assassin Cross.

Ang limang nanalo, kasama si Popoy, ay ganap na ginawang Assassin Cross ng in-charge dito.

Muli ay merong mga bagong skill si Popoy na papalakasin. Andun naman si Natunn para suportahan si Popoy. Lahat ng nalalaman ni Natunn na skill sa pagiging Assassin Cross ay tinulungan nya si Popoy para mas mabilis matutunan ni Popoy ang kanyang mga bagong skills.

Hindi din nagtagal ay naging bihasa na si Popoy.

Si Popoy at Natunn ay nag-usap sa balcony ng kwarto ni Natunn sa Assassin’s Guild habang pinagmamasdan ang palubog na araw.

“Popoy.. sa tingin ko ay pantay na tayo ng lakas… hinde… maaaring mas malakas ka na pala sa akin ngayon. Kung sa isang ordinaryong tao lang, matagal bago maabot ang lakas ko(hindi naman siya msydo mayabang… (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif) ). Pero dahil anak ka ng pinaka malakas sa lahat na si Loki, mabilis ka mag-improve. At patuloy parin ang paglakas mo. Parang wala kang limit. Padagdag ng padagdag lang. Maaari dadating din ang oras na maaabot mo ang limitasyon mo Popoy, pero kahit pa maabot mo na ang limit nayon ngayon, malakas ka na talaga. Natutuwa ako at hindi nasayang ang pagod ko sayo. I’m proud of you Popoy. Hindi ako nagkamali.” papuri ni Natunn.

“Shucks… Natunn naman, sobrang compliment naman nayan. Hehehe! Maraming salamat sa lahat Natunn ha.” Sagot ni Popoy.

“Hahaha! Anak ka ng isa sa aking matalik na kaibigan. Hindi kita maaaring pabayaan.”

“Awww… (IMG:style_emoticons/default/wub.gif) Ang sweet mo naman Natunn. Hehehe!”

“Tandaan mo lang palagi Popoy na wag mo gagamitin sa masama ang lakas mo. Pag ginamit mo yan sa masama… delikado kami at malakas ang makakalaban namin.” Biro ni Natunn.

“Ahahaha!! Syempre hindi ko gagamitin sa masama. Good boy ako eh. Hehe! (IMG:style_emoticons/default/wink.gif) ”

“Hahahaha!!” masayang nag-usap ang dalawa.

“Popoy… wala na akong maituturo pa sayo. Naituro ko na ata lahat ng nalalaman ko sayo. Simula ngayon, pwede ka na pumunta kahit saan mo gusto kahit hindi mo ako kasama.” Sabi ni Natunn.

“Natunn naman… mamimiss kita nyan.” Niyakap ni Popoy si Natunn.

“Ahaha! Dati ay pinipigilan kita pumunta kung saan-saan dahil gusto kong maging malakas ka. Tulad narin ng iyong yumaong ama. Pero ngayon, maaari ka na pumunta kahit saan dahil malakas kana.”

“Natunn, kahit san ako mapunta.. hinding-hindi kita makakalimutan at bibisitahin parin kita.”

“May aaminin ako sayo Popoy. Tinuring na kita na parang tunay kong anak kaya ayoko na maglihim pa sayo. Dati, meron akong ginawa sayo para mawala ang memory mo tungkol sa Prontera. Ayaw mo kasi sumama sa akin at mag-training noon dahil hindi mo kaya iwan ang mga naiwan mong alaala sa Prontera. Kaya ko ginawa iyon ay dahil gusto kita maturuan dahil ikaw nga ang anak ni Loki. Pinangarap ko rin na maging katulad ka ng yumao mong ama na si Loki… isang magaling, malakas at nirerespetong Assassin Cross. Patawarin mo ako Popoy kung nagsinungaling ako sayo tungkol sa bagay na iyon. Maiintindihan ko kung magagalit ka sa akin.”

Medyo napatigil saglit si Popoy ngunit nakita ni Popoy sa mga mata ni Natunn ang sincerity, “Hindi ko kayang magalit sayo Natunn. Kung tinuring mo ako na parang tunay mong anak… sa totoo lang, tinuring din kita na parang tatay ko na ni minsan ay hindi ko nakasama at naramdaman ang pagmamahal. Naiintindihan ko ang ginawa mong pag tanggal sa memory ko. Reasonable ang dahilan mo at ako naman ay open-minded. Hehe! Kahit na nagsinungaling ka sa akin ay pinagsisisihan mo naman ito ngayon at humihingi ka ng tawad. Kung tutuusin ay sobra-sobrang kabutihan ang ginawa mo sa akin. Ang bagay na pag-tanggal mo sa memory ko ay isang maliit lang na bagay sakin. Pinalakas mo ako, pinakain, binihisan at ang pinaka importante sa lahat ay pinaramdam mo sa akin kung ano ang pakiramdam ng pagkakaroon ng isang ama. Naramdaman ko ang care ng isang ama sayo Natunn. Hindi ako magagalit sayo Natunn.” At biglang niyakap uli ni Popoy si Natunn at niyakap din naman ni Natunn si Popoy. (IMG:style_emoticons/default/wub.gif)

Napangiti si Natunn sa kanyang narinig kay Popoy. Ngiti na may kasamang luha(tears of joy.) Na-touch si Natunn sa mga sinabi ni Popoy.

Pagkatapos ng touching moments ay….

“O teka wait lang… papanu yung memory ko? Maibabalik mo pa bay un Natunn?” tanong ni Popoy.

“Naku.. hindi eh… pero babalik naman yan. Mas mabisa niyan ay kung may makikita kang isang taong kakilala mo, kaibigan o minamahal sa iyong nakaraan na natanggal sa memory mo. Maaaring may mag-flashback sayo o kaya naman ay matulungan ka ng taong iyon na makakakilala sayo.” Sagot at paliwanag ni Natunn.

“Ahh ganun ba. Kaya pala kung minsan ay may mga pumapasok sa isip ko na mga alaala at mga tao na hindi ko alam kung saan ang lugar na yon o kung sino ang mga tao na iyon. May isang beses na naalala ko nung Novice pa lang ako.. isang babae ang lagi ko kasama sa pag-ttraining ko. Kaya lang ay hindi ko maalala kung sino ang babae na iyon.”

“Subukan mong bumalik sa Prontera Popoy. Maaaring doon ay bumalik ang memory mo.”

“Aba’t! Magandang idea yan Natunn. Bukas na bukas ay pupunta ako sa Prontera! Yess!! Tama!!”

“Natutuwa ako sayo Popoy at imbis na magalit ka sa akin sa pagtanggal ng memory mo ay nakuha mo pang maging masaya dahil tutuklasin mo pa ang nakaraan mo doon. Eh kung hindi ko naman tinanggal ang memory mo in the first place, eh di sana hindi kana magpapakahirap para tuklasin ang nakaraan mo doon.” Tumingin sa baba si Natunn na tila nalulungkot at na gi-guilty sa kanyang ginawa,

“At kung hindi mo tinanggal ang memory ko.. tulad ng sinabi mo kanina… edi malamang hindi ako lumakas ng ganito. At hindi ko rin sana naramdaman ang feeling ng pagkakaroon ng isang tunay na ama. Wag mo na sisihin ang sarili mo tungkol dun Natunn. Wala sa akin talaga iyon. Dramahan ba ito?”

“Salamat Popoy.”

“Hindi… Salamat Natunn!”

“Hehe!”

“Natunn.. pwede bang ikaw na lang ang tatay ko? Tutal tinuturing mo naman ako na parang tunay mong anak at tinuturing naman kita na tunay kong ama.”

“Ahahaha!! Bakit hinde?”

“Yahoo!! May tatay nako!” at tumalon sa tuwa si Popoy. “Daddy I love you! /kis”

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Waaaa! Wag na lang daddy! Hindi ako sanay! Parang hindi bagay! Waaaa! (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) ”

“Ok lang yan dad! Hahahaha!!” inakbayan ni Popoy si Natunn.

“Ah, eh.. Natunn na lang kaya. Pero daddy mo narin ako.”

“Ah basta tatawagin kita kung ano gusto ko. Pwedeng Natunn lang.. pwedeng Daddy. Ay teka… alam ko na… pag kaharap natin ang pinunong Assassin, ang itatawag ko sayo ay daddy.”

“Waaa!! (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) !” reaksyon ni Natunn.

“Joke lang Natunn ikaw naman! Hehehe!”

“Loko-loko ka talaga. Ahahaha! (IMG:style_emoticons/default/unsure.gif) ”

Maaaring naiilang si Natunn sa tawag ni Popoy sa kanya bilang daddy, pero deep inside, parang tinutunaw ang kanyang puso sa saya. Makikita sa mukha ng dalawa ang saya na nararamdaman nila. Makikita ang bond na nabuo sa dami ng pinagsamahan nila.

Lumubog na ang araw. Natapos na mag-usap ang dalawa.

“Daddy Natunn pasok nako kain nako dinner. Tara sabay na tayo.” Sabi ni Popoy.

“Sige mauna ka na Popoy, susunod ako.”

“Okidoks!” at umalis na si Popoy at pumuntang dining hall.

Naiwan mag-isa si Natunn sa balcony. Tumingin sa langit si Natunn, “Loki, nasaan ka man, alam ko ay binabantayan mo kami parati. Alam ko ay masaya ka dahil andito ang iyong anak at nasa mabuting condition. Napamahal na ako sa iyong anak. Ngayon ay parang anak ko na siya. Alam kong natutuwa ka sa mga nangyayari. Magkakasama rin tayong muli kaibigan… pero hindi pa ngayon.” Nakatingin sa langit si Natunn at nakangiti na kinakausap si Loki kung nasaan man ito.


Itutuloy…

Anu kaya ang mangyayari pag punta ni Popoy sa Prontera? Makikita kaya nya muli ang mga kaibigan niya? Makita niya kaya si Kristine? Bumalik kaya ang memory nya? Makilala kaya nya si Kristine kahit nasa harap na niya ito? Subaybayan…

[karlvan]

Chapter 10: Popoy Returns

Kinabukasan…

“Oras na ng aking pagpunta sa Prontera.” Paalam ni Popoy kay Natunn.

“Mag-iingat ka Popoy. Sana ay mahanap mo ang hinahanap mo.” Sagot ni Natunn.

“Hehe! Bibisita parin ako dito syempre! Tska parang dad na kita dba! Hehe! Bye Natunn! Ingat ka din!” at tumalikod na si Popoy at naglakad na papalayo.

“Popoy!!” tawag ni Natunn.

Napatigil si Popoy at lumingon sa direksyon ni Natunn.

“Yung mga gamit mo!” paalala ni Natunn.

“Amp! Onga pala!” at binalikan ni Popoy ang mga gamit nya na nilapag nya kanina sa harap ni Natunn habang nagpapaalam. Pagkakuha ni Popoy sa mga gamit nya ay yumakap muna si Popoy kay Natunn at umalis na.

“Popoy!” tawag ni Natunn.

Lumingon si Popoy.

“Mag-iingat ka… mag-iingat ka…” pahabol na sabi ni Natunn.

Ngumiti si Popoy at tumalikod na uli kay Natunn at lumakad na. Ilang hakbang palang ay biglang tumigil si Popoy at tinawag si Natunn, “Natunn! Salamat… salamat…”

Ngumiti si Natunn at tumalikod na si Natunn at papasok na sa Assassin’s Guild. Ilang hakbang palang papasok sa Assassin’s Guild ay tumalikod uli si Natunn paharap kay Popoy at sumigaw, “Popoy! Kaya mo yan… kaya mo yan…”

Ngumiti si Popoy at tumalikod na uli kay Natunn at lumakad na uli paalis. Ilang hakbang palang ay biglang tumigil si Popoy at lumingon sa direksyon ni Natunn at tinawag ito, “Natunn! Paalam… paalam…”

Ngumiti si Natunn at tumalikod nanaman uli para pumasok sa Assassin’s Guild. Nakakailang hakbang palang si Natunn papasok sa Assassin’s Guild ay biglang napatigil si Natunn at tinawag si Popoy, “Popoy! Hanggang sa muli… hanggang sa muli…”

Ngumiti si Popoy at tumalikod na uli. Paalis na sana ngunit napatigil nanaman siya, “Natunn! –“

“Amp! Kanina pako naiireta sa inyung dalawa eh! Magsipunta na nga kayo kung san kayo pupunta! Kanina pako nahihilo sa inyo.” singit ng isang matandang Assassin.

Napakamot sa ulo si Natunn at Popoy at sabay na tumalikod at tuluyan na pumunta sa lugar na pupuntahan nila. Si Popoy papuntang Prontera at si Natunn naman papasok ng Assassin’s Guild.

Naglakbay si Popoy papuntang Morroc muna dahil kung lalakarin nya papuntang Prontera ay matatagalan siya bago pa siya makarating doon. Naglalakad lang si Popoy. Nilakad nya ang malawak na dessert ng Morroc Fields. Mabilis siya nakarating sa Morroc kasi Assassin Cross na daw siya at anak daw siya ni Loki kaya mabilis siya.
Gabi na nang makarating siya sa Morroc. Nagpunta muna si Popoy sa isang restaurant upang kumain ng dinner pero balak parin nya na ngayon pumunta sa Prontera dahil excited na excited na talaga siya. Pagkatapos kumain ay dumiretso si Popoy sa isang Kafra kung saan nag-ooffer ito ng Warp Service.

“Umm… nagwawarp po ba kayo ng papuntang Prontera?” tanong ni Popoy sa maganda at sexy na kafra.

“Welcome to Kafra Corp. We offer different kinds of services. We offer warp services, storage services…. –“

“A-ah ok ok... warp pls.” Napakamot sa ulo si Popoy.

“Where do you want to warp sir? Payon, Prontera…-“

“Pront! Prontera!” sagot ni Popoy.

“That will be 1,200zeny sir.”

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Huwaat?! Wala tawad?” (marami naman dala pera si Popoy eh.. kuripot lang (IMG:style_emoticons/default/mellow.gif) )

“That is not possible sir. Take it or leave it.”

“Ok, ok… geez… here… (IMG:style_emoticons/default/dry.gif) ” inabot ni Popoy ang 1,200zeny sa kafra.

“Thanks you for using the Kafra Service.” At tinutok ng kafra ang kamay nito kay Popoy. Lumiwanag ang kamay ng kafra and the next thing you know ay nasa Prontera na agad si Popoy. Somewhere in Prontera that is.

“Hmm.. nasa Prontera na kaya ako?” tanong ni Popoy sa sarili.

Naglakad-lakad muna siya. Wala masyado tao sa Prontera sa mga oras na ito dahil gabi. Maya-maya ay may nakita siyang isang guard na nagpapatrol sa Prontera.

“Boss, boss! Prontera po ba ito?” tanong ni Popoy sa guard.

“Ah, eh.. opo sir!” napakamot sa ulo ang guard. “Mukang bago po kayo dito sa town na ito. Kung ganon ay…” at biglang naglabas ng isang mapa ang guard. Tinuro ng guard kay Popoy ang iba’t-ibang lugar sa Prontera.

Ilang turuan pa ay… “And lastly… dito nyu po makikita ang Information Center. Nagbibigay po doon ng libreng mapa ng Prontera.” turo ng guard.

“Oh I see! Maraming salamat!” nagpasalamat si Popoy at umalis na patungo sa Information Center.

Naglakad na siya patungo sa information center. Wala naman masyado tao nang gabi na iyon. Minsan ay may nakakasalubong siya pero bihira. Habang naglalakad ay biglang may tumatakbong batang lalake ang mabilis na parating sa direksyon ni Popoy at ito ay umiiyak at hindi nakatingin sa dinadaanan. Bigla nabunggo ng batang tumatakbo si Popoy. Hindi natibag si Popoy. Parang walang bumangga. Ang bata na bumangga naman ay medyo napatalsik at nadapa sa floor.

Ang itsura ni Popoy nung mga oras na iyon ay naka lugay ang kanyang mahabang buhok na hanggang baba ng balikat at may takip siya sa bibig na isang scarf. Napunta ang atensiyon ni Popoy sa batang nakabangga sa kanya.

“Anong problema? Bakit ka umiiyak?” tanong ni Popoy sa batang lalake.

Napatingin agad ang bata kay Popoy, “A-ang ate ko… ang ate ko po!! Nasa panganib!”

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Huwaat?! W-wait... Calm down! Anung klaseng panganib?” tanong ni Popoy.

“May mga masasamang tao po na humarang sa amin kanina. Nakatakas po ako pero yung ate ko po ay naiwan doon. Tulungan nyo po ako sir! Baka po damputin na ng mga masamang taong yon ang ate ko.”

“Lead the way kid! Tara bilis!”

Malapit lang pala ang kinaroroonan ng ate nung bata at mga masasamang tao na humarang sa kanila. Nang makarating si Popoy at ang batang lalake doon ay nakita agad ni Popoy na ang isang lalake ay naka-tutok ang matalim na dagger sa babae. Samantala ang dalawa naman nitong kasama ay tawa lang ng tawa sa likod. Si Popoy ay nag-cloak. Hindi alam ng kahit na sino sa lugar na iyon na nandun si Popoy. Kahit ang batang lalake ay kinabahan dahil akala niya nawala ang kanilang tagapagligtas.

“Sila po ang mga masam…-“ naputol ang sasabihin ng batang lalake dahil napansin niya na wala na si Popoy na tagapagligtas sana nila ng ate niya.

“Aba at bumalik ka pa bata. Nandito ka ba para iligtas ang ate mo? Nyahaha!!” sabi ng isang masamang tao sa batang lalake.
Ang mga masamang taong iyon pala ay sina Thief1, Thief2, at Thief3(see chapter 1 kung saan simulang lumabas ang tatlong thief na ito.)

“Pakawalan niyo ang babae.” Biglang may narinig na boses ang mga Thief at pati ang babae at ang batang lalakeng kasama nito pero hindi nila alam kung saan nanggagaling.

Nabuhayan bigla ng loob ang batang lalake dahil nabosesan niya na kay Popoy ang boses na iyon.

“Magpakita ka ungas!!” hamon ni Thief2 samantala si Thief1 ay nakatutok parin ang dagger sa leeg ng babae.

Biglang lumabas si Popoy sa likod ni Thief1. Hinawakan ni Popoy ng kaliwang kamay ang kamay ni Thief1 na may hawak na dagger at in a split second ay nakatutuok na ang dagger sa leeg ni Thief1.

“Sabi ko naman kasi sa inyo ay pakawalan nyo na eh… tsk, tsk, tsk!” sabi ni Popoy.

Sinakal ni Popoy ng kanang kamay niya ang leeg ni Thief1 at binuhat paitaas gamit ang isang kamay lamang at bigla ito tinapon papunta sa direksyon nina Thief2 at Thief3. Hindi naaalala ni Popoy ang mga Thief na ito.

“Miss, dito ka muna sa likod ko.” Utos ni Popoy sa magandang babae.

Hindi alam ni Popoy na ang babae na nililigtas niya ay ang the same girl na first love niya. Ang babaeng ito ay si Kristine nga. Si Kristine naman ay hindi mamukaan si Popoy dahil nakalugay ang long hair na buhok ni Popoy tapos ay nakatakip pa ng scarf ang bibig at gabi pa nang mga oras nayon at isang makisig na lalaki ang tagapagligtas niya ngayon at hindi katulad ng dating Popoy na noob.

Parang may napansin lang si Kristine sa nagligtas sa kanya. Parang nabobosesan nya ang lalaking ito. Parang may nag flashback sa kanya galing sa nakaraan. Bigla agad pumatak sa isip nya ang alaala ni Popoy.

“Hindi… wala na si Popoy… matagal na siyang wala. At isa pa, kung si Popoy ito… bakit hindi nya ako nakilala? Hindi nga si Popoy to. Imagination ko lng to.” Sabi ni Kristine sa kanyang sarili.

“Fak! Isang Assassin Cross! Oi babae! May tagapagligtas ka nanaman! Amp ka! Sa susunod sisiguraduhin kong akin ka na!!” sigaw ni Thief1 at biglang kumaripas ng takbo ang tatlo papalayo.

“Wala na mangyayaring sa susunod. Ngayon ay tuturuan ko na kayo ng leksyon na hindi nyo makakalimutan.” Sabi ni Popoy sa mga tumatakbong Thief.

Sa isang iglap ay nasa harap na agad ng tatlong Thief si Popoy.

Nagulat bigla ang tatlong Thief sa kanilang nakasalubong. Biglang napatigil ang tatlong Thief.

“Syet pare! Tapos tayo.” Bulong ni Thief2 sa mga kasama.

“Do or die nato pre!!” biglang sinugod ni Thief3 si Popoy.

Sa isang iglap naman ay bigla nalang bitbit ni Popoy si Thief3 ng kanyang kanang kamay. Nakahawak ang kanang kamay ni Popoy sa damit ni Thief3 at si Thief3 naman ay duguan at walang malay.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) WTF!! Anung nangyari kay Thief3??! Nakita mo ba?! Panu nangyari iyon?!” tanong ni Thief1 kay Thief2.

Slowmotion: Ini-slash ni Popoy ng 20 times ang katawan ni Thief3 na maninipis na slash para magkadugo lang at mag leave ng scar. Tapos ay sinuntok ni Popoy si Thief3 sa sikmura. Note: Ilang segundo lang ito ginawa ni Popoy.

At binitawan ni Popoy si Thief3 at bumalik ang atensiyon sa dalawa pa nitong kasama.

“Sa susunod na gagawa uli kayo ng ganitong bagay at nalaman ko… papatayin ko na kayo.” Panakot ni Popoy sa mga Thief(tinakot lang ni Popoy ang mga Thief pero hindi naman siya pumapatay talaga. Depending on the situation of course. He’s an Assassin after all.) Takot na takot naman ang dalawang Thief na natitira.

Cold ang mga mata ni Popoy ng mga oras na iyon. Walang emotion kaya takot na takot ang mga Thief.

Nawala bigla si Popoy at sa ilang saglit lang ay ganun din ang ginawa ni Popoy sa dalawa pa. Katulad ng ginawa nya kay Thief3. Sinigurado ni Popoy na ang mga slash na ginawa nya ay mag-iiwan ng scar para hindi ito makakalimutan ng mga Thief na ito. At nawalan na nga rin ng malay ang dalawa pang Thief.

Itutuloy…

(IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Natagpuan na ni Popoy si Kristine pero hindi naman nya alam na si Kristine yon tapos ay hindi naman siya makilala ni Kristine dahil hindi nito makita ang muka nya! Waaa! Magkakaroon kaya ng flashback si Popoy pag nakita na nya ng mabuti ang muka ni Kristine? Maalala na kaya niya? Sinasabi ko na ba ang mangyayari sa susunod na chapter? Anu kaya ang mangyayari sa susunod na chapter? OHMAYGAD!! (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif)

[liureiyi]

woo,.. dami nang updates,.. /thx

hintayin ko pa rin po chapter ko kuya,.. (IMG:style_emoticons/default/smile.gif)

~ end of wars ~ tagal pa yun,..awww

[karlvan]

Chapter 11: We Meet Again

Matapos turuan ni Popoy ng leksyon ang mga Thief ay binalikan niya si Kristine at ang kapatid nito.

“Wag na kayo mag-alala miss, hindi na nila kayo guguluhin.” Pagpapagaan ni Popoy ng loob nila Kristine.

“M-maraming salamat sayo!” sagot ni Kristine.

“Kuya ang galing mo! Marami salamat sa tulong mo! Simula ngayon ikaw na idol ko!” sabi ng nakababatang kapatid ni Kristine.

Ngumiti si Popoy sa ilalim ng scarf na nakatakip sa kanyang muka.

“Walang problema. Mag-iingat kayo.” At bigla na lang umalis si Popoy at nawala agad bigla.

“T-teka…-“ itatanong sana ni Kristine ang pangalan ng Assassin Cross ngunit ay hindi na nya naabutan ang mabilis na pag-alis ni Popoy.

Dumeretso na si Popoy sa information center para kumuha ng mapa matapos nya iligtas ang isang babae na hindi nya alam ay si Kristine pala. Pagkatapos ay dumeretso na lang si Popoy sa isang Inn sa Prontera para magpalipas ng gabi at para mag-stay habang tinutuklas ni Popoy ang kanyang nakaraan sa lugar na ito.

Kinabukasan…

Naglalakad si Popoy sa streets ng Midgard. Tumitingin tingin siya sa mga paninda ng Merchants na nagbebenta ng kung anu-anung bagay. Maya-maya pa ay nakarating si Popoy sa may center ng Prontera. Parang park sa center. Merong fountain, flowers, benches, at isang statue ni Odin. Medyo may distansya si Popoy sa center ng Prontera. Naka-puwesto si Popoy sa tabi ng isang poste. Pinapanood lang ni Popoy ang mga batang naglalaro, ang mga taong nag-uusap, at ang ang mga mag-kasintahan na masayang nagkukwentuhan sa center ng Prontera. Habang pinagmamasdan ni Popoy ang mga tao, napansin ni Popoy na ang babaeng iniligtas nya kagabi ay nandoon sa center at may mga kasamang babae din. Nakatingin lang si Popoy sa babae. Medyo tago ang pwesto ni Popoy. Ilang saglit pa ay tila parang may kumuryente sa ulo ni Popoy. Napayuko si Popoy at hinawakan ang kanyang ulo. Biglang may nag-flashback sa kanyang isipan. Naalala nya bigla noong siya ay Novice pa lang at kasama nya si Kristine.

“S-siya… s-siya ang babaeng pumapasok sa isip ko. Pero… anu siya sa buhay ko? Hindi maalala… argh!” Tukoy ni Popoy sa babaeng iniligtas nya kagabi na tinitingnan niya ngayon sa center ng Prontera.

Dahan-dahan na nilapitan ni Popoy si Kristine para ito ay tanungin. This time, naka-ponytail na ang buhok ni Popoy pero ang kanyang scarf ay nakatakip parin sa kanyang muka.
Ilang hakbang na lang ay malapit na si Popoy. Naririnig na ni Popoy ang mga boses nina Kristine at mga kasama nitong babae. Naririnig na ni Popoy ang mga kwentuhan nila. Ilang saglit pa ay nasa harap na si Popoy ng mga babae.

Napatigil bigla sa pagkukwentuhan si Kristine at ang mga kasama nya. Napansin nila si Popoy na nasa harap nila. Natakot ang mga kasama ni Kristine pero si Kristine ay pinagmasdan ng maigi si Popoy.

“I-ikaw yung nagligtas sa akin kagabi!” sabi ni Kristine kay Popoy.

“K-kamusta?…” tanong ni Popoy.

“Hindi ko natanong ang pangalan mo. Bigla ka kasi nawala.”

“Sa totoo lang, kaya ako lumapit dito sayo ay meron sana ako gustong itanong.”

Ang mga kaibigan ni Kristine ay tahimik lang at nakikinig lang kay Popoy at Kristine.

“Nawala kasi ang aking memory. Pero may nakapag-sabi sa akin na dito ako sa Prontera nakatira dati. Kanina lang ay biglang may nag-flashback sa isip ko… at malakas ang kutob ko na ikaw ang babae nayun.” Kwento ni Popoy.

“A-ako? B-baket ako?” confused na tanong ni Kristine.

“Isang novice… kasama ang isang magandang babae… habang nag-ttraining ang Novice ay nandun lang ang babae sa tabi nya at masaya silang dalawa…. P-pinapagalitan pa ng babae ang Novice… nang mapatay ng Novice ang isang poring.” Kwento ni Popoy kay Kristine sa isang bagay na nag-flashback sa kanyang isipan. Kinwento ito ni Popoy ng medyo dahan-dahan dahil pilit pang inaalala ni Popoy ang kanyang memory sa bagay na iyon. “Ako ang Novice… i-ikaw ang babae na kasama ko.”

Natigilan si Kristine. Parang bigla siya kinabahan at parang gusto niya maiyak, “B-baka nagkakamali ka lang… baka ibang babae yun…”

“Pasensya na kung ganon… pero talagang malakas ang kutob ko na ikaw iyon. Salamat na lang po… ang pangalan ko nga pala ay Popoy… maaari ba malaman ang iyong pangalan?”

Parang biglang natulala si Kristine. Hindi nya alam ang kanyang sasabihin. Parang gusto nya maiyak pero hindi naman siya nakasisiguro na siya nga the same Popoy sa kanyang past. Pero ayon sa story ni Popoy sa kanya kanina tungkol sa isang Novice at kasama nitong babae, malaki ang chance na ito nga ang Popoy na matagal nawala.

Dahan-dahan tumayo si Kristine at lumapit kay Popoy. Tiningnan ni Kristine maigi ang mga mata ni Popoy. Dahan-dahan nilagay ni Kristine ang mga kamay nya sa scarf Assassin Cross at dahan-dahan ito binaba. Nang matanggal ni Kristine ang scarf ay nakita nya ang kanina lang na nakatagong muka ng Assassin Cross. Pagkakita sa muka ng Assassin Cross ay bigla na lang napayakap ng napakahigpit ni Kristine kay Popoy. Bigla nalang naiyak si Kristine habang mahigpit na nakayakap.

Si Popoy naman ay nagtataka kung bakit bigla nalang siya niyakap ng babaeng ito at umiiyak pa.

“P-popoy… matagal kitang hinintay! Ang tagal mong nawala! Ang babaeng nasa memory mo ay ang babae din na yumayakap sayo ngayon.” Umiiyak na sabi ni Kristine.

Biglang may nag-flashback uli kay Popoy habang niyayakap siya ni Kristine. Bumalik sa isip ni Popoy bigla ang lahat ng alaala nila. Simula nang magkakilala sila sa palengke habang nagtitinda si Popoy ng yosi. Naalala din ni Popoy ang panahon kung saan ay iniligtas niya si Kristine sa tatlong Thief. Nakilala naman bigla ni Popoy ang tatlong Thief na kagabi lang ay ginulpi nya. Naaalala na ni Popoy si Kristine. Ang babaeng yumayakap nga sa kanya ngayon ay ang babaeng mahal ni niya.

“K-Kristine…” sabi ni Popoy. (naalala agad ni Popoy si Kristine… yan ang power of love (IMG:style_emoticons/default/wub.gif) )

“Naaalala mo na Popoy.” At napayakap pa lalo ng mahigpit si Kristine.

Niyakap narin ni Popoy si Kristine dahil medyo bumalik na ang memory nya.

Ang mga kaibigan ni Kristine ay natulala lang sa mga nangyayari. Parang na-shock silang lahat.

Makalipas pa ang ilang drama scenes ay pinakilala ni Kristine si Popoy sa kanyang mga kaibigan.

“Ito si Popoy… yung kinukwento ko sa inyo.”

Pagkatapos ipakilala ni Kristine si Popoy sa mga kaibigan niya ay agad naman nagpaalam si Kristine sa mga ito.

“Popoy sumama ka sakin. Pupunta tayo sa mga ka-tropa mo.” Excited na sabi ni Kristine.

“Kristine… nawala ang lahat ng memory ko tungkol dito sa Prontera. May nagtanggal ng memory ko noon pero sinabi din nya sa akin bandang huli ang tungkol sa Prontera kaya agad ako bumalik dito nang malaman ko.”

“Napansin ko nga.. pero mabuti naman at naalala mo ako.”

“Tsk… iba ang naramdaman ko sa puso ko nung yumakap ka saken ng mahigpit. Biglang bumalik lahat nung niyakap mo ako… (IMG:style_emoticons/default/wub.gif)

Ngumiti si Kristine at nakatingin sa mga mata ni Popoy. Ilang seconds din sila nagkatitigan tapos ay hinawakan ni Kristine ang kamay ni Popoy, “Halika na! Ipapakilala kita sa mga ka-tropa mo.”

At naglakad na nga sila papunta sa bahay ni Max.

“Ilagay mo nga pala uli ang scarf mo para hindi ka nila agad makilala.” Sabi ni Kristine kay Popoy.

At sinuot naman ni Popoy ang kanyang scarf na panakip sa kanyang muka.

Pag dating nila sa bahay nila Max ay isang Priest na nakaupo sa isang rocking chair sa may balcony nila Max at nagyoyosi ang sumalubong sa kanila.

“O, Kristine! Nabisita ka. Sino ang kasama mo?” tanong ni Suramin na Priest.

“Secret…” medyo natatawa si Kristine.

“Nyak! Secret, secret pa…”

“Bago ko siya ipakilala sayo… dapat mo muna malaman na ang lahat ng memory ni Popoy ay nawala. Hindi nya naaalala ang buhay nya sa Prontera pero medyo may bumabalik naman.”

“ (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) Huh? Anu naman connection nun sa pagpapakilala mo sa akin sa kasama mo?”

Sumenyas si Kristine kay Popoy na tanggalin ang kanyang scarf at tinanggal naman agad ni Popoy.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) WTF!!” bigla napatayo ang Priest na si Suramin at hindi malaman kung ano ang gagawin nang makita si Popoy. “P-popoy… waaaaaaaa! Ampf! Buhay ka!! (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Waaa!! Dapat malaman agad ito nila Max! Pasok muna kayo at tatawagin ko muna ang ibang tropa.” Excited na excited na sabi ni Suramin.

Pumasok si Kristine at Popoy sa loob ng bahay at naupo sa sala. Habang wala si Suramin at hinahanap sila Max at Faust ay nagkwentuhan muna si Popoy at Kristine sa bahay. Tinulungan ni Kristine si Popoy na mas mapaliwanag ang nawala at ngayon ay malabong memory ni Popoy sa Prontera.

“Naaalala mo ba ang unang beses na nagkakilala tayo Popoy?” tanong ni Kristine.

“Ahaha.. m-medyo…” sagot ni Popoy.

“Natulala ka pa non. Kinakausap kita kaso parang nasa ibang mundo ka. Natakot nga ako sa mga tingin mo non kasi para kang adik at manyak.”

“Ahahaha!! Naaalala ko na! Ang ganda mo naman kasi eh.”

“Ahahaha!”

“Oi hindi ako manyak at adik ha.”

“O.. hindi ko naman sinabi na manyak ka at adik ka eh. Sabi ko parang adik at manyak ka nung mga time nayon pero hindi ko sinabing ganun ka. Namaaaan. At isa pa, kilala kita. Alam kong mabait ka. Alam ko kung anong klaseng tao ka. Wag ka mag-alala.”

“Hehehe! Ang hindi ko lang talaga maalala ay kung papano kita naging girlfriend. Hindi ko maalala kung papano mo ako sinagot.”

“Tungek! Kaya hindi mo maalala dahil hindi mo naman talaga ako naging girlfriend.”

“ (IMG:style_emoticons/default/unsure.gif) Toinks! Nyaa! Sorry.. sorry..!”

“Ahahaha! Ok lang yon to naman.” Hindi pa naman sinabi ni Kristine kay Popoy na love din nya si Popoy. (Kahit sobrang obvious naman… (IMG:style_emoticons/default/blink.gif) ). “Pero ok naman yun na sinabi mo saken ang nararamdaman mo… sa totoo lang… ngayon mo lang sinabi saken na mahal mo ako. Dati kasi puro ka lang pagpaparamdam eh.”

“Ahahaha! Eh malamang kung sinabi mo agad saken na hindi kita girlfriend eh magpaparamdam parin siguro ako ngayon.”

“Nyek!”

“Joke lang! Hahaha! Pero Kristine… sa tagal ng panahon, kahit nawala ang memory ko.. nung sinabi ko sayo na mahal kita… Totoo yon.”

“Alam ko.” Sagot ni Kristine.

At biglang dumating si Suramin kasama sina Max at Faust.



Itutuloy…

[AmfufuBear]

ngaun ko lang nabasa to... i like it so far... ooops... ok lang ba mag ppst ako d2?

[Raistlin]

Nice Story../no1
It's really cathy..(IMG:style_emoticons/default/happy.gif)
Can't wait for updates..(IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif)

and I added this story as a link to my sig..(IMG:style_emoticons/default/happy.gif)

[liureiyi]

Nice Story../no1
It's really cathy..(IMG:style_emoticons/default/happy.gif)
Can't wait for updates..(IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif)

and I added this story as a link to my sig..(IMG:style_emoticons/default/happy.gif)

~ me too,.. nung isang araw ko pa ata nilagay sa sig ko e2,.. nyahah

CarloP.s.y.c.h.o dapat ilalagay kong author kyalang may error eh,..

hintayin ko pa rin po ung chapter ko kuya!!! (IMG:style_emoticons/default/smile.gif)
~yoko naman mging spoiler,..ahihih ~

[Raistlin]

What do you mean by "Chapter ko"? (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif)

you are also included in the story?? That's Nice..(IMG:style_emoticons/default/happy.gif)

[karlvan]

Thank you for all your comments. Any comment will do, except for flames of course. Wow! Thanks for including the story in your sigs. It melts my heart. (IMG:style_emoticons/default/wub.gif)

Chapter 12: Welcome Back

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Whoa!! WTF!! Popoy ikaw na ba talaga yan??!” gulat at sabay na sabi ni Max at Faust habang biglang napatigil sa may pinto.

“Umm…” medyo hindi alam ni Popoy ang isasagot nya dahil sa nawala nyang memory.

Sumingit si Kristine, “Teka, teka.. easy lang kayo. Nawala ang memory ni Popoy. Some sort of amnesia. Parang ganon.”

“Totoo ba to Popoy?” tanong ni Max na ngayon ay isang Wizard na.

“Parang ganun na nga…” sagot ni Popoy.

Naupo ang lahat.

“Ikuwento mo nga sa amin kung ano ang nangyari sayo sa tagal ng panahon na nawala ka.” Sabi ni Faust na ngayon ay isang Knight na.

“Well…” at kinuwento ni Popoy ang buong storya. Lahat ng pinagdaanan niya kasama si Natunn. Kinuwento ni Popoy ang confession ni Natunn sa kanya sa pag-tanggal sa memory nya. Ilang oras din ang dumaan bago natapos magkuwento si Popoy. (Partida pa… summarized pa ang pagkakakwento ni Popoy (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif) )

“Whew! Grabe pala ang pinagdaanan mo Popoy! At teka… Anak ka ng isang Legend?? WTF men?!” sabi ni Faust.

“Yun ang sabi saken ni Doji at Natunn na mga kaibigan daw ng tunay kong tatay.” Sagot ni Popoy.

“Whoa, whoa… eto bang Doji na sinasabi mo ay isang High Priest na long-hair? Astig ang dating? Maputi?” tanong ni Max.

“Ganun nga ang ilan sa physical appearances niya.."”

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) My goodness!! Siya ang pinaka kataas-taasang High Priest dito sa buong Midgard. Doji the Blessed ang bansag kanya. Isa siya sa pinakamalalakas at matalino na heroes ng Midgard. Isa siyang magaling na strateegist. At ang Natunn ba na sinasabi mo ay isang Assassin Cross na kalbo? Macho? Matangkad?” tanong ni Max.

“Ganun nga ang description ni Natunn.” Sagot ni Popoy.

“Fak men! Natunn the Silent Wind. Yan naman ang bansag sa kanya. Isa din si Natunn sa greatest and strongest living heroes ng Midgard. Grabe mga naging friends mo Popoy! At… ang sinasabing tatay mo ay si Loki? Isang Assassin Cross? Isang Legend daw?”
“Ganun na nga.” Sagot ni Popoy.

“Grabe Popoy! Loki the Omnipotent, the Legend. Yan si Loki. Ang pinakamalakas na nilalang sa buong Midgard.” Sabi ni Max.

“ (IMG:style_emoticons/default/blink.gif) Wow Max ang dami mo alam ah.” Singit ni Faust.

“Duh… isa akong Wizard my friend. Halos araw-araw ay nagbabasa ako at nagre-research.” Sagot ni Max kay Faust. “At dapat ay kilala mo si Doji dahil isa siya sa High Council ng buong Midgard. Knight ka pa naman sa Castle ng Prontera tapos wala ka alam sa history or recent news sa Midgard. Anu ba yan pre?” pang-aasar ni Max pero hindi naman seryoso.

Kamot sa ulo si Faust, “Uhh…”

“Inuts!! Binibiro lang kita!” sabay tapik ni Max sa balikat ni Faust.

“Hehehe! Anjan ka naman kasi para i-balita saken ang mga bagay nayan eh kaya hindi nako papakahirap mag-research. Nyahaha!!” reply ni Faust.

“Yan ang Knight na nanggaling sa pagiging isang tambay buong buhay nya. Hahahaha!” Singit ni Suramin. ( (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) Nagsalita ang hindi tambay)

Kamot ulo uli si Faust, “Hindi nman… read naman me minsan. Hehehe!”

“Anyway, Popoy, si Doji, Natunn at Loki ay ang tatlong laging magkakasama. Tawag nga sa kanila ngayon ay Legendary Party eh, dahil talagang legend na lang ang party nila dahil wala na si Loki... ah.. eherm.. sori Popoy.” paumanhin ni Max.

“Ok lang yun! Naniniwala ako sayo Max dahil yan din ang mga sinabi sa akin nila Natunn at Doji nung kasama ko sila.” Sabi ni Popoy.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Oh syet na malagket(korny ng banat (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) )! Popoy Assassin Cross kana pala?!! Waaaa!!” pansin ni Faust.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) WTF!! Uunga noh! Ambilis! Waaaaa!!” pansin din ni Suramin.

“Ahehe… training lang din kasi kami ng training nung kasama ko si Natunn…” paliwanag ni Popoy.

“At si Natunn pa ang kasama mo nag-train! Tsk, grabe… inggit na talaga ako sayo Popoy. Hehehe!” sabi ni Max.

“Ang laki ng inimprove mo Popoy!”
Nakikinig lang si Kristine habang manghang-mangha sa history ni Popoy.

“Teka Poy, tumakas lang kasi ako sa duty ko eh! Nagulat kasi ako dito kay Suramin eh. Mya na lang uli tayo magkwentuhan pagkatapos ng shift ko. Nag-apply ako sa Castle ng Prontera para maging official guard para meron naman ako income kahit naka-tambay lang! Hekhek!” sabi ni Faust.

“Ako din Poy, balik muna ako sa library at may utos kasi saken ang pinunong High Wizard sa Order namin na i-research ang tungkol sa klase ng demons na umatake sa Midgard noong panahon ng Chaos War. Feel at home lang Poy. Magtatanong-tanong na din ako kung papano madaling babalik ang memory mo.” Paalam ni Max.

At umalis na si Max at Faust para balikan ang mga duties nila.

“Talaga naman yung mga yun o. Ang tagal-tagal na nga nwala nito ni Popoy at ngayon lang uli bumalik tapos hindi parin mapagpaliban ang mga duties para kay Popoy.” sabi ni Suramin.

“Ugh..” medyo may nag-flashback uli kay Popoy. Automatic pumapasok at bumabalik sa isip ni Popoy ang mga nawalang memory nya. Naalala ni Popoy ang mga inuman na naganap sa bahay ni Max, ang bahay kung nasaan sila ngayon. Naalala ni Popoy si Max, si Faust at Suramin, lahat ng mga pinagsamahan nila. Medyo matagal na nanahimik si Popoy at nakayuko lang. “Kristine, naaalala ko na ang bahay nato. Sa tingin ko, kailangan ko mapunta sa mga lugar na may mga alaala ako para bumalik ang memory ko. Tsaka kailangan ay makita kong muli ang taong nawala din sa memory ko para maalala ko uli siya. Yan ang theory ko. Kasi so far, nung nakita kita, nagbalik ang alaala ko tungkol sayo, nang makita ko si Suramin, Max, at Faust at ang bahay nato, biglang bumalik saken ang mga memories ko tungkol dito at sa kanila.”

Ngumiti si Kristine, “Halika Popoy, libutin natin ang Prontera.”

“P-pero… malaki masyado ang Prontera, baka maabala ka lang Kristine. Kahit ako na lang.”

“Hay nako! Ang tagal mong nawala tapos ayaw mo pa magpasama! Sa tagal mong nawala, tatamarin pa ba ako na hindi ka makasama? Ang tagal kitang hinintay! Inakala ko din talaga noon na patay ka na. ” pa-emote at nag-drama pa muna si Kristine. “Pero kahit sa tagal na nawala ka at kahit inakala ko na patay ka na, kahit may mga ibang lalake na nagkagusto saken, hindi ko sila makuhang mahalin. Hinihiling ko parin na bumalik ka.” Ayan medyo nadudulas na tuloy.

“Hmm… ibig ba sabihin nyan eh mahal mo din ako Kristine?” pa sweet na tanong ni Popoy.

Parang biglang natauhan si Kristine, “Ha? Ah? Ano? Halika na nga, lumabas na tayo.”

Napapakamot lang sa ulo si Suramin habang pinapanood ang dalawa.

Hinablot ni Kristine ang braso ni Popoy at hinila ito patayo.

(Si Kristine at Popoy ay sobrang close sa isa’t-isa kaya normal lang kahit ganyan sila sa isa’t-isa. Si Popoy naman kahit nawala ang memory, sinasabi ng damdamin niya kung ano ang mga dapat niya ikilos.)

Biglang bumukas ang pinto sa bahay ni Max at andun si Max na excited na excited na tila may good news.

“Popoy!! Good news! Yung Kataas-taasang High Wizard sa Order namin ay alam kung papano magagamot ang amnesia mo! Halika na bilis!” excited na sabi ni Max.

“W-wow! Narinig mo yon Popoy? Halika na!” at hinila ni Kristine ng tuluyan palabas.

“S-sige Suramin!” paalam ni Popoy kay Suramin habang hinihila siya ni Kristine palabas.

Mabilis na naglakad ang tatlo papunta sa library ng Prontera kung saan nandoon ngayon ang kataas-taasang High Wizard sa Order nila Max.

Nang makarating sila sa library…

“Tara bilis!!” excited na yaya ni Max.

“Ssshhhhh!!!” reaksyon ng mga taong nasa library.

“S-sorry, sorry…” sabi ni Max sa mga tao na wini-wave ang kamay na sign ng pagsosori. “Dito tayo…” pabulong na sabi ni Max kay Popoy at Kristine.

Pumasok sila sa isang kwarto. Sumalubong sa kanila sa kwarto ay ang isang matandang High Wizard na may binabasang libro.

“Master siya po yung sinasabi ko sa inyo na may amnesia.” Sabi ni Max sa High Wizard.

Binaba ng High Wizard ang kanyang binabasa. Tumayo ito at lumapit kay Popoy. Ngumiti ito at tumawa bigla, “Hahaha!! May hawig ka kay Loki!”

“Parang sure na sure kayo master… isang beses nyo lang siya nakita alam nyo na agad?” singit ni Max.

“Nakasama ko na si Loki kaya wag kana sumingit-singit diyan.. eherm!” Sabi ng High Wizard kay Max. “Nakasama ko na dati ang iyong ama. He was a great man Popoy.” Sabi ng High Wizard kay Popoy.

Hinawakan ng matandang High Wizard ang ulo ni Popoy at pumikit ito nag-concentrate para hukayin ang lost memories ni Popoy. Dahil din sa mahusay na technique ng High Wizard na ito ay medyo kaya niyang malaman ang pinagmulan ng isang tao.

“Hahaha!! Anak ka nga ni Loki!! Sino ang may gawa ng pagkawala ng memory mo?” tanong ng High Wizard.

“Natunn po ang pangalan niya.” Sagot ni Popoy.

“Hahaha!! Si Natunn pala. Ilan lang ang mga taong may skill na magtanggal ng memory ng isang tao. At ilan din ang mga taong nakakagamot sa pagkawala ng memory galing sa ganoong klase ng skill at isa ako sa mga iyon. Mabuti at dinala ka sa akin ni Max.” sabi ng matandang High Wizard.

Hinawakan uli ng High Wizard ang ulo ni Popoy at pumikit. Umilaw ang kamay ng High Wizard at saglit lang ay tinanggal narin ito agad ng High Wizard. “Tapos na.”

Tiningnan ni Popoy si Max, tapos tiningnan niya si Kristine, “Waaaa!! MAX!!! KRISTINE!!! Naaalala ko na lahat! Naaalala ko na ng buong-buo!!” biglang tumayo si Popoy at niyakap niya si Max, “Amp pre, na-miss kita sobra!!” Tapos ay bumaling ang atensiyon ni Popoy kay Kristine, “Naaalala ko na uli ng buong-buo ang lahat Kristine. Naaalala ko na lahat ng experiences ko with you. Sobrang na-miss kita Kristine.” At niyakap ni Popoy ng mahigpit si Kristine dahil ngayon ay tuluyan na talaga nanumbalik ang kanyang memory. Medyo matagal din niyakap ni Popoy si Kristine.

"Ambilis ah... (IMG:style_emoticons/default/blink.gif) " reaksyon ni Max.

"May doubts ka parin ba sa tunay kong lakas Max?" tanong ng High Wizard.

"Ahh.. ah.. eh.. hindi po, hindi po."

"Alam mo kasi.. nung kabataan ko pa......"

Hinampas ni Max ng kanyang kanang kamay ang kanyang forehead, "Here we go again..."

Buong-buo na uli ang memory ni Popoy. Walang nagbago. Naging Assassin Cross lang siya at nagkaroon ng experiences na kasama sila Natunn, Doji, etc. Pero siya parin ang the same Popoy.


Itutuloy…

What new adventure awaits? Kelan ba sasagutin ni Kristine si Popoy? Kelan ba kasi magpo-propose si Popoy? Subaybayan!

[karlvan]

Chapter 13: The Briefing

“Master High Wizard, maraming marami pong salamat sa pagbalik nyo sa aking memory.” Pasalamat ni Popoy sa matandang High Wizard.

“Walang anu man iyon Popoy, son of Loki. Marami akong kwento tungkol sa iyong tatay pero saka na natin pag-usapan yan dahil may research pa ako na dapat tapusin.” Sagot ng matandang High Wizard.

“Marami pong salamat uli. Meron po ba akong magagawa para masuklian ko naman po ang tulong na ginawa ninyo para sa akin?”

“Wag mo na intindihin yon iho. Wala sa akin yon. Basta maging isang mabuting tao ka lang palagi. Ayos na bilang kabayaran.”

“Makakaasa po kayo master. Basta po kung kailanganin ninyo ang tulong ko, handa po ako na tulungan kayo.” Sabi ni Popoy.

“Mabait ka Popoy. Someday you will also be a great man just like your father.”

Ngumiti si Popoy at nag-bow. “Aalis na po kami.”

“Sige.” At nag-bow din kay Popoy ang master High Wizard.

“Sige Max! Mya nalang!” paalam ni Popoy kay Max.

Nagpaalam din si Kristine sa matandang High Wizard at pati narin kay Max.

Paglabas nila ay bumalik sila sa bahay ni Max na tambayan ng tropa.

“Suramin!! Pre!! Ok nako! Bumalik na lahat ng memory ko! Namiss kita! (IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif) ” niyakap din ni Popoy si Suramin ng mahigpit na naging sanhi ng pag-ubo ni Suramin dahil kasalukuyang nahipak ng usok galing sa yosi si Suramin nang mga oras nayon.

Drama Scene, may matching sparkling lights pa sa background at may katamtamang pagdaan ng hangin:
“Kristine, marami akong utang sayong araw. Dito na ako titira uli sa Prontera. Lagi na uli kita makakasama! Masayang-masaya talaga ako at kasama na uli kita Kristine. Hindi masukat ang saya na nararamdaman ko dahil kasama na uli kita.” Sabi ni Popoy kay Kristine. (IMG:style_emoticons/default/wub.gif)

Natuwa ng sobra si Kristine sa sinabi ni Popoy. Dahil sa hindi mapigilan ang sarili, niyakap ni Kristine si Popoy ng mahigpit, “Popoy wag ka na mawawala ha!” sinabi ni Kristine kay Popoy habang nakayakap ng mahigpit.

Niyakap din ni Popoy si Kristine, “Hindi na Kristine. Basta ito ang lagi mo tatandaan… hindi sa lahat ng oras ay magkasama tayo, pero sa mga oras na hindi tayo magkasama, lagi mo lang tatandaan na I can never love another woman because there is you to love.” Sabi ni Popoy kay Kristine habang magkayakap parin sila.

Tuwang-tuwa si Kristine sa kanyang narinig, “Popoy…-“ sasabihin na sana ni Kristine na mahal din niya si Popoy kaso ay biglang may sumingit sa kanilang usapan.

“Eherm… kayo po ba si Master Popoy?” singit ng isang Knight na nakasakay sa peco-peco.
End of Drama Scene

Dahan-dahan tumigil sa pagyayakapan si Popoy at Kristine. (bastos na Knight to ah… sasagutin na sana ni Kristine si Popoy eh… (IMG:style_emoticons/default/mad.gif) )

“Ako nga po si Popoy. Hindi ko alam kung kelan ako naging master.” Sagot ni Popoy.

“ (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) Eherm… ah-eh, isa po akong messenger. May sulat po para sa inyo. Pinabibigay po ni Master Doji.” Inabot ng Knight ang sulat kay Popoy at nagpaalam na ito.

“Sulat? Galing kay Doji?” binuksan ni Popoy ang sulat at binasa.

Popoy, nasa panganib ang Prontera. Sa oras na matanggap mo ang sulat na ito ay pumunta ka kagad sa kastilyo ng Prontera at hanapin mo si Giba. Siya ang bagong General ng Prontera Knights. Alam niya ang lahat. Mapagkakatiwalaan si Giba. Si Giba ay anak ng isang magaling na heneral noong panahon ng Devon War na nakasama ko sa laban. Si Giba ang mag-bbrief sayo tungkol sa panganib na parating. Ikinuwento ko na kay Giba ang lahat ng tungkol sayo. Kilala ka na niya.

-Doji

“Whoa! Prontera?! Nasa panganib??!” reaksyon ni Popoy.

“Hah?! Anong ibig mo sabihin?” tanong ni Kristine.

“Ayon sa sulat ni Doji sa akin, nasa panganib daw ang Prontera at kailangan ko pumunta ngayon sa kastilyo para malaman kung ano ang nangyayari dahil kailangan nila ang tulong ko.”

“Hindi kita maintindihan Popoy. Aalis ka nanaman ba?”

Drama Scene with sparkling ek-ek again:
Tumingin si Popoy sa mga mata ni Kristine, “Kristine, kahit nasan man ako, hindi mawawala ang pagmamahal na nararamdaman ko para sayo. Hindi magbabago Kristine. Ginagawa ko ang mga bagay na ganito para din sayo, para maprotektahan kita. Masarap ang pakiramdam pag kasama ka, pero mas masarap sa pakiramdam kapag alam ko na malayo ka sa panganib.”

“Napaka-comforting ng mga sinasabi mo Popoy. Wag ka mag-alala Popoy. Naiintindihan kita. Naniniwala ako sa lahat ng sinasabi mo. Pero gusto ko muna malaman kung ano ba ang nangyayari talaga?” sabi at tanong ni Kristine.

“Hindi ko rin alam Kristine. Kailangan ko daw pumunta sa castle. Dun daw ako i-brief sa panganib nato. Basta Kristine, babalik ako… babalik at babalik ako sayo kahit saan man na digmaan o panganib ako mapunta. Hindi ako mamamatay para sayo. I refuse to die for you. Ihahatid muna kita sa inyo tapos ay dederecho ako sa kastilyo pagkahatid ko sayo.”
End of Drama Scene

Hinawakan ni Popoy ang kamay ni Kristine at hinatid na ni Popoy si Kristine sa bahay nito habang magkahawak ang mga kamay nila.

“Popoy…” tinapos ni Kristine ang katahimikan sa kanilang paglalakad, “Wag ka mawawala.” Sabi ni Kristine habang nakatingin lang sa baba at naglalakad na kahawak ang kamay ni Popoy. Makikita sa mga mukha ni Kristine ang labis na pag-aalala.

Napatingin si Popoy kay Kristine, “Hindi ako mawawala.”

At tumingin din si Kristine kay Popoy at ngumiti.

“Malakas na ako ngayon o! Assassin Cross pa! Wala ka dapat ipag-alala Kristine. Hehehe!” Sinabi ni Popoy ang mga words na ito in hope na sana wag na mag-alala si Kristine.

“Ahihi!”

At nakarating na sila sa bahay nila Kristine at andun ang kapatid na lalake ni Kristine sa may gate ng bahay nila at naglalaro kasama ang mga friends niya. Bigla nito napansin si Popoy at si Kristine.

“Ate!!” sabi ng nakababatang kapatid ni Kristine. “ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Waaa! Idol!! Ikaw pala!!” sabi nito nang makita si Popoy.

“A-ahehe.. kamusta… hinatid ko lang ang ate mo. Aalis na din ako kasi may importante akong lakad.” Sabi ni Popoy tapos ay may kinuhang isang bagay sa bulsa niya. Isang Old Blue Box. Binigay ni Popoy ang Old Blue Box sa kapatid ni Kristine. “Hindi ko alam kung ano ang nasa loob niyan dahil pag binuksan mo yan ay random ang bagay na pwede mong makuha.”

“Wow!!! Ang bait bait mo naman po talaga! Alam ko po kung ano ito. Isang Old Blue Box. At alam ko po na rare ang bagay na ito! Kahit hindi ko na nga ito buksan eh. Kahit ilagay ko na lang sa kwarto ko at display. Ehehehe!” sabi ng kapatid ni Kristine.

“Hehehe! Ikaw ang bahala.” At ngumiti si Popoy sa kapatid ni Kristine. “Kristine, kailangan ko na umalis. Mag-iingat ka palagi.” Sabi ni Popoy kay Kristine.

“Sige. Ikaw din, mag-iingat ka palagi.” Sabi ni Kristine.

Nagpaalam na si Popoy at nagpaalam na din sa nakababatang kapatid ni Kristine. Bigla lang nawala si Popoy. (Hindi nag-teleport si Popoy… sa sobrang bilis niya ay bigla nalang siya nawawala sa naked eye.)

Nang makarating na sa kastilyo si Popoy ay hinarang siya ng isang guard.

“Ano po ang kailangan nyo sa kastilyo?” tanong ng guard.

“I have business with General Giba.” Sagot ni Popoy.

“Ahh! Kayo po siguro si Master Popoy.”

“Uu ako nga.”

“Jonas! Ihatid mo si Master Popoy kay General Giba!” utos ng guard sa isa pang guard na kasama niya.

At hinatid si Popoy ni Jonas na isang guard papunta kay General Giba.

*knock 3x*

“Sino yan?” tanong ng isang boses galing sa kabilang pinto.

“General Giba, nandito na po si Master Popoy.” Sagot ng guard.

“Pasok!”

Binuksan ng guard ang pinto ng Briefing Room at pinatuloy si Popoy.

“Master Popoy, son of Loki the Omnipotent, ikinagagalak kitang makilala!” salubong ni General Giba na isang Lord Knight. Nag-bow si General Giba kay Popoy sign of respect.

Nag-bow din si Popoy, “Pinadala po ako ni fafa Doji. Ano po ba ang problema?”

“ (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) Err.. fafa? Eherm… anyway, marami akong kwento na narinig tungkol sayo Master Popoy.”

“General Giba, wag nyo na po ako tawaging Master.”

“Kung ganon ay wag mo narin ako tawaging General pag tayo lang ang magkasama.”

“Oks! (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) ”

“Now, nasabi ni Master Doji na isang army ng Orcs ang nagbabalak na sakupin ang Prontera. Hindi pa alam kung sino ang namumuno sa kanila. Ayon kay Master Doji, malakas ka Popoy at malaki ang maitutulong mo sa laban.”

“A-ah, Ehehe… hindi naman masyado. (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) ” sabi ni Popoy. (pa humble… )

“Anak ng isang Legend… maaaring maging Legend ka din balang araw Popoy.”

“Anak ng isang magaling na heneral at hero ng buong Midgard… maaaring maging ganon ka din Giba.”

“Hahaha!!” nagtawanan ang dalawa sa mga comliments sa isa’t-isa.

“Maaasahan mo ako sa laban General Giba!”

“Salamat Master Popoy!”

At nagkamay ang dalawa.

“General Giba, start of a new friendship?”

Ngumiti si Giba at tumango, “Friendship starts!”


Itutuloy…


Sino kaya ang namumuno sa army ng Orcs? Si Saruman kaya? Biro lang! Anu kaya ang mangyayari sa parating na war? Kelan ba darating ang war na ito? Subaybayan…

[Parusa]

update na agad!

[karlvan]

Chapter 14: More Briefing

*knock 3x*

“Sino yan?” tanong ni Giba.

“General nandito po ang Grand High Wizard, gusto niya po kayo makausap.” Sabi ng isang guard sa kabilang pinto.

“Patuluyin siya.”

Bumukas ang pinto at isang matandang High Wizard ang pumasok.

“Nagkita tayong muli Popoy.” Bati ng High Wizard kay Popoy at nag-bow si Popoy dito sign of respect.. “General Giba, may importante tayong dapat pag-usapan.”

“A-ah, eh… kung ganon ay mauna na po ako.” Singit ni Popoy.

“Hindi Popoy. Kasama ka. Kailangan mo rin malaman ito.” Pigil ng High Wizard.

“Oh, owki! (IMG:style_emoticons/default/cool.gif) ” at nanatili si Popoy sa kanyang pwesto.

“Anu po ang balita Master Michael?” tanong ni Giba sa matandang High Wizard.

“I have news sa darating na panganib. Hindi ito ordinaryong panganib. Isa itong war. Parang ang naganap na Devon War dati pero mukang mas malala ang magiging war ngayon. Ang Orc forces ni Drogadik the Mad na aatake sa Prontera ay isang patikim lang ng mas malakas na kalaban. Nag join forces ang kampon ng kadiliman upang sakupin ang buong Midgard. Ang mga Orc at iba pang unknown races ay malamang na-corrupt na ng kadiliman.” Explain ni Michael na matandang High Wizard.

“Hmm… Kaya ba ng forces ng Prontera to?” tanong ni Giba.

“Greatly outnumbered tayo. 1 is to 100 ang laban. Sobrang dami ng forces ng kalaban.”

“Kailangan natin humingi ng tulong sa ibang towns para malabanan ang kalaban kung ganon.”

Napabuntong hininga si Michael, “Hindi lang Prontera ang balak sakupin ng kalaban. Buong Midgard ang nasa panganib. Ang mga leader ng ibang towns ay na-brief narin tungkol dito at naghahanda narin sila.”

“Whoa! Papano natin magagawang matalo ang kalaban kung ganon? 1 is to 100 ang sabi nyo po diba?” singit ni Popoy.

“Kailangan natin ng quality over quantity. Kahit marami ang kalaban ay kailangan natin maging mas malakas para manalo tayo.”

“Pero meron ba tayong ganoong klase ng lakas?” tanong ni Popoy.

Lumabas bigla ang dalawang Assassin Cross sa likuran nila.

“Handang tumulong ang mga Assassin sa laban.” Wika ng isang Assassin Cross.

Ngumiti si Michael dahil alam niya na nandun na ang dalawang Assassin Cross na ito kanina pa.

Napalingon si Popoy sa kanyang likuran upang tingnan kung sino ang nagsalita, “ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Waaa! Natunn!! Sabi ko na nga ba may ibang tao eh. Kanina ko pa nararamdaman eh!” at biglang niyakap ni Popoy si Natunn.

“A-ahaha! Namiss mo ba ako Popoy?”

“YEAH!! /kis”

“A-ah, P-popoy awat na… kasama ko ang pinunong Assassin.”

“Whoa!! Sa tinagal ko sa Assassin’s Guild ay ngayon ko lang po kayo nakita master! Ikinagagalak ko po kayong makilala.” At nag-bow si Popoy sa kasama ni Natunn. Nag-bow din kay Popoy ang pinunong Assassin.

“Bukas ay magkakaroon ng isang meeting. Ikaw Popoy, ang naatasang mamuno sa isang party ng mga mandirigma na magli-lead sa army ng Prontera.”

“Whoa! Why me?!” gulat na tanong ni Popoy.

“May tiwala kami sa potential ng anak ni Loki.” Sagot ni Michael.

Medyo naging seryoso ang muka ni Popoy, “Hmm… may tiwala kayo sa akin dahil anak ako ni Loki? Wala ba kayong tiwala dahil ako si Popoy na isang magaling na Assassin Cross?”

“May tiwala kami sayo dahil anak ka ni Loki at hindi dahil ikaw si Popoy na isang Assassin Cross.” Sagot ni Michael.

“ (IMG:style_emoticons/default/sad.gif) Ang lupet nyo. Huhuhu… /sob”

Binatukan ni Natunn si Popoy sa likod, “Tungek! Binibiro ka lang.”

“Hahaha!! Biro lang Popoy. Nakwento sa akin ni Natunn ang tungkol sa galing at lakas mo sa pakikipaglaban kaya ikaw ang napili namin na mamuno sa gagawing party na magli-lead sa army ng Prontera.”

“E-eherm… alam ko naman yon… kunwari lang hindi ko alam kasi kawawa naman kayo kung hindi tatalab yung joke nyo diba. Hahaha! Akala nyo ha!” biglang nabuhayang sabi ni Popoy.

“ (IMG:style_emoticons/default/mellow.gif) ” reaksyon ng lahat.

“Anyway, may bagong reports…” singit ng pinunong Assassin. “ang Prontera lang ang balak sakupin ng kalaban. Prontera lang muna ang target nila. Hanggat hindi napapabagsak ang Prontera ay hindi muna lulusob ang kalaban sa ibang towns. Magfo-focus lang muna ang kalaban sa Prontera para mas malakas ang pwersa nila.”

“Patay tayo jan… lalanggamin tayo ng kalaban kung ganon.” Sabi ni Popoy.

“Hindi! May plano na nakahanda. Ang ilan sa forces ng ibang towns ay magpapadala ng mga mandirigma sa Prontera para tumulong dahil alam na din nila ang plano ng kalaban.”

“Papano kung bluff lang pala ito ng kalaban? Kung ipapadala ng ibang towns ang ilan sa forces nila sa Prontera ay siguradong madali sila mapapabagsak ng kalaban pag sila ang sinugod.” opinion ni Giba.

“Hindi.” At isang High Priest ang pumasok sa kwarto. “Nakasisiguro ako na hindi na magbabago ang plano ng kalaban. I have great sources. Magtiwala kayo. At kung magbabago man ang plano ng kalaban ay malalaman ko ito agad at maaagapan natin ito ng mabilis.”

“Waaaa! Paps Doji andito ka rin! Weeee!! Parang isa-isang pumapasok ang mga artista ah!” reaksyon ni Popoy nang makita ang High Priest na si Doji the Blessed.

“ (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) ” reaksyon uli ng lahat.

“That settles it! Bukas ay magkakaroon ng meeting. Ipapatawag ang mga tao na makakasama mo sa iyong party Popoy. Si General Giba ay isa sa mga taong ito.”

“Dismiss muna tayo ngayon. Bukas gaganapin ang major briefing. Makakasama natin bukas si King Tristan III at ang iba’t-ibang representative ng ibang towns. Kasama narin ang mga napiling tao na makakasama mo sa party na mamumuno sa Prontera Popoy.” Sabi ni Michael.

“Owki! (IMG:style_emoticons/default/cool.gif) ” sagot ni Popoy.

Nag-bow si Natunn at ang pinunong Assassin at bigla nawala ang dalawa.

“Bukas ng umaga ay pumunta ka dito sa kastilyo Popoy.” Sabi ni Michael at nagpaalam na sa lahat.

Naiwan na lang sa kwarto si Popoy, Giba, at Doji.

“Popoy… handa ka ba lumaban?” tanong ni Doji na may worried face.

Naging seryoso ang muka ni Popoy, “Handa ako Doji. Para sa mga mamamayan ng Prontera, ng Midgard, at higit sa lahat, para sa mga taong mahal ko.”

Ngumiti si Doji, “I was expecting you’d say that. Natutuwa ako at kakampi ka namin Popoy.”

“Hehehe!” sabay kindat ni Popoy.

“General Giba…”

“Wag mo na po ako tawaging General, Master Doji.” Putol ni Giba sa sasabihin ni Doji.

Ngumiti si Doji, “Giba… nakita na kita lumaban. Nirerespeto ka ng mga sundalo. Isa kang magaling at mahusay na heneral. Mahusay na mandirigma. Natutuwa ako at kakampi ka rin namin.”

“Master Doji naman, so much compliments… nag-bblush tuloy ako…” nakayukong pa-cute na sabi ni Giba. “Gagawin ko ang lahat ng aking makakaya para sa kabutihan.”

“Magaling kung ganon.”

“OMG!! May kampon ng kadiliman sa likod nyo at pasugod!!” turo ni Giba at biglang hinugot ang kanyang espada.

“Huwaat!” biglang tingin sa likod si Popoy at Doji at nakahandang dumepensa.

“…………… (IMG:style_emoticons/default/mellow.gif) ” reaksyon ni Doji at Popoy dahil wala naman kalaban sa likod.

“Nyahaha!!! Joke, joke, joke!” tumatawang sabi ni Giba.

“AMP!! AMP!! AMP!! ANG KORNY!!! Kala ko seryosong tao ka… yun pala loko-loko din! Hahaha! Nice one! Nagulat din kasi ako kasi wala naman ako naramdaman na may ibang nilalang sa paligid.”

“Pati tuloy ako napalingon amfs!” sabi ni Doji.

“Wahehehe!! Masyado seryoso eh! (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) ” sabi ni Giba.

“O pano, ako ay aalis na. Bukas malalaman nyo kung sino ang mga makakasama nyo na mamumuno sa army.” Sabi ni Doji.

Nag-bow si Popoy at Giba kay Doji at umalis na si Doji.

“O pano Popoy? Bukas na lang?”

“Teka, nagyoyosi ka ba Giba?”

“Uu. Baket?”

“Yosi muna tayo.”

“Nyaha! Sige, wala naman ako gagawin pa sa ngayon eh.”

“Bago mag simula ang war, relax lang dapat.” Sabi ni Popoy.

“Uu tama ka. Walang rin naman mangyayari kung iisipin lang natin ng iisipin.”

“Let them come!”

“Hahaha!!” tawa ang dalawa.

Lumabas na sa Briefing Room si Popoy at Giba. Silang dalawa ang huling lumabas. Habang naglalakad palabas, lahat ng sundalo na makasalubong nila ay sumasaludo sa kanila(well, actullay kay Giba lang sumasaludo. Feeling lang ni Popoy na sinasaludohan din siya… (IMG:style_emoticons/default/laugh.gif) )

Pumunta ang dalawa sa garden ng kastilyo at dun magyoyosi.

“Giba may yosi ka ba jan?” tanong ni Popoy.

“Waaa! Wala! Akala ko meron ka at niyaya moko eh.”

“Aww… wala nga eh.”

“Ampf...”

“Jowk! Nyaknyak! Eto o.” at inabutan ni Popoy ng yosi si Giba. (Marlporing)

“Pasindi Giba.”

“Ampf! Wala ako lighter.”

“Nyak!”

“ (IMG:style_emoticons/default/mellow.gif) ” reaksyon ni Giba.

Naglabas ng lighter si Popoy, “Jowk! Nyaknyak!” at sinindihan ni Popoy ang yosi ni Giba at ang kanya rin.

Nagkwentuhan ang dalawa habang yosi break. Kwento-kwento…

Itutuloy…

Sino kaya ang mga makakasama nila Popoy sa party na mamumuno sa army? Anu kaya ang magaganap sa meeting kinabukasan? Subaybayan…

[karlvan]

Chapter 15: My Heart’s Words Before The Storm

Matapos tumambay saglit ni Giba at Popoy ay bumalik na si Giba sa kanyang mga tungkulin at si Popoy naman ay umalis na ng kastilyo.

Dumerecho si Popoy sa bahay nila Kristine. Madilim na nang pumunta siya doon dahil hapon na nang matapos ang briefing na naganap at malapit narin dumilim.

“Dingdong!” nag-doorbell si Popoy.

May bumukas ng pinto, “Wow!! Idol ikaw pala! Teka tatawagin ko si ate!” salubong ng nakababatang kapatid na lalake ni Kristine.

“Ui Popoy! Anung nangyari sa castle?” tanong ni Kristine habang papalapit sa pinto matapos tawagin ng kapatid.

“Umm… ganito kasi yon…” simula ni Popoy.

“Teka, teka… pasok ka muna. Sa loob mo na ikuwento.” Pinapasok ni Kristine si Popoy.

Derecho sa living room at hindi sa kwarto ang dalawa. Naupo si Popoy, kumuha si Kristine ng juice at umupo na din si Kristine na medyo may distansya kay Popoy dahil baka biglang lumabas ang kanyang mahal na tatay.

“Ganito ang nangyari at napag-usapan kanina sa kastilyo…” at kinuwento ni Popoy kay Kristine ang buong storya. Lahat ng napag-usapan pati ang biro ni Giba.

Kwento…

Kwento…

Kwento…

Nang matapos ikuwento ni Popoy ang lahat, parang natulala lang si Kristine at nanahimik na tila malalim ang iniisip.

“Uhh.. Kristine ok ka lang?” tanong ni Popoy.

Walang reply. Tahimik parin si Kristine. Malalim parin ang iniisip.

“Umm… ukie… take your time…” sabi ni Popoy at naupo lang muna at ininom ang juice.

“Popoy…” biglang nagsalita si Kristine. “Ano ang mangyayari nito sa Prontera? Papano kung masakop tayo ng kalaban?” nag-aalalang sabi ni Kristine na may kasamang takot.

Biglang naging seryoso ng facial expression ni Popoy, “Kristine tingnan moko…”

At tumingin kay Popoy si Kristine.

“Wag ka mag-alala. Hindi tayo masasakop ng kalaban. Kaya ako nandito para protektahan ang mga tao at lalung-lalo ka na at mga kaibigan ko. Patay saken ang mga inuts na kalaban nayun.” Sabi ni Popoy para mawala na ang takot at kaba ni Kristine.

Pero hindi parin naging effective ang sinabi ni Popoy.

“Popoy… natatakot ako. Popoy… panu kung hindi nga tayo matalo ng kalaban pero mawala ka naman o may mangyaring masama sayo…” Seryoso parin na sinabi ito ni Kristine at nakatingin lang sa isang lugar.

Naramdaman ni Popoy ang nararamdaman ngayon ni Kristine. Naiintindihan nya si Kristine, “Kristine, wala na tayo magagawa. Isa lang ang hiling ko sayo… magtiwala ka saken. Ayaw ko na makikita kang lumuluha dahil sa kalungkutan. Ang mga panahon na ganito ay nangyayari talaga. Kailangan ay maging malakas ka. Hindi natin masasabi kung ano mangyayari sa hinaharap. Sa totoo lang ay hindi ko rin alam kung papano ko mapapawala sa ngayon ang takot at kalungkutan na nararamdaman mo. Kailangan ay i-accept na lang natin ang kahit na anung bagay ang mangyayari. Wag mo muna isipin ang mangyayari sa hinaharap dahil anything can happen tomorrow. Ang mga plano mong mangyari para sa kinabukasan ay maaaring hindi mangyari. Dapat na iniisip mo ay ang gagawin mo ngayon. Sa kasalukuyan.”

“Tama siya Kristine.” Isang boses ang nagsalita galing sa likuran.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Ah! Sir kayo po pala. Magandang gabi po.” Biglang tumayo si Popoy at nag-bow sa tatay ni Kristine.

Sumenyas ang kamay ni former General Edmund ng Prontera Knights, tatay ni Kristine, na maupo na uli si Popoy at naupo uli si Popoy. Sumali sa conversation si former General Edmund.

“Narinig ko ang lahat ng inyong napag-usapan. Kailangan ay intindihin mo si Popoy, Kristine. Sa totoo lang, natutuwa ako sa mga sinasabi sayo ni Popoy. Parang naaalala ko ang sarili ko sa mommy mo noon.”

“Wow naaalala pa ako ni General Edmund at kilala pa nya ako at natutuwa pa siya saken! Weeee! (IMG:style_emoticons/default/rolleyes.gif) ” tuwang-tuwang sabi ni Popoy sa isip nya.

Pinunasan ni Kristine ang luha nya at ngumiti ngunit nanatiling tahimik. (medyo madrama lang siya ng konti.. konti lang naman... umiyak agad eh noh.. (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif) )

“Tama ang sinabi ni Popoy na wag mo isipin masyado ang mangyayari sa hinaharap dahil lahat ng bagay na balak or iniisip mo na mangyayari sa hinaharap ay walang kasiguraduhan ang katuparan.”

Tahimik lang si Popoy at nakayuko na nakikinig sa tatay ni Kristine. Tuwang-tuwa naman si Popoy sa mga naririnig nya dahil parang pabor ang tatay ni Kristine sa kanya. *Medyo lumalaki ang mga tenga ni Popoy*

“Popoy, ingatan mo ang aking anak. Alam ko rin ang balita tungkol sayo… son of Loki.”

Nagulat si Popoy, “ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Waaa! Panu nyo po nalaman?”

“Mabilis kumalat ang balita iho. Narinig ko narin sa aking anak ang ilang beses mo na pagligtas sa kanya sa kapahamakan. Maraming salamat. Ngayon naman ay buong Prontera o Midgard mismo ang nangangailangan ng tulong mo. Nararamdaman ko na hindi mo kami bibiguin… son of Loki.” Sabi ni former General Edmund.

Ngumiti si Popoy at nagkaroon ng burning feeling si Popoy sa kanyang loob na nag-boost pa lalo ng kanyang morale dahil sa sinabi ng tatay ni Kristine, “Maraming salamat po sir. Lahat ay gagawin ko para sa kabutihan ng lahat at lalong-lalo na ang safety ng inyong anak.”

Ngumiti si former General Edmund at natuwa lalo kay Popoy, “It seems, meron kayong nararamdaman para sa isa’t-isa. Maiwan ko muna kayong dalawa para makapag-usap kayo.” Bago umalis ay lumapit si former General Edmund kay Kristine, “Tulad ng sinabi ko at sinabi ni Popoy, hindi natin alam kung ano ang maaaring mangyari sa hinaharap. This might be a good time para sabihin mo na kay Popoy ang nararamdaman mo or else, you may never have the chance.” At sabay kindat ni former General Edmund kay Kristine.

(Kinukwento kasi ni Kristine sa kanyang tatay ang lahat ng nangyayari sa kanilang dalawa ni Popoy pati ang mga sinasabi ni Popoy kay Kristine tulad ng mga bagay na kung gaano nya kamahal si Kristine. At sinasabi din ni Kristine sa kanyang tatay ang mga nararamdaman din nya kay Popoy.)

Parang biglang nagbago na ang nararamdaman ni Kristine. Parang naging mas malakas na siya. Pati mismo ang tingin ni Kristine sa kanyang sarili ay parang mas lumakas at naging matatag siya, salamat sa mga sinabi ni Popoy at ni former General Edmund sa kanya, nawala ang takot at kaba na nararamdaman ni Kristine. Na-realize nya na tama ang mga bagay na sinabi ng kanyang tatay at ni Popoy.

“Popoy… may gusto akong malaman mo…” sinabi ito ni Kristine ng medyo nakayuko at hindi nakatingin kay Popoy.

“Anu yon?” tanong ni Popoy.

Medyo may delay pa sa words ni Kristine dahil nahihiya siya. Isa rin na dahilan kung bakit hindi siya makatingin kay Popoy dahil nahihiya siya magsabi. “Popoy, mahal mo ba ako?” simula ni Kristine.

“Aba oo naman!” mabilis at matigas na sagot ni Popoy.

At nagkaroon na ng lakas ng loob si Kristine na tingnan si Popoy. Nag-smile muna ng sweet smile si Kristine bago sinabing, “Popoy, mahal din kita.”

“…” Natulala si Popoy. Na stuck-up. Nag-hang.

“P-popoy?”

“…” Nag-hang na nga ata ng tuluyan.

“Popoy! Pssst! Huy!”

“W-wa! (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Huwa!?” biglang natauhan si Popoy.

“Err… welcome back?” medyo natatawang sabi ni Kristine.

“A-ah..a-ah… totoo ba ang narinig ko?” bumibilis ang tibok ng puso ni Popoy.

“Ano ba ang narinig mo?”

“Mahal mo din ako.”

“Oo totoo yun.”

“Uhh pwde paki ulit?”

“Mahal kita!”

“Umm… louder?”

“Mahal kita Popoy!!”

“Umm… louder pa?”

“Aba teka…”

“Biro lang ikaw naman. Kristine, ibig ba sabihin nito girlfriend na kita?”

“Duh!”

“Oo o hinde.”

“Oo! Girlfriend mo na ako!”

Bumilis ng sobra ang tibok ng puso ni Popoy. Sobrang saya ang nararamdaman nya ngayon, “Umm… teka lang Kristine ha. Labas lang ako saglit.”

Lumabas si Popoy sa bahay nila Kristine at nawala bigla at yun pala ay lumayo ng konti sa bahay nila Kristine at umakyat sa bubong ng isang bahay, “AMP!!! YES!!! YEA!!! I’M SO HAPPY!!!” sumigaw ng malakas si Popoy para mailabas ang sobrang saya na nararamdaman niya dahil kung hindi niya isisigaw ay parang feeling nya ay hihimatayin siya sa sobrang saya… ^_~

Pagkatapos ng saglit na pagsigaw ni Popoy sa bubong ng isang bahay ay bumalik na agad siya sa bahay nila Kristine.

“San ka ba nagpunta?” tanong ni Kristine.

“A-ah, umihi lang.” sagot ni Popoy.

“May CR naman dito ah.”

“A-ah… eh, nahihiya kasi ako eh.”

“Eh akala mo ba hindi narinig yung boses mo dito?”

“W-waa!” nagulat si Popoy dahil narinig pala yung sigaw nya.

“Ahahaha!” natawa si Kristine. “I love you Popoy.(IMG:style_emoticons/default/wub.gif) ” Nakangiting sabi ni Kristine.

“A-ah… I labyu din… matagal na!” (IMG:style_emoticons/default/wub.gif)

Niyakap ni Kristine ng mahigpit si Popoy at niyakap din ni Popoy ng mahigpit si Kristine. Sa may bandang likuran pala ay pinapanood ni former General Edmund at ng kapatid ni Kristine silang dalawa.

“Aww… ang sweet naman. Nice! Nice! Member na ng family si idol!!” Sabi ng nakababatang kapatid na lalake ni Kristine

“Ssshhhh!! Baka marinig ka. Baka malaman na pinapanood natin sila.” Mahinang sabi ng daddy ni Kristine sa anak na lalake.


Itutuloy…

[liureiyi]

woooooo,.. isa sa pinaka kilig moments ahaahahha


lapit na waaarss,.. weee *spoiler*


ty po sa update,.. (IMG:style_emoticons/default/smile.gif)

[seberdays06]

tagal naman lumabas nung wars ehehe

[karlvan]

CarloP.s.y.c.h.o dapat ilalagay kong author kyalang may error eh,..

Honga kaasar ayaw malagay nung dati kong pangalan. Batet kaya... (IMG:style_emoticons/default/unsure.gif)
BTW, thanks for appreciating my fic. And of course to YOU!.. yes YOU!... not the one beside you(mumu kung wlang kasamang tao)... YOU! the one reading this, Thank You! Thank you for everyone's appreciation! (IMG:style_emoticons/default/happy.gif)


Chapter 16: 4 Days Before The Inevitable War

Doon na kumain ng dinner si Popoy sa bahay nila Kristine. Ilang oras pa ng kwentuhan sa bahay nila Kristine ay nagpaalam narin si Popoy. Nagpaalam si Popoy sa lahat ng tao doon.

Naglalakad na papauwi si Popoy at hindi parin maalis sa kanya ang sobrang saya na nararamdaman. Walang ibang iniisip si Popoy ngayon kundi ang mga oras na sinabi ni Kristine na mahal din siya nito. Habang naglalakad ay nakangiti si Popoy. After 10 minutes ng normal na paglalakad ay nakarating na si Popoy sa bahay nila. Ngayon lang uli nakapunta si Popoy sa bahay niya pero nang makita niya ito ay ine-expect niya na marumi at magulo ang bahay ngunit ito ay malinis at well maintained.

Papasok na sana si Popoy ng bahay nila ngunit naka-lock ang pinto.

“Pssst!” may sumitsit kay Popoy galing sa tapat ng bahay niya.

Pag-lingon ni Popoy sa sumitsit, “Oi Suramin!”

“Lika muna dito.” Tinawag ni Suramin si Popoy. (Magka-tapat lang ang bahay ni Suramin at Popoy.) Pumunta si Popoy sa bahay ni Suramin. “Eto susi ng bahay mo.” Inabot ni Suramin ang susi ng bahay ni Popoy.

“Yun! Thanks pre!” kinuha ni Popoy ang susi kay Suramin.

“Walang ibang tumira jan sa bahay mo. Lagi namin nililinis yan. Minsan tumatambay ang tropa jan pero kadalasan parin kina Max. Dati may gusto na sana bumili ng bahay mo kaya lang hindi namin alam kung kanino bibilhin kaya hindi na lang namin binenta.”

“Maraming salamat sa inyo pre ha! O pano, pasok nako sa bahay at maaga pa ang meeting bukas sa kastilyo.”

“May meeting ka rin sa kastilyo? Ako rin eh. Pero hindi ko alam kung para saan ang meeting at bakit ako pinatawag.”

“Ah ganun… sige kita na lang tayo dun kung sakasakali. Geh pre gudnyt!”

Pumasok na si Popoy sa bahay niya. Madilim.

“Popoy!!” sigaw ni Suramin galing sa labas. Lumabas ng bahay si Popoy.

“Baket?”

“Wala nga pala kuryente bahay mo. Eto kandila.” Inabutan ni Suramin si Popoy ng kandila at kinuha ito ni Popoy.

“Hehe! Thanks man!” pumasok na uli sa loob ng bahay niya si Popoy. Biglang napatigil si Popoy at pinalo ng mahina ang noo, “Amp! Pano ko pala sisindihan tong kandila… naiwan ko kay Giba yung lighter ko… (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) ” Lumabas uli ng bahay si Popoy, “Suramin! May posporo ka ba diyan o lighter?”

“Ahaha! Eto!” binato ni Suramin ang lighter papunta kay Popoy at sinalo ni Popoy ng kaliwang kamay ng walang hawak na kandila.

“Ty uli pre! Buti na lang nandiyan ka.” At pumasok na uli ng bahay si Popoy.

Sinindihan ni Popoy ang kandila. Check muna ni Popoy kung ano ang itsura ng bahay niya.

Maayos ang bahay. Malinis ang mga gamit. Medyo may konting kalat pero maayos naman. Alaga nga ng mga kaibigan niya ang bahay. Napangiti si Popoy at sa loob niya ay tuwang-tuwa siya sa mga kaibigan niya. Dumerecho na si Popoy sa kanyang kwarto. Sa kwarto ni Popoy ay mayroong isang kama na para sa isang tao, malinis ang sahig pero meron lang konting alikabok. Sa cabinet ni Popoy ay nandon parin ang mga damit niya. Biglang naalala ni Popoy na naka-check-in parin pala siya sa isang Inn sa Prontera at nandon pa ang mga gamit niya na dala-dala niya nung galing siya sa Assassin’s Guild.

“Nako naman! Dun na nga lang ako matutulog ngayon.” Lumabas ng bahay si Popoy at dumerecho sa Inn. Hindi malayo ang Inn sa bahay nila Popoy. Mga 10 minutes ng normal na paglalakad bago siya nakarating. Pag dating sa Inn ay derecho si Popoy sa kwarto niya at naligo muna(may private banyo ang mga kwarto sa Inn na pinasukan ni Popoy. Pagkatapos maligo ay nagsuot na ng pantulog si Popoy(brief, maikling shorts at t-shirt). Fresh na fresh na si Popoy at nahiga na sa kanyang malambot na kama. Hindi pa makatulog si Popoy. Bumabalik-balik pa sa isip niya ang mga oras na sinagot siya ni Kristine. Labis na tuwa parin ang nararamdaman niya hanggang ngayon. Hindi niya lubos maisip na after all this years ay naging girlfriend din niya sa wakas si Kristine. Hindi napapansin ni Popoy ang oras. Ang tagal na pala niya nag-iimagine habang nakahiga at nakatingin lang sa isang direksyon. Lumipas pa ang ilang oras ay nakatulog narin siya.

Kinabukasan…

Nagising si Popoy. Ang sarap ng tulog niya. Humihikab pa pagka-gising. Medyo groggy pa si Popoy. Dahan-dahan tumayo ng kama at naglakad papuntang banyo para maghilamos. Nang nasa may pinto na ng banyo si Popoy ay bigla siya napatingin sa oras.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) WAA!!! Anong oras na pala! Late na late nako! Shyet! Paktay!” biglang nawala ang pagka-groggy ni Popoy at biglang tumaas ang kanyang adrenaline. Mabilis na nag-toothbrush si Popoy at naligo tapos ay sinuot na niya ang kanyang uniform ng pagiging Assassin Cross. Nilagay na ni Popoy lahat ng gamit niya sa bag niya at bumaba na papunta sa counter para magcheck-out.

“Magkano ang babayaran ko?” tanong ni Popoy sa incharge sa Inn.

“8,000zeny po sir.”

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Eto, eto!” binigay agad ni Popoy ang bayad. Hindi na nabilang ni Popoy dahil sa pagmamadali. Ang nabigay pala niya ay 10,000zeny. (Ang presyong 8,000zeny ay malaking halaga na po dito. Isang magandang klaseng Inn ang napasukan ni Popoy kaya mahal ang presyo at dalawang araw din naka check-in si Popoy.)

Pagkalabas ng Inn ay dumerecho muna si Popoy sa bahay niya para iwan na doon ang mga gamit niya. Pagkagaling sa bahay ay tumakbo na si Popoy papunta ng kastilyo. Tumalon-talon si Popoy sa bubong ng mga bahay(parang ninja talaga ang dating). Binilisan niya kaya nakarating naman agad si Popoy sa kastilyo. Pag dating ni Popoy sa harap ng kastilyo ay sinalubong siya ng isang guard.

“Master Popoy kanina pa po kayo hinihintay.” Sabi ng guard.

“Amp! San ba ang meeting?” tanong ni Popoy.

“Sa Briefing Room po master. Samahan ko na po kayo.”

“Hindi wag na. Alam ko na kung saan yon!” at biglang kumaripas ng takbo si Popoy papunta sa Briefing Room.

Biglang bumalibag ang pinto at isang Popoy na pawis na pawis ang biglang pasok ng Briefing Room.

“Late na ba ako?” tanong ni Popoy sa mga tao sa Briefing Room.

Tahimik lang ang lahat at biglang nagsalita si Natunn, “Maupo ka na Popoy.”

Isang malaking round table ang makikita sa Briefing Room. Umupo si Popoy sa tabi ni Giba. Tiningnan ni Popoy kung sino-sino ang mga tao sa Briefing Room.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Anong ginagawa nyo dito?!” nagulat si Popoy nang makita niya na ang mga kaibigan niya ay nandoon din. Si Max, Faust at Suramin ay kasama sa meeting.

“Ewan… basta pinatawag din kami.” Sagot ni Max.

“Sorry po sa inyong lahat kung na-late ako. Hindi ko po kasi…-“

Nagdadahilan pa sana si Popoy pero pinutol siya ni Michael na High Wizard, “Eherm… Magsimula na tayo.”

(Ang mga tao sa Briefing Room ay: Popoy, Giba, Max, Faust, Suramin, Natunn, Pinunong Assassin, King Tristan III, Michael, Doji, 5 na Lord Knight, 1 High Priest)

“Kaya pinatawag sila Suramin, Faust, at Max ay dahil kayo ang napili ng mga pinuno sa Order ninyo na makasama ni Popoy at Giba na mamumuno sa army ng Prontera.” Paliwanag ni Michael.

Natulala si Max, Faust at Suramin… (IMG:style_emoticons/default/huh.gif)

“I believe, na na-brief na kayo tungkol sa magaganap na digmaan.” Sabi ni Doji kina Max, Faust, at Suramin.

“O-opo! Na brief na po kami. Pero…” nauutal na sagot ni Suramin.

“Lahat kayo ay capable. Maaaring mga tamad lang kayo at puro tambay lang ang gustong gawin pero ayon sa mga pinuno niyo ay nararapat kayo sa job na ito. Kung hindi lang siguro puro tambay at katamaran ang inaatupag ninyo ay maaaring balang araw ay kayo pa raw ang maging pinuno ng Order ninyo. Yan ay ayon sa inyong mga pinuno.” (what a coincidence! Mga tropa pa talaga ni Popoy ang napasama sa mga mamumuno sa army ng Prontera at lahat sila ay may natatagong lakas)

Tuwang-tuwa naman ang tatlo sa kanilang narinig na compliment sa kanila at dahil doon ay lumakas ang mga loob nila at naging inspiration nila para mag-work hard.

“Ayon sa reports, 4 days from now na magaganap ang unang pagsugod ng kalaban. Kailangan ay maghanda na tayo ngayon.” Mainit na sabi ni Giba.

“Popoy and Giba will handle the frontlines sa labas ng gate ng Prontera. Si Faust sa mga defenders sa loob. Si Max ang bahala magbigay ng orders sa mga sundalo sa towers at si Suramin kasama ni Faust.” Explain ni Doji.

“Ang mga Assassins namin ay nakahandang tumulong anytime.” Sabi ng Pinunong Assassin.

“Handa na ang mga kawal. Archers natin ay hindi ganon karami pero pwede na rin. Ang melee fighters natin ay in good amount.” paliwanag ni Giba.

“Pero greatly outnumbered parin tayo. Ilan ang sundalo natin lahat-lahat?” tanong ni Michael.

“Approximately, nasa 5,000 capable na mandirigma.” Sagot ni Giba.

“Marami na ang 5,000 kung tutuusin pero ang kalaban ay mayroong at least 20,000 na mandirigma. Ang sinasabing 20,000 na mandirigma nayan ay ang army lang ni Drogadik the Mad. Hindi pa kasama ang army ng sinasabing pinaka leader ng mga kalaban… May reports na nga pala tungkol kay Drogadik… isa siyang tao. Isa siyang Creator.”

“Hindi pa kasama sa 5,000 na mandirigma ang mga Assassins namin.” Singit ng pinunong Assassin.

“Nice, nice! Wala parin bang reports tungkol sa kung sino at ano ang pinaka-pinuno ng mga kalaban?” tanong ni Popoy.

“Maaaring si Dark Lord ang pinuno. Isang stronger version ng previous Dark Lord from the Chaos War.” Seryosong sabi ni Doji.

“Stonger version?” tanong ni Giba.

“Oo. Hindi ko pa alam kung papaano basta yan lang ang kutob ko.” Sagot ni Doji.

“Bakit may taong kasama sa army ng kalaban?” tanong ni Suramin.

“Maaaring na corrupt ni Dark Lord ang isipan ni Droagadik at ng iba pang tao sa army ng kalaban.” Sagot ni Doji.

“ (IMG:style_emoticons/default/ohmy.gif) Ibig sabihin maraming tao din ang kalaban natin?” tanong ni Faust.

“Maaari. Kung meron man mga tao ay maaaring corrupted sila ng kalaban. Sana nga na corrupt lang sila kaya kakampi sila ng dark forces.” Sagot ni Doji.

“May mga archers na nga pala tayo na ta-tao sa towers. Naka-ready na ang mga sundalo. Alam na nila ang mga positions nila. I pray na sana our fighting prowess and skills will lead us to victory.” Sabi ni Giba.

Nag-bow ang lahat at sumang-ayon sa sinabi ni Giba.

“That settles it. We know our roles. Lets give them hell!” tumayo si King Tristan III hinampas ng kanang kamao ang round table matapos magsalita.

“Err… Diba may mga kalaban tayo na mga demons? Dark Lord? Diba from hell mga yun? Edi matutuwa pa mga yun kung…-“ sinabi ng pabulong ni Popoy.

Biglang siniko ni Giba ng mahina si Popoy, “Sshhh!! Namimilosopo ka pa. Mag-agree ka na lang.” pabulong na sabi ni Giba kay Popoy.

“Nyaknyak!” mahinang reaksyon ni Popoy.

Itutuloy…

[karlvan]

Chapter 17: War Is Here

(Fast Forward)

Isang araw na lang bago ang sinasabing araw ng pagsalakay ng kalaban. Bukas inaasahang magaganap ang digmaan. Lahat ng mamamayan ng Prontera ay nilikas na at pinag-stay muna sa Fortified Evacuation Building at ang iba naman ay sa kastilyo. Lahat ng tao sa streets ng Prontera ay mga sundalo lang ang makikita. Ang ibang mga kawal ay naghahasa na ng kanilang mga sandata. Ang mga spellcasters ay nagre-ready na ng kanilang mga spells. Konti pa lang ang makikitang Assassins sa Prontera. Sila Max, Faust, Popoy, Suramin, at Giba ay nasa kastilyo at nag-uusap muna.

“Mga pre, kaya natin to.” Banat ni Faust.

Mababakas sa muka ni Suramin ang kaba at takot.

Hinawakan ni Popoy ang balikat ni Suramin, “Wag ka kabahan pre. Panis satin ang mga walang kwentang nilalang nayun.” Tukoy ni Popoy sa mga kalaban. Ngumiti si Suramin na tila nabuhayan.

“Tama! Kung hindi tayo lalaban ay mamamatay din tayo sa kamay ng mga evil creatures nayun. Mas pipiliin ko ng mamatay ng lumalaban kaysa mamatay ng walang ginagawa.” Sabi ni Giba.

Nagsindi ng yosi si Max, “Alam nyo, pag-usapan na lang natin kung ano mga balak natin gawin pagkatapos ng digmaan. Walang mamamatay satin!” pag-encourage ni Max.

Ngumiti si Popoy, “Oist! Kayong lahat! Wag kayo mamamatay mga ungas kayo! Pag namatay kayo, fota, tablado kayo saken!” sabi ni Popoy habang tinuturo isa-isa ang mga kasama niya.

“Hahaha!!” tawanan ang lahat.

“Oi alis lang ako saglit. Sasabihin ko lang kay Kristine ang last words ko.” Paalam ni Popoy.

“Last words??!” gulat na tanong ni Faust.

“Last words before the war! Hindi pako tapos wag ka muna mag-react jan!”

“Ahahaha! Geh geh geh! Alam mo naman kung san kami hahanapin eh! Basta magkita-kita tayo mamyang hapon sa kastilyo.” Sabi ni Faust.

Umalis si Popoy at dumerecho sa kastilyo kung saan naroroon si Kristine at ang pamilya nito. Sa labas ng kastilyo ay nakapwesto ang ilang Lord Knight na nakabantay. Nang padaan si Popoy sa front door ay kasabay din ng pag-give way ng mga nakabantay na Lord Knight. Maraming tao sa loob ng kastilyo. Iba’t-ibang boses at conversations ang maririnig. Hindi naman nagsisiksikan sa loob dahil sadyang malaki ang kastilyo at pati ang Fortified Evacutaion Building na ginawa talaga for cases such as this. Makikita sa mga muka ng iba ang takot. Ang iba naman ay nagtatawanan pa. May sariling quarters ang pamilya ni Kristine dahil ang kanyang daddy ay dating naglingkod sa Prontera at isa itong mabuting kaibigan ni King Tristan III. Alam ni Popoy kung saan ang quarters kaya dumerecho na doon si Popoy. Habang naglalakad si Popoy papunta sa quarters ay pinagtitinginan siya ng ibang tao na madadaanan niya dahil siya lang ang makikitang Assassin Cross sa kastilyo ngayon. Seryoso si Popoy na naglalakad. Hindi ngumingiti si Popoy. Ilang steps pa ay nakarating na sa quarters nila Kristine si Popoy…

*Knock 3x*

Bumukas ang pinto. Isang maganda ngunit nag-aalalang babae ang nagbukas ng pinto para kay Popoy.

“Kristine!”

Nabigla si Kristine nang makita si Popoy. Niyakap agad ni Kristine si Popoy.

“Saglit lang ako Kristine. May mga dapat kami asikasuhin. Nagpunta ako dito dahil may gusto sana akong ibigay sayo.” Bumitaw si Kristine sa pagkakayakap kay Popoy at tiningnan si Popoy na may kinukuha sa bulsa. Isang napakagandang silver necklace na may tatlong diamonds sa pendant na heart-shape ang kinuha ni Popoy sa bulsa niya. “Para sayo Kristine.” Napangiti si Kristine tapos ay tumalikod para isuot ni Popoy sa kanya ang necklace. Kinalabit ni Popoy si Kristine sa balikat, “Ui Kristine, eto yung necklace o.” inaabot ni Popoy kay Kristine ang necklace.

“ (IMG:style_emoticons/default/dry.gif) Kaya nga tumalikod para isuot mo.” Sabi ni Kristine na hindi malaman kung magagalit o maaasar.

“A-ahehe! Alam ko naman. Binibiro lang kita.” Palusot ni Popoy.

Tumalikod uli si Kristine at dahan-dahan isinuot ni Popoy ang kwintas.

“Nasaan nga pala ang daddy mo at kapatid?” tanong ni Popoy.

“Pinuntahan ni daddy si King Tristan tapos yung kapatid ko ayan tulog. Ang mommy ko tska isa ko pang kapatid nasa Geffen.” Sagot ni Kristine.

“Cool lang kayo dito ha. Chill! Relax! Everything’s gonna be alright.” Sabay thumbs-up si Popoy (IMG:style_emoticons/default/cool.gif) , “Kailangan ko na umalis Kristine. Babalik ako!” sabay kindat. “Kinamusta lang kita at ang family mo.” Lumapit si Popoy kay Kristine at dahan-dahan niya ito niyakap at sinabing, “Love Yah!. /kis”

“Love you! /kis” sagot ni Kristine. “Pakita mo sa kanila lakas mo Popoy!”

Bumitaw sa pagkakayakap ang dalawa at kumindat si Popoy kay Kristine at nag thumbs-up bilang sagot sa sinabi ni Kristine na ipakita ni Popoy ang lakas niya.

Lumabas na ng quarters si Popoy at sinara ang pinto. Habang naglalakad siya palabas ng kastilyo ay pinagtitinginan parin siya ng mga civilians. Pagkalabas ng kastilyo ay dumerecho si Popoy sa Briefing Room ng kastilyo kung saan naroroon si Giba at nag-iisa.

“Oi pre nag-iisa ka.” bati ni Popoy.

“Oo. Just waiting for the war.” Sagot ni Giba.

Nagsindi ng yosi si Popoy. Inabutan si Giba, “Samahan na kita maghintay. Init na init na nga ako sa laban eh. Nyahaha!”

“Hahaha!! Yan ang gusto sayo Popoy eh. Kahit nanjan na ang danger, nagagawa mo parin maging kalmado.”

“At nagagawa pang itago ang kahit na anong kalungkutan na ayaw ipaalam sa iba.” Dagdag ng bagong dating na si Max.

“Oi Max! Yan tatlo na tayo.” Inabutan din ni Popoy ng yosi at ligher si Max.

Nang iaabot ni Popoy ang lighter, “Duh!” sabay nag-labas ng maliit na apoy si Max sa kanyang hintuturo para sindihan ang yosi.

“Amp! Onga pala!” reaksyon ni Popoy sa pagkakasindi ni Max sa yosi.

Bumalibag bigla ang pinto at isang pawis na pawis at hinigingal na kawal ang humarap sa tatlo, “General Giba, isa po akong scout. Mapapaaga ang pag dating ng mga kalaban. Maaaring hindi na po abutin ng kinabukasan ang pag dating nila!”

Biglang napatayo si Giba, “Kailangan malaman agad ito ni King Tristan III.” Lumabas agad ng kwarto si Giba at dumerecho kay King Tristan III.

Si Popoy at Max ay nagkatinginan lang at nagpatuloy sa pag-hipak ng yosi.

“Mga master wala po ba kayong gagawin. Hindi po ba’t kayo ang mga mamumuno sa army ng Prontera?” tanong ng scout.

“Relax ka lang jan!” at hipak uli ng yosi si Popoy.

“Yosi ka muna dito.” Inalok ni Max ng yosi ang scout.

“ (IMG:style_emoticons/default/huh.gif) Itong mga ito ba talaga ang mamumuno sa army ng Prontera?” sa isip ng scout.

“Escuse us.” Sabi ng bagong dating na si Faust at Suramin sa scout dahil nakaharang ito sa pinto. Tumabi ang scout at pumasok si Suramin at Faust.

“Poy, penge yosi.” Hingi agad ni Suramin pagkakita palang kay Max at Popoy na max hinihipak.

“Pumunta na kayo sa mga positions nyo! Nakapagbigay na ako ng orders sa mga kawal na maghanda na at pumunta na sa kanilang mga naka-assign na pwesto.” Biglang dating ni King Tristan III sa Briefing Room at nag-utos kina Popoy. Napatayo bigla ang apat at nag-bow sa hari.

Umalis agad ang apat at lumabas para pumunta sa kanilang mga pwesto. Pag labas ng kastilyo ay makikita agad ang mga kawal na nakahanda na para sa laban. Naka-formation na ang karamihan sa mga sundalo.

“Wops! Dito na kami ni Suramin.” Tumigil si Suramin at Faust dahil nakarating na sila sa kanilang position.

Dumerecho sa paglalakad si Max, Popoy at Giba patungo sa south gate ng Prontera. Nang makarating sa south gate ay, “Dito na ako. Mag-iingat kayong dalawa.” At umakyat na si Max sa towers. Pag-akyat ni Max ay mga nakahandang archers at spellcasters ang naka-pwesto na.

Si Popoy at Giba ay lumabas na ng gate. Paglabas ay na-shock si Popoy sa kanyang nakita. Isang army na naka-formation ang sumalubong sa kanila.

“General! Master Popoy! Eto na po ang mga peco-peco ninyo.” Salubong ng isang Lord Knight at binigay ang dalawang peco-peco.

Sumakay naman agad si Popoy at Giba. Pinalakad ng dalawa ang kanilang peco-peco papunta sa pinaka harapan ng army.

Sa pinaka harap ay makikita ang isang helera ng Paladins na may three people apart. Sila ang mgasisilbing pader. Titira ng Grand Cross kasabay ng pagsugod ng kalaban. Sa likod ng mga paladin ay isang helera ng mga High Priest. Sa likod ng isang helera ng High Priest ay si Popoy at Giba. Sa likod nila ay ang daan-daang Knights, Swordmen, Crusaders, Blacksmiths and Whitesmiths. Sa likod nun ay ang thick walls na ng Prontera. Sa taas ng thick walls ng Prontera ay naka-pwesto ang mga archers and spellcasters at si Max. Sa likod ng thick walls ng Prontera ay daan-daang mga mandirigma ang nag-aabang. Knights, Crusaders, Lord Knights, Paladins, Swordmen ang kasama nina Faust at Suramin sa loob ng Prontera. Galing sa west gate ng Prontera ay pumasok ang ilang mandirigma na galing Payon. Hinanap agad ng Captain ng grupo kung sino ang in-charge. Agad naman hinatid ng isang kawal ang mga bagong dating na mandirigma papunta kay King Tristan III.

Pag dating ng mga mandirigma sa hari, “Ako po si Captain Ulrick. Mahal na hari, pinadala po kami ng pinuno ng Payon para magbigay tulong sa Prontera sa parating na digmaan.”

“Ikinagagalak ko ang perfect timing na pagdating ninyo. We have aquired new reports na ang kalaban ay malapit na. Nakapwesto na ang aming mga kawal.”

“Kung gayon ay maaaring ituro nyo lang po sa amin kung saan ang mga towers and highwalls na pwede kami pumwesto.”

“Zar!” tinawag ni King Tristan III ang isang kawal. “Ituro kay Captain Ulrick kung saan sila pwede pumwesto.”

“Masusunod po.” Sagot ng kawal.

“Your help is greatly appreciated! Maraming salamat sa inyo Captain Ulrick.” Pasasalamat ni King Tristan III.

“Just doing my job and orders, your highness.” At nag-bow ang kapitan sa hari. (medyo may pagka-mayabang ang Captain Ulrick nato)

Mga Snipers at Hunters ang kasama ng Sniper na si Captain Ulrick from Payon.

Dumating sa highwall ng south gate ng Prontera ang mga mandirigma from Payon kasama ang inutusan ni King Tristan III na magturo ng pwesto na si Zar, isang Swordman.

Nagulat si Max sa mga bagong dating.

“Ako si Captain Ulrick at kasama ko ang ilang mandirigma na pinadala ng Payon para tulungan kayo sa laban na ito.” Pagpapakilala ni Ulrick kay Max.

“Ako si Max. Ako ang in-charge dito.” Nagpakilala din si Max at makikipag-kamay sana kaso ay hindi siya kinamayan ni Captain Ulrick. Instead, nag-bow lang si Captain Ulrick at nag-order na sa mga sundalo niya kung saan sila pupwesto.

“Amp to ah! Napahiya ako dun ah! Grrr…” Reaksyon ni Max sa ginawang hindi pag-pansin ni Ulrick sa kanyang pakikipag-kamay.


Itutuloy…